Zappend in bed tussen 01.35 en 01.50 uur – een droomfilm


foto
Zappen in bed
We waren naar een verjaardag geweest. Rozanne was mee en het duurde even voordat ze nog warm van het logeerbed weer in haar eigen bed wilde. Na mijn vaste afzakkertje, een glas sambuca, ging ik wat bokkig door de drank en moeheid naar boven. Mijn vrouw zou later komen. Wat ik bijna altijd in bed doe is even zappen en teletekst kijken. Meestal voel ik dan tussen 5 en 20 minuten mijn oogleden naar beneden zakken, zet ik snel de TV uit  en val ik in slaap.   

Plots een vooralsnog onbekende droomfilm
Ik was blijven hangen op Ned. 2, een film van de VPRO. 
Ik hoorde zoetgevooisde muziek. Een damesgroep uit de begin jaren ´60. Zoiets als de Shangrila´s of de Shirelles. Muziek waar ik zo van houd en die door Phil Spector in die tijd nog verder is geperfectioneerd. De film toonde een songcontest met directeuren van platenmaatschappijen, een jury en publiek. Een mooie blonde vrouw met blauwe ogen heeft oogcontact met een jurylid en rent plots weg. Ze stapt in een taxi. Opeens is er een andere, donkerharige, knappe vrouw. Ze zoeken een huis, nr. 12, ze worden doorgestuurd naar nummer 17. Een angstaanjagend huis, waar ze naar binnen gaan en ze kruipen min of meer per ongeluk bij elkaar in bed. De donkere vrouw ziet kennelijk aanleiding een pruik op te doen en ze is nu blond. In bed gaan ze heel langzaam zoenen. Door die scène wordt mijn moeheid nog vijf minuten verdrongen. Op de achtergrond nog steeds zoetgevooisde muziek. Ze worden wakker. Je ziet vreemde mannen in een auto die iets kwaad in de zin hebben.

Wat is dit voor een film, denk ik en hoelang duurt deze nog? Als ik zelf de huisnummers nog weet moet het me bijzonder pakken. Ik val in slaap.

fotoZondagmiddag 14.00 uur –  het bleek `Mulholland drive`
Mijn vrouw is nog niet aangekleed en ik ben al met de kleine naar mijn moeder geweest. Rozanne kijkt voor de 86 ste keer naar `Dombo de vliegende olifant` en mijn vrouw zet zich tot mijn verbazing plots in beweging vanachter haar PC. Ze is bang dat ik net als gisteren wat bokkig ben.
 
`Vind je het een verloren middag?`
vraagt ze nederig.

 `Neen` zeg ik. `Het is juist  een gewonnen middag, hij is gewonnen, gewonnen op de veelheid aan sociale verplichtingen en andere zondagmiddagellende`

Ik vind het een mooi antwoord van mezelf, dat het waard is op het VK blog te komen. Een antwoord dat eigenstandig kern kan zijn voor een nieuw blog. Dat meldde ik haar ook en ze zou het wel nalezen. Ondertussen las ik de krant en de gids. Ik was benieuwd naar de film van gisterennacht, die smaakte naar meer dan 15 minuten. Eerst de Veronicagids, een van de triomfen van mijn vrouw 6 jaar geleden bij de samenvoeging van de boedels. De Veronicagids bevalt me tot mijn verbazing goed. Veel filmbeschrijvingen en erg overzichtelijk en ook de ARD en ZDF hebben een belangrijke plek. De film van vannacht  bleek `Mulholland drive` van David Lynch en die kreeg drie van de vijf sterren. In de Volkskrant van zaterdag stond er wat meer info. Ik kende de film van naam, had hem nog niet gezien. Afgeschrikt door recensies dat hij onbegrijpbaar en weird zou zijn, liet ik deze destijds aan mij voorbijgaan.

