´Mensen van buiten´


fotoBijna dagelijks zit ik achter een treincoupé waar drie kantoormannen de dag doornemen. Ze hebben de Metro in de hand maar lezen niet. Door hun gepraat krijg ik een aardige inkijk in de gang van zaken in het kantoorgebeuren van het dienstverlenende bedrijf van 400 man. Er is weer eens een vacature. Net als de zomerborrel, de nieuwjaarsreceptie en het begin van de vakanties zijn dit de interessante onderwerpen. ”Je hoeft het niet te proberen, want de wens bestaat om iemand van buiten de organisatie te zoeken”, hoor ik een van hen zeggen. 

Een half jaar later hoor ik geroezemoes in de coupé. Daar gaat die nieuwe van de “beleidsstaf”, fluisteren ze. Voor het eerst gaat hij met de trein. Hij zit een paar coupé’s verder in de eerste klas en men roddelt over hem. Ik heb een aardig beeld van de man. In de zomer zit hij graag met collega’s met broodje en glas witte wijn op een terrras. Met Sinterklaas heeft hij een wat al te leuk gedicht voor de afdelingssecretaresse geschreven, vang ik op van de gniffelende collega’s. Over zijn werk is iedereen tevreden. “Hij heeft wel wat in zijn mars” en “hij schijnt de directeur best de waarheid te kunnen zeggen”, wordt er gezegd. 

Het is weer een zomer later. Het verhaal onder de collega’s in de coupé gaat dat die eerste nota was overgeschreven van het ministerie en dat was uitgekomen. Het blijkt dat hij er vreemde hobby’s op nahoudt. Hij heeft een verzameling van 43 grote tuinkabouters op zijn erf, wat al tot een conflict met de buren en met het plaatselijke gemeentebestuur heeft geleid. En in het bedrijf? Een beste vent zeggen ze, nooit te beroerd om ons te helpen, maar uiteindelijk komt er toch niet teveel uit. De “nieuwe” hobbelt elke dag voorbij en zegt de collega’s steeds jovialer goedemorgen. Hij zit er nu bijna twee jaar. 

Na de tweede nieuwjaarsreceptie overheerst het leedvermaak in de coupé. De baas die hem twee jaar geleden nog op de schouders sloeg en trots aan een ieder voorstelde gunde hem nu een kort knikje en een slappe hand, hoor ik. Tot overmaat van ramp schijnt de nieuwe zijn bord veel te vol te hebben opgeschept met bacon en scrambled eggs en haalde met zijn zakdoek een vetvlek van zijn stropdas, net toen de vrouw van de directeur hem een hand gaf. Een van de collega’s heeft nog schrijnender informatie over de nieuwe, maar dat wordt voor mij te zacht gefluisterd. Het is april. 

Opeens komt hij in de coupé zitten. De collega’s vinden het zichtbaar leuk. Hij draagt een geel overhemd zonder stropdas en voelt zich op zijn gemak. Het zijn nu vier kantoormannen in de coupé. Ze zitten vaak te schuddebuiken van het lachen. Er is weer een vacature, nu voor een financieel adviseur. De drie mannen zeggen dat het iemand “van buiten” gaat worden. De vierde man verzucht “jammer dat ze iemand van buiten zoeken, ze zouden wat meer vertrouwen in de eigen mensen moeten hebben”.

Advertenties

Over renescheffer

Twitteraar, blogger, Italie, Spanje, Vitesse, FC Wageningen, columnist, Vkblog. Zeister Magazine, Male model, PvdA, voetbal, reizen, ambtenaar, eten, politiek, Zeist.
Dit bericht werd geplaatst in rene-vkblog-2007-02. Bookmark de permalink .

2 reacties op ´Mensen van buiten´

  1. Eline zegt:

    🙂 Van harte aanbevolen.

  2. Alexandra zegt:

    Er valt wat te zien, in de trein, als je maar oplet!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s