PATAT, gewoon PATAT!


fotoHet blijft lekker. Die geur die uit een al wat vochtig geworden papieren zak opstijgt. De sensatie van de eerste hap. De laatste harde stukjes waarmee je de pindasaus naar binnen schept. Dan de desillusie na een te grote zak zonder al te veel honger.

Begin jaren ‘60
Als kind herinner ik me begin jaren ´60 de snackbar Rose in Renkum. Ik was een jaar of 5 en wist dat mijn pa en mijn ooms in de avond als ik allang sliep friet en kroketten gingen halen. Ik vond dat iets stiekems en geheims dat ik als ik groot was ook zou willen doen. Zelf kwam ik eigenlijk niets te kort want op zaterdag werd het thuis gebakken. Later ging ik weleens bij Tante Truus eten en mocht ik het halen voor 25 cent, nu dus 12 eurocent. Bij ooms en tantes kreeg ik het ook en de mayonaise maakte dan het verschil. We kregen het thuis met zurige slasaus van Livorno en soms kreeg ik elders heerlijke romige Zaanse mayonaise.

Zilveren guldens
De zilveren guldens die ik als 13 jarige van mijn oma kreeg werden omgezet in patat bij de keet naast het treinstation van Ede. In Arnhem blijk ik rond 1976 achteraf een van de eerst klanten te zijn geweest van de frietzaak van Emiel Ratelband. In militaire dienst was het eigenlijk altijd broodje warm vlees bij broodje Ben of broodje Eddy aan de Stationstraat in Ede. Net 23 en getrouwd hadden we een frituurpan en dat was twee keer in de week schnitzels en patat. Eindelijk kon ik zelf bepalen hoeveel en wanneer ik friet wilde als avondeten. foto De varianten kwamen op buitenlandse vakanties. De olijfoliebommen in Joegoslavië en de Patates bravas in Spanje.

Wat maakt friet zo aantrekkelijk?
De kleur, de vorm, de reuk, de pindasaus, de grote puntzak.
Het geheime, het stiekeme. De voorpret. De haast orgastische sensatie wanneer de man van de frietzaak na het afrekenen de puntzak in het rekje zet. De patatlust is dan zo groot dat het me in die paar seconden even geen lor interesseert of hij zijn handen wel heeft gewassen en of de pindasaus wel vers is. Het intrigeert me zo dat ik in de jaren 80 vanuit Zeist naar Deventer reed om naar het tijdelijke Belgische Frietkotmuseum te gaan.

fotoHet kan eigenlijk niet.
Vaak neem ik patat als het not done is. Onlangs om 10.15 uur in Utrecht na een vergadering bij de rechtbank even langs de winkels op weg naar een bushalte zocht ik de mij bekende zaken, allemaal dicht. Er was er een die zei dat het vet toch heet was en bakte tussen het schoonmaken door een zak Vlaamse friet. Op papadag, het brood thuis klaar, net de AH uit en dan een frietzaak. Na een voetbalwedstrijd om 22.15 uur op het station, thuis extra dorst en met een zware maag op bed.

Toch tegengegeten
Het afgelopen jaar zijn we het toch wat tegengegeten. We hadden 72 Van Dobben kroketten gekocht bij de Makro en iedere vrijdag was het dat en friet met Mc. Donaldsmayoinaise. Het was even teveel. 
Vorige week bakte ik ze na een pauze van een half jaar zelf. Zorgvuldig snijden en wassen, uitlekken en drogen met een theedoek. Dan voorbakken door ze 5 minuten in de frituur in op 150 graden. Uitlekken en op keukenpapier laten rusten. In de avond 3 minuten op 190 graden afbakken.

Friet, ik ben bijna 49, maar friet maakt me weer kind. Een hele enkele keer op zaterdagmiddag zeg ik tegen mijn vrouw Pataaaaaaaat, ik wil patat, gewoon patat! Een tijd geleden had ik het voor elkaar. Een keurig broodje, mooie zaak La Ruche, in de Bijenkorf in Utrecht. Het stond zelfs op de kaart. In een mooie stalen houder en een stevige rod geruite puntzak werd het op tafel gezet.

Advertenties

Over renescheffer

Twitteraar, blogger, Italie, Spanje, Vitesse, FC Wageningen, columnist, Vkblog. Zeister Magazine, Male model, PvdA, voetbal, reizen, ambtenaar, eten, politiek, Zeist.
Dit bericht werd geplaatst in rene-vkblog-2007-03. Bookmark de permalink .

16 reacties op PATAT, gewoon PATAT!

