Am Worthersee / de kabinetscrisis, hoe het begon.


fotoAM WORTHERSEE een column
Blauw water, warm, schoon en helder en omzoomd door villa´s en strandbaden en op de achtergrond de majestueuze Karawanken. Een rustig meer zonder campings. Aan de Wörthersee is er vooral jetset uit Wenen. Verder zijn er veel vrijgestelde dames die hier elk jaar een aantal weken verblijven. En in het hoogseizoen zijn er veel Duitse en ook wat Hollandse gezinnen. Het was 1972. We zaten met zus en ouders in een pension en luisterden dagelijks naar de wereldomroep. Ook kochten we soms de Telegraaf. Ik was 13 en had al mijn eerste ideeën over politiek. We liepen richting het Gasthof Joanig. Daar was ook een slagerij aan verbonden en volgens mijn vader was dat een garantie voor goed vlees. Maar plots keken mijn ouders ons wat bezorgd aan. Het gaat niet goed met Nederland zei mijn pa. Het kabinet Biesheuvel is gevallen! Bij mijn glimlach zei mijn vader “Lach maar niet want ook voor ons is het een slechte zaak. Alles gaat anders worden en zeker niet beter. De belastingen gaan omhoog en het bezit is niet meer heilig”. Net goed, dacht ik stiekem. En inderdaad bleken de tijden veranderd te zijn. Autoloze zondagen, vermogensaanwasdeling, grondpolitiek, meer geleide economie, de 1 % norm van Duisenberg, verplichte bromfietshelm. Een echte omslag en einde van een tijdperk. In juni 2006 was ik weer aan de Wörthersee. Nu met vrouw en dochter. Het kabinet Balkenende is gevallen! Nu had ik een dag eerdere al iets op BVN TV gezien met Ayaan Hirschi Ali en een ambtelijke brief, geschreven namens de minister, die ze moest ondertekenen. Als ambtenaar begrijp ik dat dingen zo gaan. Misschien niet handig van de minister. Maar de grootste onhandigheid was er enkele weken geleden al toen de minister te snel en zonder consultatie van Balkenende het opzienbarend besluit nam. Het kabinet bleek dus te zijn gevallen over een enkele regel in een brief. Geformuleerd door een ambtenaar in opdracht van de minister. Ik was in Pörtschach en we hadden zicht op het zelfde Gasthof Joanig, waar de porties tegenwoordig iets meer afgemeten zijn. Ik bleef maar denken aan 1972. Waar gaat dit nu over; gaat er nu iets veranderen? Is dit een toneelstuk van twee wat opgewonden dames? Wil Loesewies van der Laan wraak op de regenten Pechtold en Brinkhorst? Commotie van een overbodige partij over een terloopse opmerking van de premier over een achteraf onnodige brief. Helemaal niets dus eigenlijk. Het bleef maar malen in uit mijn hoofd. Aan de Wörthersee was het warm. Ik zat op een bankje met de Telegraaf, gekocht bij dezelfde zaak als in 1971. Twee dames met een witte poedel kwamen voorbij met “Der Kurier” in de hand. Het water was blauw en we hoorden het gespetter op het strandbad, waar de temperatuur van het water trots werd omgeroepen, 25 grad! Dolce far niente, maar dan in een schone, goed georganiseerde en rustige omgeving. In 1972 detoneerde de Wörthersee nog. Nu was het de perfecte ambiance bij deze de val van het kabinet.

Advertenties

Over renescheffer

Twitteraar, blogger, Italie, Spanje, Vitesse, FC Wageningen, columnist, Vkblog. Zeister Magazine, Male model, PvdA, voetbal, reizen, ambtenaar, eten, politiek, Zeist.
Dit bericht werd geplaatst in rene-vkblog-2007-02. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s