Wok, wok wok, ik ben aan de beurt meneer de kok !


fotoSinds een paar weken ben ik toegetreden tot het gilde van de Wokrestaurantbezoekers.
Soms heb je eters of ben je ergens en dan moet je wat. Chinees of patat halen is al te veel gebeurd en mijn op zich heerlijke ovenpastaschotels met chorizo, kip. groente, roomsaus en kaas (ik moet nog leren een tag, of hoe dat ook heet, te maken zodat bij het aanklikken mijn recept verschijnt) kennen de mensen wel. Dus dan maar een wokrestaurant. Die zijn niet duur, in het weekend meestal twee euro extra, maar altijd onder de 20 euro. Ik schatte in dat het voor de kleine het minst vervelend zou zijn. Immers, iedereen loopt en haar kabaal zou dan het minste hinderen.

De hulpeloosheid
Hoe hulpeloos kan iemand zich voelen. Nu heb ik de halve wereld rondgereisd en zet me voor een zaal met 200 man en ik verzin wel wat. Maar dit. Totaal overgeleverd aan een jonge dame van Chinese origine die maar enkele honderden woorden ter beschikking heeft. Wat moet ik doen? Het zelfde gevoel als wanneer je tijden Pasen in een katholieke kerk terecht komt, Staan, zitten, kaarsjes doorgeven, handen schudden. Waarom en hoe is onduidelijk en met halfblozend gelaat maar zorgen dat je niet voor lul gaat staan. Het meisje vraagt naar de drank en ik doe maar eens raar en bestel van de zenuwen totaal ongepast een moezelwijn, maar ik blijk later niet de enige. Vervolgens vertelt ze in sneltreintempo hoe alles gaat. Je mag zelfs eerst eten en dan soep. Die soep vertelt ze niet goed. Want ik kom terug met tomatensoep en zie bij de volgende ronde dat mensen zelf de prei en de ham in een kommetje dat er naast staat toevoegen. Ik kijk naar de wok en plaatafdeling, voor de volgende ronde.

De chaos
De drank en de soep gaan nog. Dan het hoofdbestanddeel, de wok of de hete plaat. Ik kies voor de wok. Wat groente en een stuk vlees en voor ik het kan vragen pakt de wokkok mijn schaaltje, het gaat in kokend water voor twee minuten en is dan al bijna gaar. Dan in de wok voor 90 seconden en de volgende is aan de beurt. Snel en zakelijk, maar wel wat nattig wat je op je bord krijgt. Ik zie de hete plaat, dat is voor de volgende gang. Het is daar druk. Een kok bedient ongeveer 4 of 5 mensen tegelijk en er staan er wel 20 te wachten. Volstrekte chaos dus. In mijn voor een deel gespeelde onwetendheid begin ik tegen mijn meer ervaren familieleden pruilend te kermen `hoe moet dit nu, wanneer is iemand aan de beurt, zoooow ingewikkeld.` De andere mensen zien het vertederend aan en zo ben ik toch als eerste aan de beurt. Gewoon je groente aan de wokkok geven en dan gaat hij aan de slag, zegt een andere wachtende. Op de plaat liggen ossenhaas, hertenbiefstuk, zalm en gamba´s. 

De mensen
Die zijn van het gezellige soort. Zeg maar type AD lezer, die in de buurt altijd even komt kijken als er weer een caravan wordt volgeladen, die op zaterdagmorgen met twee kratjes bier thuiskomt en bij het uitlaten van de hond met iedereen een praatje maakt. En gezellig zijn ze. Geen gezeur. Ik krijg van mensen de complimenten over mijn tweejarige dochter die na twee uur braaf zitten, het volgende uur, steeds achtervolgd door mij of een ander, het hele restaurant doorrent. Wat een lief kind, zeggen ze. Ik zou er bij wijze van soft SM wel 10 euro extra voor over hebben om te ervaren hoe het is om in een zaal met alleen VK lezers te wokken. Maar goed VK lezers weten weer meer. Raar eten dat doen ze wel. Ik heb ze gezien die na twee keer een wokbord en een keer een hete plaatbord voorbij komen met een berg bami en 4 satéstokjes. Want dat hoort er ook bij. Naast het wokgedoe is er altijd een gewoon ouderwets chinees buffetje.) 