David Lynch – Blue Velvet, Twin Peaks, Wild at heart foto
Eind 1986, in de stad Porto. Ik kwam in die tijd veel in Portugal, ook in de winter. Toen kon je daar voor 1500 escudo´s (10 euro) een pensionkamer in de stad huren. Voor 600 escudo  (4 euro) had je een schaal bacalhau en een fles witte wijn. Je kon naar de keurig Engels ondertitelde films voor 250 escudo´s (2 euro). Ook waren daar de films veel eerder dan in Nederland. Voor mij was dit de eerste eyeopener dat Nederland op sommige punten Albanistan aan het worden was. Ik zocht naar een makkelijke film en zag op de grote gevel een foto van een halfnaakte vrouw en een jongeman `Blue Velvet`. Dat klinkt zoet en onschuldig. In de grote zaal zaten 40 man, veel oudere dames vooral met zus of vriendin. De film was zoetgevooisd en romantisch leek het even. Het mooie lied van Bobby Vinton

http://www.youtube.com/watch?v=hyG3WUXSMH0&mode=related&search= >Link aanleggen

werd verschillende maken gezongen maar nu gadegeslagen door een engerd, gespeeld door Dennis Hopper, die tijdens het zingen van dit lied in een zak blies en daarmee een zuurstoftekort opriep. Een vorm van wurgsex zeg maar. Daarnaast Kyle Mac Laghlan, Isabella Rosselini en Laura Dern. De film was donker, onheilspellend, spannend en vreemd. Maar wel steeds op de achtergrond die mooie muziek en de upper middle class idylle in de suburbs in de VS. In Nederland las ik (er was nog geen internet) meer over David Lynch. Ik had ongewild en bij toeval een van de Klassiekers van de vorige eeuw gezien.  

fotoWild at Heart  (road movie en een beetje Tarantino achtig met een enge William Dafoe) heb ik nog gezien en Lost Highway. Natuurlijk ook alle Twin peaks afleveringen. Daarna werd het me denk ik te weird. Mulholland drive is echter nog veel toegankelijker dan zijn laatste film `Inland Empire` uit 2006 een weirde en wrede film, las ik op de filmsite IMBD. De sfeer van David Lynch heeft altijd iets te maken met het ongerijmde.  Zoete romantiek en geweld en duistere gedachten. De laatste tijd  neem ik Lynch niet meer serieus. Hij is `in iets`. Ik weet niet eens wat, maar zoiets boeit dan niet meer. 

Zondagmiddag 15.00 uur
Ik ga de film maar eens ergens op laten scharrelen door mijn vrouw. Ondertussen is het een uur later, bijna 15.00 uur. Zo is er de finish van de Tour de France. Wellicht een glas port en dan is het 17.30 uur. Alle gevaren van `zondagmiddag na 14.00 uur` zijn dan geweken. Geen zondagmiddag-wandelingetjes, bezoek dan wel anderszins opgedrongen sociale dingen. Het is nu avond en het is veilig.

De zondagmiddag is voorbij. Mulholland drive, ik verwacht hem binnenkort in het DVD koffertje van mijn vrouw.        

Advertenties

Over renescheffer

Twitteraar, blogger, Italie, Spanje, Vitesse, FC Wageningen, columnist, Vkblog. Zeister Magazine, Male model, PvdA, voetbal, reizen, ambtenaar, eten, politiek, Zeist.
Dit bericht werd geplaatst in rene-vkblog-2007-07. Bookmark de permalink .

3 reacties op Zappend in bed tussen 01.35 en 01.50 uur – een droomfilm

  1. Zwollywood zegt:

    Wel heel veel film in dit weekend Rene. In het bos werd het me te nat en te koud…dus nu lekker tijd om te bloggen!

  2. easywriter zegt:

    Door Twin Peaks en Blue Velvet behept met een vooroordeel tegen Lynch heb ik de film niet gezien. Misschien moet je wel onverhoeds overvallen worden om zo’n vooroordeel te verliezen.

  3. Rene scheffer zegt:

    Zwollly..
    Ja maar, ik heb maar 15 minuten echt film gezien. De rest is filmblogblablah…
    Easywriter…
    Ach, het ligt wel een beetje in het verlengde.
    Dus toch maar nie kijken, kwestie van smaak.Reactie is geredigeerd

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s