Herinneringen – wat zijn ze waard


fotoWat zijn ze waard.
Wat ik weet van gisteren, is dat interessant voor anderen? Ik weet met enige moeite wat ik vorige week donderdag gegeten heb en wat ik gedaan heb. Via mijn schedule op de PC kan ik mijn afspraken achterhalen; had ik dat niet dan waren die vervlogen. Hoe ouder je wordt hoe moeilijker het wordt. Toen ik 19 was wist ik hoe koud de winters ervoor waren en kon ik me het aantal zomerse dagen in de jaren ervoor exact voor de geest halen. Ook kende ik alle resultaten van Ajax-Feijenoord in de jaren ervoor. Ik ben nu niet minder een voetballiefhebber. Maar nu is dat anders. Het wordt op mijn 48 ste vaak een brei. De laatste Elfstedentocht kan 10 of 20 jaar geleden geweest zijn. Ik zou het moeten opzoeken. Boeiend, maar alleen voor mezelf. 

Het kindergeheugen – de uil en de pinguin
Mijn dochter weet niets meer van vorige week, ze leeft bij de dag denk ik. Maar ik kan me vergissen. Ze zet de dingen in haar hoofd en maakt mooie combinaties. We lezen elke avond in het Vogelboek en in het Konijnenboek. Ze ziet de plaatjes van de konijnen, vaak met wortels. Vandaag aten we wortels. Tijn, nijn, zegt ze steeds en ze heeft gelijk, want konijnen eten ze ook. fotoWe liepen zaterdag in de stad. We zien een mevrouw met een heel klein hondje. Hoint zegt ze maar als de hond, een soort chou chou met een in elkaar gedeukt gezicht, van dichtbij ziet gaat ze twijfelen. Uiwl ! roept ze. Natuurlijk, een uil. Hoe vaak hebben we samen die vogel niet aangewezen. Wij lachen natuurlijk om die logische onbevangenheid. Ja die hond heeft ook gewoon een uilenkop! Ik heb een zeer gerespecteerde en statige collega, de heer V. die altijd in een zwart pak en een wit overhemd zonder das loopt. Ik vrees dat ze bij een ontmoeting met hem, pingping zal zeggen. De herinneringen van haar zijn functioneel. Alle plaatjes en klanken uit haar recente verleden combineert ze. Zodat ze woorden kan zeggen en zaken kan benoemen en later zal leren schrijven. Het gevoel. De warmte in de eerste jaren of het ontbreken ervan. Die wordt geregistreerd en bepaalt hoe ze later zal zijn. 

Bevestiging van het nut voor de maatschappij
De herinneringen van iets ouderen zijn vaak gefocused op een hang naar romantiek, het bevestigen van een band. Vroeger was het beter. In de kantine hebben we het weleens over de vreemde leidinggevenden die we in de jaren ‘80 bij de gemeente hadden, in het oog springende wethouders en verboden romances van collega’s. De jonge collega’s van net geen 30 luisteren half. Je ziet ze denken, hoogst interessant, maar niet voor mij.
De Vutters, de oud militairen, op de reünie. Ze praten over vroeger. Het bevestigt de identiteit. Een geslaagde beroepscarrière en zo niet dan de schelmenstreken, de opstand tegen de baas, de levensvreugde.

Dromen
De droom die je weet te herinneren. Een droom is eigenlijk niets, een niet waar gebeurd verhaal. Volstrekt toeval en vaak getriggerd door een laat tv programma dat al zappend voorbij kwam of een toevallige situatie op het werk. Het is mogelijk om direct na het ontwaken die droom te recapituleren. Hij wordt dan waarheid en met enige oefening is die droom dan irl input voor een volgende droomsituatie, die je al dromend vervolgens weet te plaatsen en waarna je de droom kan beïnvloeden, het lucide dromen. Spelen met herinneringen als het ware.