  1. Maria-Dolores zegt:

    mooie nostalgie. het leukste vond ik: eindelijk kon ik zelf bepalen wanneer en hoe veel patat ik als avondeten wilde.
    zelf zit ik nog altijd een beetje met de vraag of het nou écht zo ongezond is als vaak beweerd wordt. het zijn per slot van rekening aardappels. en eventueel kun je er ook ‘gezond’ vet voor gebruiken.

  2. Rene Scheffer zegt:

    MD…gezond vet, moeten wij ook eens aan denken. Maar in de NL frietzaken is een nieuwe gezonde soort nu de norm.

  3. Blauw Oog zegt:

    Ah frietjes…. ik ben eraan verslaafd en geraak er waarschijnlijk ook nooit meer vanaf. Je kunt me er middenin de nacht voor wakker maken. Ik ben zelfs maar in het land van de frietjes gaan wonen! 😉

  4. Lidy zegt:

    Lekker patat. Heerlijk eigenlijk. Toch heb je patat en patat. Eens per jaar wil ik ook een keer Razpatat. Ook zo lekker. Ik liep in Lahore Pakistan en het laatste wat ik daar verwachtte was patat. Maar ja hoor op de hoek van de straat stond een patatbakker. Wel gewoon met een frituurpan, maar toch patat!…

  5. Rolf van der Marck zegt:

    Jouw mooie patat-verhaal doet mij herinneren, dat ik destijds, wonend in Amsterdam Oud-Zuid, dikwijls ’s avonds zo tegen 11 uur naar Van Dobben bij het Rembrandtsplein fietste om voor mijn vrouw en mij een broodje ‘kreket’ te halen! Dat waren nog eens tijden!
    P.S.: Wat betreft die zurige slasaus van Livorno of die heerlijke romige Zaanse mayonaise: allemaal troep, smerig. Maak je eigen mayonnaise (recept op aanvraag bij mij verkrijgbaar) en je eet friet zoals je nog nooit gegeten hebt!

  6. Alexandra zegt:

    leuke lofzang op de friet… en inderdaad, overdaad schaadt…

  7. zinnen verzetten zegt:

    …niet
    wat een heerlijke bijdrage!
    ik ben de allerergste
    ik ben een patatjunk
    patat hier en daar en overal en altijd
    alles aan patat is leuk en lekker
    het zakje, het bakje, het vorkje, de korreltjes zout, de mayo, de pinda
    ik hou heel, heel, heel erg van patat
    en daarom…
    eet ik het bijna nooit
    en dat is heel knap van mij
    maar nu loopt het water mij toch…

  8. niko zegt:

    …..uit de mond ja en ik mag geen patat van de dokter maar nu heeft ik ut heul moeilijk!
    Geweldig bijdrage wat een prachtige inspiratiebron!

  9. piepersnijer met mayonaise zegt:

    Toch: de duitschen braadworst over de grens en de belgische friet over de grens. Njam njam. Lekkere plekken: Westhavenkade Vlaardingen. Fifth avenue New York

  10. Bart zegt:

    O, heerlijk, zo’n zak patat met, vooral als je dat in geen half jaar meer gegeten hebt!

  11. Rene Scheffer zegt:

    Bedankt voor alle tips nog. Zelfs heb ik er ook nog een enkele. Eethuis De Eik In Brecht, 35 km voor Antwerpen links. En Henk en Wil in Bunnik. De lofzang op de friet had nog wel twee keer zo lang kunnen zijn, maar ik moet me beperken. Misschien ooit nog eens een gedicht…en voor de dames, sorry dat ik ze in verleiding heb gebracht..ennu leuk dat een enkeling zelfs de naam aanpast t.b.v. deze bijdrage!

  12. Zwollywood zegt:

    Die rood geruite puntzakken inderdaad…ze zijn er nog hoor Rene!

  13. Aldo zegt:

    Door mond en maag naar schrijvershand, geweldig zo die man schrijven kan.
    En verder ben ik van mening, dat er niet ontpolderd mag worden.

  14. Huub zegt:

    Hmmm, water loopt me door de mond. Helaas is hier in China alleen van die kraak nog smaak Mc D. friet te krijgen. Ik wil die echte met een grote klodder mayo!

  15. Daan zegt:

    Ik ben de enige in huis die echt patat lust. Ik roep 2 keer per jaar heel hard: pataaaat! Maar eet het bijna nooit. Ik kan me namelijk erg goed beheersen.

  16. wscheffer zegt:

    Rene, een leuk verhaal!!
    Groetjes van je neef Willem uit Den Haag….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s