Hé dat is Rozanne !


foto
Veel vrouwelijke bloggers uiten hier regelmatig hun ongenoegen over een opvoeding waar onvoldoende ruimte aan hen als individu werd geboden. De opvoeders onderdrukten emoties of wilden dochterlief in een bepaalde richting dwingen, te braaf laten zijn of wat dan ook.

Loslaten en vrijheid geven schijnt een moeilijke zaak te zijn bij opvoeden. Tot op heden heb ik dat nog niet echt hoeven te doen, dat loslaten. Nog steeds loopt Rozanne vanzelf tamelijk gedwee in de pas. Ze is tevreden met de twee dagen crèche, de aandacht thuis, de spullen thuis die voor haar zijn gekocht, van plastic huis tot glijbaan, konijnenboeken, tekenboeken, kinderkasten en kindertafels, teletubbies, puzzels en heel veel kinder DVD´s.  Op de papadag roept ze om 08.00 u. `Papa krantje, koffie koek!` Ze zit dan 15 minuten op schoot en krijgt dan een stukje van mijn Makroon of stroopwafel en laat me de krant lezen en kijkt plaatjes (op de foto is ze 6 maanden met de Munchener Abendzeitung op de buik). Ze vindt ze het heerlijk om met haar moeder mee te gaan naar de AH of naar de stad. De nieuwe Zafira vind ze tof. `Oowttoo mijn, mooooiii!` roept ze vaak. Dan is er Harrie de Yorksire terrier, die ze inmiddels haar vriend noemt. Natuurlijk de oma’s en opa´s en af en toe even spelen met nichtje of neefje of anderszins jong. Ik kijk dan wel toe en uit mijn bezorgdheid voor gevaarlijke speelsituaties niet, maar na elk bezoek heb ik wel een halve dag nodig om de stress weg te laten vloeien, dat wel. Ze is ruim twee en dan is het soms een halfuurtje wat dwars of steeds NEE, maar daar blijft het bij.

fotoVanmiddag in de stad – Rozanne wordt geroepen
We lopen op de Eerste Hogeweg uit de Boekenwinkel. Zit er een jochie van ongeveer twee met een  blauw shirtje van het Italiaanse elftal met nr. 10 `TOTTI` in een buggy en hij roept `Rozanne, dat is Rozanne!` Mijn vrouw merkt het niet. Rozanne is net wakker en haar gaat het voorbij en de ouders van de jongen, die ik van gezicht ken van de crèche, zien het ook niet Het voorval maakt me gelijk wakker. Ik ben vol trots. Rozanne wordt voor het eerst als individu herkend en geroepen in openbaar gebied! Meestal is de aandacht ook op ons gericht en is Rozanne een afgeleide van ons. Men richt zich tot ons of tot Rozanne maar dan op een manier dat het eigenlijk ook voor ons is bedoeld. Ze is ook nooit alleen in de stad natuurlijk. De situatie duurt slecht drie seconden.

Een uur later….Ik zie het stel met de kleine weer. Ik roep Rozanne en laat haar naar het jochie kijken. Ze lijkt hem te herkennen. De jongen is wat suffig. Ik leg de ouders uit dat hun kleine een uur geleden `Rozanne` riep en dat ik dat zo grappig vond. `En hoe heet hij?` vraag ik. Het blijkt Pierre en hij zit op dinsdag op de crèche. Het voorval blijft door mijn hoofd spelen.

Straks, over een jaar of 10 gaat ze zelf jongens roepen of msn-en. En ik weet zeker dat daar ook foute tussen zullen zitten, gevaarlijke zelfs. Jongens, waarmee, als ze er aan zou blijven hangen, een slecht leven tegemoet zal gaan. Dat is mijn dilemma. Als ik niet ingrijp of bijstuur maakt ze mogelijk foute keuzes (natuurlijk weet ik dat goed opvoeden betekent dat ze later zelf in staat is goede keuzen te maken, maar toch). En als ik wel ingrijp lees ik 23 jaar later (jeugdellende uit zich bij vrouwen vaak rond hun 35 ste) in haar blogs wellicht over de verstikkende aandacht en bemoeizucht van haar pa, waardoor ze zich niet heeft kunnen ontplooien. Ik hoop echter wel dat ze er dan wel bijschrijft dat het met de beste bedoelingen en uit liefde voor haar gebeurde….

