De Chinees, de gokautomaat, de dame en ik (een niemendalletje).


foto
Een niemendalletje.
Zo makkelijk is dat niet, na een wat zwaar politiek stuk en wat vakantieverhalen met melancholische uitwaaiers en gepeins over de vergankelijkheid. Er is elke dag wel wat leuks, wat lichts. Het afdelingsoverleg vanmorgen, waarin een borrelafspraak werd vastgesteld (die toch niet doorging). De busrit naar Utrecht. Dochter Rozanne die vandaag voor de tweede keer in haar leven een ijsje at. Vaak heb ik de neiging om een boodschap in mijn verhaal te verpakken, maar iets geheel lichts…..? Een poging.  

Wat eten we vandaag?

Op maandag en donderdag kookt mijn vrouw. Maandag ben ik langzaam aan het overnemen. De donderdag wordt steeds vaker de Chinees. Vorige week hebben we de aloude Nasi Rames weer ontdekt. Eind jaren ´70 was dat de instapmaaltijd. 35 jaar lang verguisd en nu weer genomen. Ik had een vergadering in Utrecht en kon me ondanks het brood tussen de middag niet beheersen en nam op het Vredenburg bij ´Manneken´ een Schanulleke, een klein zakje Belgische friet met sauce andalouce. Om 16.00 uur een afscheidsborrel, met rond 17.00  uur bittergarnituur. De borrel van 17.00 uur ging niet door en ik belde naar huis voor de wensen. Zij de Nasi Rames. Ik hoef niet veel. Het werd de Chinees en ik zou aan een loempia meer dan genoeg hebben.  

De Chinees met de gokautomaat ¨
De zaak zat helemaal vol. 18 man zat te wachten en de enige stoel doe vrij was, stond voor de gokautomaat. Ik had 5 euro en gooide er 2 in. Iedereen keek mee en ik meldde dat ik niet eens weet hoe het werkt en dat ik het maar een keer in de twee maanden doe. De twee euro was snel weg. De volgende euro en snel had ik 3 stuk fruit naast elkaar en dat was 30 punten.
fotoIk druk op een knop en zie 0-30-60. Hij stopt bij 60. Ik druk en er staat 0-60-120.

Weer druk ik en hij staat op 120. Pakken, laat je uitbetalen sist iemand.
Bij de eerste knop staat iets van ‘spelmeter’ . Er gebeurt niets. Dan zie ik de knop ‘uitbetalen’. Het gaat rinkelen. Rond de 30 euro stort naar beneden in 2 euro munten. Ik ga trots zitten en de zaak is inmiddels half leeg. Ik zweet.  

De dame en ik
Een dame van achter in de 50 (wat sjofel en stuurs kijkend) kijkt me sceptisch aan.
  

Ik:
pffff, wat een geluk, ik doe het zelden , maar als ik het doe heb ik altijd wat. Daar zal mijn vrouw blij mee zijn.
  
De dame:
Onder de plak zeker.  

Ik: wat lachend
 ….. Ach ja welke man niet; daarom kook ik ook. Uurtje volstrekte vrijheid in de keuken.  

De dame:
Ach man ga dan scheiden, daar word je echt niet slechter van. Heb ik zelf ervaren. Verslaafd zeker, puh.  

Ik:
Nee hoor, ik ken mijn grenzen. Ik was in Las Vegas en had als bovengrens 25 dollar per dag.    

De dame: 
 t’  zal wel. Las Vegas, ken ik. U zult het echt wel vaker doen want anders doe je het nu ook niet.  Ga toch naar Utrecht, het casino.  

Ik: (Zeg even niets meer en beweeg mijn benen). 

De dame:
Zenuwachtig zeker. Anders wiebelen je benen niet zo.  

Ik: (lach wat en geef een knipoog naar een andere dame, die geboeid luistert en wacht op mijn reactie) ….neen hoor, dat doen die benen altijd.  

De dame:
Ach zeur niet, je kiest er zelf voor doe anders gewoon je benen over elkaar. 

Ik: (doe de benen over elkaar)…
Ja maar, dan gaat mijn voet bewegen, kwispelen zeg maar, gaat vanzelf.  

De dame:
Puh, zal wel.  

Ik: (gespeeld getergd)
Mevrouw, ik ben gewend dat dames me op handen dragen of mij op zijn minst enigszins aandoenlijk vinden. U spreekt mij alleen maar tegen!  

De dame:
Ja dat doe ik zeker, puh.  

fotoInmiddels is het eten klaar. Ik loop de zaak uit. Het handvat floept half uit mijn handen en met moeite pak ik het samen. Ik geef een knik naar de anderen en groet de dame.

Ik:
Ach mevrouw, ik ben ook zo onhandig.  

De dame, voor het eerst met een lach:
Meneer, valt echt wel mee hoor; ik maak maar een grapje!   

Advertenties

Over renescheffer

Twitteraar, blogger, Italie, Spanje, Vitesse, FC Wageningen, columnist, Vkblog. Zeister Magazine, Male model, PvdA, voetbal, reizen, ambtenaar, eten, politiek, Zeist.
Dit bericht werd geplaatst in rene-vkblog-2007-07. Bookmark de permalink .

7 reacties op De Chinees, de gokautomaat, de dame en ik (een niemendalletje).

  1. Mo zonder actuele inspiratie zegt:

    ja, die vrouwen, ze zijn niet te vertrouwen!

  2. vh Klaverblad zegt:

    op het Vredenburg bij ´Manneken´ een Schanulleke, een klein zakje Belgische friet met sauce andalouce.
    Ik had je er kunnen ontmoeten. Je zeker herkend.

  3. Rene scheffer zegt:

    Mo…
    uh, dat was niet de boodschap van het stuk, maar het kan zijn dat jhe gelijk hebt.
    Vh KB…
    Daar hoop ik al een half jaar op, dat iemand me aanspreekt en zegt `u is die meneer van het VK weblog, ik lees u stukjes`. Vandaar ook vaak een foto van mezelf erbij.

  4. hippocampi zegt:

    nu ben ik wel nieuwsgierig naar de boodschap,
    – eet wat vaker nasi rames
    – altijd even gokken, indien de kans zich aandient
    – ook niemendalletjes herbergen boodschappen
    – grapjes komen in alle soorten en maten
    Leuke conversatie met mw. Dorresteijn.
    Stond ineens zelf bij de chinees te wachten.
    gr. hippo

  5. Alexandra zegt:

    In ieder geval genoeg om het eten te betalen… want 5 euro, daar kom je niet ver mee! 😉

  6. Rene Scheffer zegt:

    Hippocampi…..
    Nu je het zegt, het zit wel in me. In de kern vind ik dat iedereen net zo moet doen als ik.
    Iets geheel lichts, dat zit er bij mij niet in.
    Alexandra…
    Gelukkig had ik nog wat papiergeld. Maar voor mijn loempia was het ruim genoeg.

  7. fred van der wal zegt:

    de lichte toon van jouw bijdragen bevalt mij zeer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s