De Dorade, een vis – Vaak op de borden rond de Middellandse zee.


fotoMaar wat heeft dat nu met `George & Mildred` te maken? Al meer dan 5 jaar loop ik in mijn hoofd met de gedachte een Dorade te kopen bij de visboer. Het is er nog nooit van gekomen. Waarom een Dorade? De Dorade staat voor mij synoniem met terrassen, olijfolie, grote flessen witte wijn en wapperend wit tafellinnen in de zeewind. Ook behoudt de Dorade op het bord vaak de kenmerkend rond gewelfde visvorm. De Dorade is daarnaast een vis die in het Zuiden nog redelijk betaalbaar is. Ik heb twee herinneringen aan de Dorade en kan aan het verorberen van deze vis een hele vakantie koppelen. Onderaan treft u een beschrijving van deze vis en een recept aan. Ik heb nog steeds geen Dorade gekocht. Ik denk omdat ik onbewust voel dat het een tegenvaller wordt. 

Zo heb ik drie jaar lang niet gekeken naar de gekochte DVD met `de speelfilm` van George en Mildred. Ik wilde dat ik wat dit betreft iets had om naar uit te kijken. Vorig weekend toch de DVD gekeken. Het was waardeloos. Zodra George & Mildred in een voor hen vreemde hotelomgeving zijn en zijn losgerukt uit de huiselijke sfeer met sexboekjes en pickles is het niets. Zo is het ook met de Dorade. Die hoort op een bord in een Middellandse Zee land, denk ik. 

Noot: De volgorde van de foto´s slaat nergens op. Best moeilijk ze goed te krijgen.


fotoParijs 2003 – de eerste Dorade.

We waren met de auto en kwamen laat aan omdat in de Westerscheldetunnel we erachter kwamen dat het digitale fotoapparaat op Schouwen Duiveland. Het hotelletje `Belgrand` was in het 20 ste departement. Geboekt via Unitravel op basis van 4 nachten voor de prijs van ¨3 en de prijs was 60 euro en zakte zo naar 45 en er zat ook nog iets van een OV pasje bij. Het was 21.30 uur en de auto moest nog geparkeerd worden. De vooraf opgezochte restaurants in de buurt waren te ver. We kwamen langs een Italiaan. Het leek een gladde en te dure. Prachtig gedekte tafels en obers met glimmend zwart naar achter gekamd haar. We dachten zoals altijd in een Italiaans restaurant aan een primera en seconda. Veel te veel pasta en toen een prachtig goudbruin aangebakken en daarna in de oven gelegde bolle Dorade, met mooi wit visvlees en een goede fles Orvieto Classico erbij.

Lissabon oktober 2004 – de tweede Dorade, met een beroving  foto
We hadden de hele week al goed gegeten. Het liefst eet in de rechte straten in de Baixa, de Rua de Correios e.o.. Het is daar echter wat minder gezellig. Dus toch maar naar Rua Portas de Sta Antao. Op nr 42 stond er `Adega de St Antao`. Het is een prachtig voorbeeld van een typisch Portugees restaurant in een toeristische eetstraat. Ik kijk van tevoren altijd naar binnen, wanneer er nauwelijks een “binnen” is ga ik er niet zitten Een voor de winter ingerichte zaak impliceert dat de keuken zodanig moet zijn dat er ook dan klandizie is. We namen ´Sarga´, de `peixe del dia` en in het vertaalboekje stond `Zeebrasem` ofwel `Dorade`. Het was een behoorlijke joekel en kostte 14 euro per twee personen. We zaten midden op straat. De vis smaakte heerlijk.
Toen gebeurde het. Een ober tikte me aan en wees naar de plek waar de boodschappentas stond. In die tas zaten paspoorten en we zouden de volgende dag om 07.00 terugvliegen. Een dief, weg was de tas en de ober wees met zijn vinger in de richting waarvan hij dacht dat ze weg waren gelopen. Het waren enkele mannen, zei hij. Ik begin te rennen en de ober achter me aan. Linksaf richting Restauradores, langs volle terrassen. De ober wees `die zijn het`. Er stonden twee mannen stil en ik zag dat ze er iets mee te maken hadden. Ik pakte er een met mijn hand in de kraag en draaide zijn hemd om….`Politia, donde e sacco`. De twee kleine Oost-Europeanen wezen naar een derde die 20 meter verder stokstijf met mij tas stond en ik erop af. `Higo de puta` zei hij en ik `klootzak` . Ik pakte de tas en liep met de ober terug, die ik 15 euro gaf. De mensen op het terras keken bewonderend en sommigen deden de duim omhoog. Aan tafel wilden vrouw en schoonmoeder het nauwelijks geloven, ik ben alleen en held met woorden immers. `Wacht maar als we langs de terrassen lopen`, dacht ik. Ze zagen inderdaad de vele bewonderende blikken naar mij en de tas.

fotoDe Dorade 

Latijnse naam
In Nederland zijn er twee soorten te koop: de Dorade rose (Sparus aurata) en de Dorade grise (Spondyliosoma cantharus).