Het einde
Het verlies van kort termijn geheugen van veel ouderen. De herinnering aan een uur geleden is weg, maar de beelden van 60 jaar geleden kunnen nog goed verwoord worden. Maar bijna niemand in de omgeving, met wie je deze kan delen. De laatste uren, het sterfbed, in het geval dat je die bewust mee kan maken maken. Wat gaat er dan door je heen. Het leven flitst voorbij, denk ik. De arbeidscarrière, de uitslagen van Ajax-Feijenoord, Elfstedentochten, dromen, het weer en het eten van gisteren worden verdrongen. Het gaat om overleden ouders, kinderen en kleinkinderen, hun verdriet, ben ik zonder zonden, waar ga ik heen. Dat vermoed ik althans. Na de dood heeft de overledene ook geen herinneringen meer. Die er zijn geweest en die met andere onbekenden zijn gedeeld, ze doen niet meer terzake. Een betekenisloos leven, voor zover dat zou bestaan, wordt uniek door de per definitie eenmalige mix van herinneringen. Alleen wanneer ze zijn opgeschreven en/of met de nabestaanden zijn gedeeld hebben ze betekenis voor hen die achterblijven.

Advertenties

Over renescheffer

Twitteraar, blogger, Italie, Spanje, Vitesse, FC Wageningen, columnist, Vkblog. Zeister Magazine, Male model, PvdA, voetbal, reizen, ambtenaar, eten, politiek, Zeist.
Dit bericht werd geplaatst in rene-vkblog-2007-03. Bookmark de permalink .

7 reacties op Herinneringen – wat zijn ze waard

  1. jan krosenbrink zegt:

    niet tegen te houden processen, maar met veel mededogen opgeschreven, dank.
    In een interview met Diepenhorst -van de VU dacht ik- noemde Diepenhorst het ‘opruimen van je verzameling dingetjes die je in je huis, je werkkamer etc om je heen hebt verzameld als een drastische manier van doodgaan voor je nabestaanden; "als jouw verzameling uiteengerafeld is, ben je pas echt dood"
    Vroeger moest ik één of twee keer per jaar s’ochtends om vijf uur opstaan om mijn vader te helpen, we dronken dan snel even een slok oude koude koffie van gisteren. Als ik nu ’s ochtends mijn nieuwe koffie zet, neem ik vaak een slokje van gisteren uit de thermo en haal hem zo weer héél dichtbij.

  2. lidy zegt:

    ‘De herinnering sterft tenzij je hem levend houdt’, las ik ooit. Het zijn van die uitspraken die je dan zo bijblijven. Mooi geschreven rene!…

  3. Klaverblad zegt:

    Ken het probleem: verlies van geheugen. Was vroeger feilloos in het memoreren van sportfeitjes of regeringsleiders. Gelukkig heb ik veel opgeschreven en bewaard (agenda’s) en gearchiveerd, waar ik nu bij het bloggen profijt van heb.
    Het citaat van Lidy is om te onthouden en zo waar!

  4. Zwollywoood zegt:

    Erg fylosofisch jij……een droom is niets…..is pas iets – een werkelijkheid – als je die herinnert, een droom opgenomen in het bewuste is pas te druiden als droom!!! Helder.

  5. Oliphant. zegt:

    Fijn, weer iemand met verhalen van nu en vroeger. We worden ouder…id de titel van mijn weblog. Dus jij wordt dat ook? Jaammer, maar helaas… Groet.

  6. lidy zegt:

    Kom nog even terug. Want dit wilde ik je nog even vertellen. Herinneringen zijn zo kostbaar, zonder herinneringen hebben we geen idee van het waarom. Zonder herinneringen hebben we geen cultuur, geen conservatisme, geen vermogen. Je kan zoveel opnoemen. Herinneringen zijn goud waard!…Reactie is geredigeerd

  7. Rene Scheffer zegt:

    Eigenlijk is het bedoeld als een weliswaar serieus maar grotendeels lichtvoetig stukje, maar ja het eind is zwaar en daar wordt in
    de reacties het meest op ingezoemd. De tragiek van het leven, is in ieder geval herkenbaar. Thanks vcoor reacties. Herrinneringen
    opschrijven. Onze nabestaanden vinden dat dan weer….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s