Dombo en Bambi


fotoDombo het lieve baby olifantje dat kan vliegen door zijn grote oren. Ik had er wel eens een flits van gezien en het leek me leuk.
Nu mijn dochter bijna 2 jaar is ontkom ik er haast niet aan. Maar vind ik het erg? Neen, dus. Geen leuker zondagmorgenvermaak dan dat.
Vooral het begin is prachtig wanneer een aantal dieren van een reizend circus worden verblijd met een baby. Jonge nijlpaardjes, tijgers en aapjes wekken direct vertedering op. Een moederolifant heeft verdriet want voor haar is de verwachtte baby er nog niet. Haar zussen en nichten treuren mee. Maar wat later komt er alsnog een postbode vogel met de baby olifant. Een liefje, totdat zijn oren uitfloepen en die zijn 10 keer groter dan normaal. Iedereen lacht hem uit en hij doet veel onhandige dingen, maar later neemt hij wraak door te leren vliegen.

Bambi, ook al zo mooi. Vooral wanneer Bambi wordt geboren en wordt toegezongen door het kraambezoek van bevers, uilen en muizen.
Zijn moeder zorgt goed voor hem en hij leert snel lopen. Prachtige beelden over bossen, watervallen en valleien. Lord of the Rings is er niets bij. Tot tranen toe ben ik geroerd. Hoe het afloopt weet ik nog niet want bij het laatste stuk van Bambi is Rozanne de interesse al weer kwijt. Mijn dochter is dus wat nuchterder. Die vindt het ook prachtig en is elke keer weer probeert ze de woorden vogel en muis en konijn goed uit te spreken met mijn hulp. Soms loopt ze even weg omdat ze wil eten of wil spelen.

De geboorten van zowel Dombo als Bambi wekken herinneringen op aan de geboorte van Rozanne.
In mijn kinderlijke fantasie was ze er ook zomaar, afgeleverd in een hotelkamer van de kraamafdeling in een ziekenhuis. Ze floepte er als het ware uit en ze was er, aangekeken door wel 14 ogen van ouders, kraamhulpen en artsen. De muziek verzin ik er in mijn fantasie met terugwerkende kracht wel bij. Daarmee misken is de urenlange pijn die mijn echtgenote had. Maar toen ze er eenmaal was, was ze er ook al duurde het een nacht dat we aan haar gewend waren. In die eerste nacht lag ze in een hoekje, konden wij slapen en werd ze verzorgd door het personeel. Bambi kan binnen 20 seconden lopen. Rozanne kijkt met grote ogen. Ja kind, daar heb jij bijna twee jaar over gedaan, zeg ik. Zou ze al iets begrijpen van die jonge beestjes die er opeens zijn en zou ze snappen dat het grote hert de zelfde rol voor Bambi heeft als haar moeder voor haar? De moeder van Bambi is verstandig en probeert Bambi te behoeden voor domme dingen. Rozanne als een Bambi of een Dombo. Is het misschien de muziek bij die films die voor de ontroering zorgt. Zoetgevooisde tonen als achtergrond bij plaatjes van bergen, meren en rivieren zorgen ervoor dat je er direct heen wil. Maar hoe is het landschap zonder de muziek en is Bambi zonder muziek ook ontroerend?

Wat boeit Rozanne aan de films? Snapt ze het verschil tussen ouder en kind? Wanneer ze kijkt heb ik even de kans de weekendkrant
te lezen. Maar dat lukt niet. Ik blijft geboeid kijken naar TV en mijn Rozanne.

Advertenties

Over renescheffer

Twitteraar, blogger, Italie, Spanje, Vitesse, FC Wageningen, columnist, Vkblog. Zeister Magazine, Male model, PvdA, voetbal, reizen, ambtenaar, eten, politiek, Zeist.
Dit bericht werd geplaatst in rene-vkblog-2007-02. Bookmark de permalink .

Een reactie op Dombo en Bambi

  1. Eline zegt:

    Vertederende bijdrage. Mooi, die parallellen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s