Uiterlijk
De dorade rose is zilvergrijs met een grote zwarte vlek bij het begin van de zijlijn, die zich voortzet op de bovenzijde van de kieuwdeksels. Op en over de kop een goudkleurige band die begrensd wordt door een donkere zone. Maximale lengte 70 cm, meestal 30-35 cm. De dorade grise heeft een donkergrijze rug, zilvergrijze flanken met talrijke bruine lengtestrepen. Maximale lengte 60 cm, meestal 20-30 cm.

Informatie
De dorade grise is een zeebrasemachtige en wordt het hele jaar aangevoerd. De grote verscheidenheid aan soorten geeft zuidelijke vismarkten een kleurig aanzien. In sommige landen, met name Spanje, worden ook zeebrasemsoorten uit verafgelegen zeegebieden (in het bijzonder zuidelijk Afrika) aangevoerd. Vers of diepvries. Gevoelsmatig lijkt vers te verkiezen, maar diepvrieskwaliteit kan, met name in zuidelijke landen, verreweg de betere keuze zijn.

Voorkomen/vangst
De dorade grise en rose komt over het algemeen voor in de Middellandse Zee en de oostelijke Atlantische Oceaan van Midden-Noorwegen tot Angola.

Voedingswaarden per 100 gram onbereid product
403 kJ / 96 kCal, 2 g vet, 19 g eiwit

Recept 

Markt: 2 hele dorades van 400gr (gekuist en ontschubd door uw vishandelaar), het sap van 1 citroen,100 gr zwarte olijven, 1 rode ui (in ringen gesneden) verse tijm, verse rozemarijn, 2 tomaten (ontveld en ontpit), 4 el droge witte wijn, 4 el olijfolie, 2 teentjes look, zout en peper. 

Bereiding: Was de vis en dep ze goed droog met keukenpapier. Bestrooi binnen- en buitenkant van de vis met zout en peper. Snij 3 schuine diepe kerven in elke kant van de twee vissen. Vul elke kerf met een takje tijm, een takje rozemarijn en een 1/2 blaadje laurier. Leg de in blokjes gesneden tomaten en de uiringen in een ovenschotel met de gepelde en gesnipperde lookteentjes, de witte wijn en de olijven. Leg de vis op de groenten. Giet er de helft van de olijfolie over. Bak de vis gaar in ongeveer 20 minuten in een voorverwarmde oven van 220°. Klop de overgebleven olie door het kookvocht. Dien op met gekookte aardappelen of rijst.

Advertenties

Over renescheffer

Twitteraar, blogger, Italie, Spanje, Vitesse, FC Wageningen, columnist, Vkblog. Zeister Magazine, Male model, PvdA, voetbal, reizen, ambtenaar, eten, politiek, Zeist.
Dit bericht werd geplaatst in rene-vkblog-2007-05. Bookmark de permalink .

8 reacties op De Dorade, een vis – Vaak op de borden rond de Middellandse zee.

  1. ScrambleX zegt:

    Ik heb de Dorade nooit gegeten. Wél was het jaren terug een van de eerste soorten vis die ik tijdens mijn eerste duiken in grote getalen tegenkwam. De zwarte vlek is sindsdien een kenmerk.
    Mooi stuk !

  2. Galadriel zegt:

    Mooi verhaal en wat een actie (applaus)
    enne gisteravond at ik voor het eerst van mijn leven Dorade…mmm heerlijk, dus zeker niet voor het laatst

  3. Rene scheffer zegt:

    Scramblex…thanks
    Galadriel…toch maar eens proberen dan op een zomeravond.

  4. Zwollywood zegt:

    Geweldig, in een ruk uitgelezen. Je schrijft goed. Leuk die items vervlochten in elkaar. Ik begrijp nog niet wat het met George en Mildred te maken heeft, maar nu kijk ik ook nooit naar hen op tv.
    Gelukkig dat ik dit log niet gemist heb. Ga zo door.
    IK vis als ik tijd heb nog wel eens even naar al je logs.Reactie is geredigeerd

  5. asdale zegt:

    Sommige dingen moet je alleen tijdens je vakantie eten, zeker als er herinneringen aan kleven. Maar een onverschrokken dievenvanger als jij kan ook vast wel een Dorade in Nederland aan!

  6. Maria-Dolores zegt:

    mooie verhalen… zal morgen in de supermarkt eens kijken hoe die vis heet die er ongeveer net zo uitziet als de dorade van jouw plaatje. vis met rozemarijn is meestal erg lekker. wij doen er vaak ook salvia in, vooral als het vette vis is.

  7. Rene Scheffer zegt:

    Zwollywood….ja dat is mijn probleem ook; ik haal er van alles bij. Ik probeer nog wel een keer een vis, de koolvis denk ik.
    Asdale…ja maar soms ben ik dapper en met andere dingen weer niet.
    Maria Dolores… Volgende is de koolvis en Salvia…dat at ik ook in Toscane als een soort kruiden op het vlees om Montecatini, hotel President.

  8. marsjan zegt:

    Inderdaad sommige dingen kun je maar beter in je geheugen laten en er naar blijven verlangen…. Hij heeft wel een beetje een overbite die vis dan he die Tornado of zoiets… Klinkt wel erg lekker…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s