Advertenties

Over renescheffer

Twitteraar, blogger, Italie, Spanje, Vitesse, FC Wageningen, columnist, Vkblog. Zeister Magazine, Male model, PvdA, voetbal, reizen, ambtenaar, eten, politiek, Zeist.
Dit bericht werd geplaatst in rene-vkblog-2007-06. Bookmark de permalink .

8 reacties op Hé dat is Rozanne !

  1. Helena zegt:

    Leuk, mee ta maken dat je dochter voor het eerst wordt herkend! Een mooie brug naar wat later komen gaat en hoe je als ouder je kinderen wilt beschermen (maar ook weer niet te veel en zo, dilemma..). Alhoewel je daar je stukje ook mee begon.
    Of ik te veel ben beschermd, tja, weet ik eigenlijk niet. Voor een deel wel, dat wel. Maar voor een ander deel was dat soms moeilijk.

  2. jan krosenbrink zegt:

    gewoon een paar printjes maken van dit blog, plastificeren opdat de tand des tijds er geen grip op krijgt (en niet stiekem volgend jaar vervangen!, je mag dan wel een andere maken en toevoegen aan de serie)

  3. gulden middenweg zegt:

    Leuk stukje om te lezen, herkenbaar ook. Ik dacht precies hetzelfde toe ze nog kleiner waren. Ik heb zelf drie grotere kinderen (de jongste is al 10 de andere zijn 15 en 17) en ik kan je zeggen dat het allemaal wel meevalt als de tijd echt zover is hoor (ze zijn niet van de één op de andere dag 10, dat gaat heel geleidelijk). Over keuzes maken en kiezen kan ik je het volgende zeggen. Het beste wat je kan doen is je kind leren te kiezen. Laat je kind keuzes maken die bij zijn haar leeftijd passen. Dus welke jurk wil je aan (keuze laten maken uit twee die je allebei geschikt vind). Of in de winkel bij het kopen van een jas kies je drie jassen uit die jij geschikt vindt en zij mag er één kiezen. Hoe ouder een kind wordt hoe moeilijker je de keuzes maakt voor haar. Je kind krijgt hier zelfvertrouwen door en het leert dat kiezen altijd betekent dat je voor iets kiest, maar dus ook voor iets juist niet kiest. Als je dit een kind vanaf jongsafaan leert dan kan het later ook makkelijker kiezen bijvoorbeeld voor de voor de goede vrienden en laat ze de verkeerde links liggen, want die doen raar. Bij mijn kinderen (en bij nog veel andere kinderen) werkt het prima.Reactie is geredigeerd

  4. Ien Smits zegt:

    Als ik moeder van een dochter zou zijn, dan zou ik haar aan de ketting willen leggen. Daarom ben ik waarschijnlijk ook geen moeder. Moeilijk hoor! Mijn vader heeft mij, heel gedoseerd, voor foute types willen behoeden en achteraf (!) waardeer ik dat heel erg. Daar zijn vaders voor. Om hun meisjes te beschermen.

  5. Alexandra zegt:

    Grappige beschrijving van een toch wel serieus dilemma.
    Ik zag eerst de foto, las: ze loopt nog tamelijk gedwee in de pas , dacht: ja dat is makkelijk, volgens mij loopt ze nog helemaal niet! 😉
    Maar goed ze blijkt al twee dus lopen zal ze al wel…

  6. Rene Scheffer zegt:

    Helena…de gulden middenweg bewandelen dus; dan heb ik gelijk GMW beantwoord! Thanx voor de tips uit ervaring GMW.
    Jan Krosenbrink….dat ben ik wel van plan; om het te bewaren dus. Ik moet niet te lang wachten. Bij http://www.smulweb.nl heeft de nieuwe eigenaar na een restyling zomaar 70 % van mijn recensies eraf gegooid.
    Ien Smits…achteraf waardering, daar ben ik al tevreden mee.
    Alexandra… ze liep laat met 20 maanden; nu rent ze al een km. achter elkaar.

  7. Heer_Lot zegt:

    Herkenbaar, leuke foto van Rozanne 🙂

  8. Maria-Dolores zegt:

    interessante bijdrage met een glimlach… en gelukkig maar dat je nù al over het thema na begint te denken :-).
    (beetje late reactie van me…)Reactie is geredigeerd

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s