Wat is modern
Spruitjes zijn ouderwets en wokken is modern. Althans dat zou je uit de uitlatingen van Wouter Bos moeten denken. Waarom zijn spruiten ouderwets. Schorseneren en postelein waren dat ook. Bedoelt Bos het thuiswokken van spruiten of het gebeuren met de Chinese wokkoks. Ik denk toch niet het laatste. Er lagen ook geen spruiten trouwens bij de groenteschalen. Toch ga ik het uit balorigheid eens proberen. Kleine Bredase spruiten in de wok met spekjes, paprika en peper. Spruiten, hun oubollige imago werd bevestigd toen de nepJuliana ze in een show met Sjef van Oekel in 1973 schilde. Ze kregen een korte opleving na de overwinning in de Elfstedentocht van een spruitenboer. Nu, anno 2007, kunnen spruiten weleens salonfähig kunnen worden in het progressieve deel der natie!

N.b.
Deze ervaringen zijn opgetekend na bezoeken aan de Wok van Zeeland (groot en goed) bij Bruinisse en een wokrestaurant in Groenekan (oubollige inrichting, weinig ruimte, maar niet vies) .

Advertenties

Over renescheffer

Twitteraar, blogger, Italie, Spanje, Vitesse, FC Wageningen, columnist, Vkblog. Zeister Magazine, Male model, PvdA, voetbal, reizen, ambtenaar, eten, politiek, Zeist.
Dit bericht werd geplaatst in rene-vkblog-2007-02. Bookmark de permalink .

7 reacties op Wok, wok wok, ik ben aan de beurt meneer de kok !

  1. Maria-Dolores zegt:

    wees blij dat jij daar alleen maar hoeft te éten, of ook niet… ik zie die arme wokkok al voor me, hoe die er aan het eind van de avond aan toe is…

  2. Eline zegt:

    Met plezier gelezen. Voor zinniger commentaar helaas te slaperig (zie tijdstip)….

  3. Maria-Dolores zegt:

    waarom zegt er nou niemand wat?? maar waarschijnlijk zitten die nu allemaal in die twee wokrestaurants om te kijken hoe het gaat als je daar je tweejarige dochter heenbrengt…

  4. Rene Scheffer zegt:

    @ Eline, nou ja, in ieder geval plezierig leesvoer dus voor in de nacht dus en daar schrijf ik eigenlijk ook een beetje voor.
    @ MD, allemaal erg bezig met de eigen verhalen en de RBA lijst. En ja, er zitten wel wat boodschapjes in dit ogenschijnlijk virendelijke verhaal, soms worden die opgepikt en soms niet. Er is ook zooveel te lezen en ook ik mis op een dag als vandaag nu ik maar 1 of 2 uurtjes achter de pC zit, veel.

  5. mary franssen zegt:

    Jou kende ik nog niet, maar ik trof je aan in "de notuelen" van GJB. Nu heb ik jou site dan ook gezien. Weer twee aanbevelingen waard.
    PS: wat is poly valant precies?Reactie is geredigeerd

  6. Rene Scheffer zegt:

    Voor MF
    Ik wordt terecht weer eens geconfronteerd met mijn tikfouten; zit onderuitgezakt met laptop….dat zal het zijn. Polyvalent is een term die ook in de sport wordt gebruikt. Ein mann fur alle falle (neen dat is wat anders)of iemand die op meerdere plaatsen in het voetbalelftal kan spelen. Van alles wat, verdedigen, aanvallen en spel verdelen. Het nadeel is dat je niet snel ergens de allerbeste bent. En je kunt het ook gewoon VEELZIJDIGHEID noemen.

  7. mary franssen zegt:

    Aha, en veelzijdige zwoeger als Rijkaard of Ronald de Boer dus?Reactie is geredigeerd

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s