De Douro, El Duero – de rivier, de wijn


foto
Ik heb daar wat mee. Die lange rivier die zijn naam geeft aan een van de beste Spaanse en Portugese wijnen. Hoe komt het dat je daar  dan iets mee krijgt?

`Ik waande me aan de zonovergoten oevers van de Douro`
Het begon in 1982 door mijn collega P. Ik was nog nat achter de oren en mijn vakantie-ervaring beperkte zich tot Karinthie en De Dalmatische kust. Mijn collega P. was al in Turkije en in Portugal geweest. Hij dronk thuis in de avond port. We zaten in een grote zaal met 12 medewerkers. Het was een nog rustige tijd, waar de krant en de ingekomen post rustig werd gelezen, er was nog geen PC, wel een typekamer. Hij had de vorige avond een goed glas Port gedronken, rekte zich uit en kreunde wat en sprak de woorden uit…`Ik waande me aan de zonovergoten oevers van de Douro….` Dat maakte indruk en liet me niet meer los. Ik zag dat voor me. Breed en groen aan de oevers en golvende heuvels, zoals aan de Moezel, donker blauw/bruin water en dan die paarse druiven. De diepe, zoete geur. Ik kocht boeken van Portugal en wilde er naartoe. In die tijd, en nog ergens hangend in schaal 2 of 3 van Maslow, dacht ik nog dat je bijzonder was als je naar gebieden ging waar anderen niet naartoe reisden. Anderen gingen naar de Algarve. Ik zou naar Noord Portugal gaan, hetgeen in 1988 voor het eerst gebeurde. Langzamerhand zou mijn Dourolust geprojecteerd worden op de droge Dourowijn in plaats van de Port.

Krab aan de Douro
fotoRegua, aan de Douro in 1988. Een zondagmorgenuitstapje met de trein vanuit Porto. Er was niets te doen in dit centrum van de Portwijnoogst en restaurants waren ook al niet te bekennen. De treinreis was mooi, dat wel. Uiteindelijk ver vanaf het eigenlijk niet eens bestaande centrum een gelegenheid. Het was 11.45 uur en we hadden honger. We vroegen een kaart. Die was er niet maar dat was `nao problemas`. Na 15 minuten kwam er een dampende schaal binnen. De familie ging aan tafel. Het was krab, we kregen een bord en mochten mee-eten, gratis. De krab werd erop gelegd, met een tang.

Valencia – Restaurant Duero / no hay Paella!
Aan de Xativa 12 bij het treinstation. Het was 1997. Geen buurt voor culinaire hoogstandjes en geen vermeldingen in welke gids dan ook. Maar de naam, wat doet een restaurant met de naam Duero in Valencia? Een nazaat van een mijwerker uit Palencia die aan zee een restaurant wilde gebinnen? Ik had er in de middag al gegeten. Een simpel maar zeer goed beklant restaurants met zogenaamde platos combinados voor 450 ptas. Er was ook Paella. Dat nam ik, een mooi bord en het werd opgeschept vanuit een schaal van wel twee vierkante meter. In de avond weer. Het was 21.30 uur. Plotseling gedoe aan een tafel met een keurig Spaans middenklasse gezin, ma met de zwarte haren omhoog en een pruilende dochter van 14, die los barstte…..No hay PAAELLLLAAAAAAAAAA; no haaaayyyyyyy. Ze huilde half, bleef zacht kermen. De Paella is op. Ik had een binnenpret. Zitten we in Valencia notabene, de hoofdstad van de Paella en nu is die op. Je zal maar in Marseille zitten, Bouillabaisse? non monsieur, demain. Of in Genua, trenette al pesto. Finito, signori. Domani a 12.

Wijnproever en -kiezer van de OR
Een keer per jaar gaan we uit eten met de Ondernemingsraad. Na het vertrek van de vorige voorzitter, annex wijnkenner en proever mocht ik wat dat laatste betreft het stokje overnemen. U zult begrijpen dat ik meestal voor de Douro wijn kies, mits onder de 35 euro.

Cadeaukaarten – Ribeira del Duero voor half geld
In 2005 zaten er in ons kerstpakket cadeaukaarten van 20 euro. In te wisselen bij de betere drank- en delicatessenzaken Veel collega´s doen er niets mee. Ik koop ze nu op voor half geld. Ik heb al voor 80 euro. Uiteraard ga ik de normaal welhaast onbetaalbare Duerowijn kopen. Een mooie fles van 10 euro, voor 5! In een groot glas, neus erboven en een diepe, warme, zoetkruidige geur komt naar boven. De smaak is soms iets hard, maar de afdronk weer zacht. Heerlijk.  

Ik zie mezelf weer zitten, aan de oevers van de zonovergoten Douro.

Advertenties

Over renescheffer

Twitteraar, blogger, Italie, Spanje, Vitesse, FC Wageningen, columnist, Vkblog. Zeister Magazine, Male model, PvdA, voetbal, reizen, ambtenaar, eten, politiek, Zeist.
Dit bericht werd geplaatst in rene-vkblog-2007-03. Bookmark de permalink .

2 reacties op De Douro, El Duero – de rivier, de wijn

  1. mr D. zegt:

    Leuk verhaal.

  2. Zwollywoood zegt:

    Ja, dit is wel op een handige manier om goede wijn te kopen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s