Soldaat eerste klas in Tongeren, België – over ouder worden, deel 3


In mijn blogs ben ik soms bozig, humoristisch, hilarisch of informatief. Ik heb het kort of tussen de regels door vaak over tijd, vroeger of over ouder worden. Het tijdsbewustzijn komt steeds vaker in mijn hoofd. Vandaar deze keer een tijdblog. Ik ben geen soldaat en geen student meer. Een dame van 32 had mijn dochter kunnen zijn. Dat soort dingen.

Mijn gedachten van de laatste dagen heb ik samengebracht in wat eigenlijk mini columns zijn. In Deel 1 `Jonge collega´s in de kantine` en `De Tandarts` http://www.volkskrantblog.nl/bericht/163717.  In deel 2 `De oorlog`en `Rotterdam",  http://www.volkskrantblog.nl/bericht/164133


Nu deel 3

`Soldaat eerste klas in Tongeren, België´

Ik was soldaat in Tongeren, België (na eerst een  opleiding van 6 maanden tot telefonist, telegrafist en telexist in Ede). De Ambiorix kazerne was daar mijn basis. Ik was 21 en had net mijn HEAO diploma gehaald. Een van de mooiste perioden in mijn leven, veel drinken met andere soldaten, Engelsen, Duitsers en Belgen. Veel sport en goed eten, tweemaal per dag warm. Veel slapen en goede gesprekken.

In het Belgische leger zaten veel vrouwen, soms hele mooie. Een dellerig type met botoxlippen, waarmee ze vooral Engelsen zou pijpen, werd gezegd. Een mooie bescheiden deerne uit Menen. Een donkerharige die door een Limburgse soldaat achter het altaar van de kapel werd genomen en werden betrapt door een Engelse Majoor. Ik was verloofd en was sowieso te bleu er wat mee te doen.  Net als ik niets wist aan te vangen met de meisjes van 16 in het zwembad, die ons soldaten zomaar onder water in de ballen knepen. Ik was soms soldaat van de wacht, wiens rol het was de bar open te houden. Voor 13.00 uur mocht er geen bier worden getapt.

Een week in Harderwijk, voor de Internationale verstandhouding. Aldaar alleen sport, vissen, bier en slapen. En veel paling en haring. Elke woensdag sport. Verder hoefde we alleen de verbindingen open te houden. In de ochtend een week testen en in de middag een week. Veel voetbal-, hardloop- en basketbalwedstrijden. Ik kon behoorlijk goed meekomen en speelde in het kazerneteam. Drieliter flessen whisky voor 15 gulden, goedkope roomboter. Dronkenschap op vrijdagmiddag, volwassen kolonels, die tegen de muur stonden te plassen. De enge sergeant die ons boekjes van Prosper Ego liet lezen.

Rare dingen ook. Met een busje met 8 soldaten even binnen een halfuur een granaat gooien in Harskamp en weer terug. 220 km heen en 220 km terug. Op de terugweg met het bonte soldatengezelschap even mijn ouders en nog jonge zus van 17 in Renkum goedendag zeggen en even naar de Chinees. Mijn liefde voor België is in die tijd ontstaan. Alle afleveringen van `De Collega´ s`, uit begin jaren 80 heb ik gezien. Jomme de Domme, de favoriete assistente van Persez, Van Hie en De Pesser, ik ken ze nog.  

Afsluiten

Ik sloot daarna dingen af. Ik zie me nog rijden met plunjezak in mijn Fiat 128. Naar huis en over drie dagen werken in Zeist. Een iets onbestemd gevoel en nog niet in staat het geheel in een breder perspectief te zien. Ik ging naar Zeist verhuizen, trouwen. Liet mijn oude korfbalclub voor wat die was. De vriendschappen van middelbare school en HEAO en militaire dienst liet ik verwateren en ik bedankte mijn ouders terloops voor de opvoeding.

Het was de tijd van de decembermoorden in Suriname, de boycot van de Olympische spelen in Moskou en de rellen bij de kroning van Beatrix. Vage toekomstverwachtingen had ik toen, geen concrete, geen carrierepad, geen gedachten over eventuele kinderen. Een beetje leven bij de dag, zoals nu eigenlijk ook nog

Ik ben erg op eten en drinken, zelfbeschikking en rust en mijn eerste jaren in Zeist stonden in het teken van consumptie. Vn veel eten, veel TV (voor het eerst kabel en meer dan 20 zenders), veel slapen en veel vakantie. Zelf kiezen wat te eten, een eigen koelkast. Pas jaren later werd ik socialer en begaf ik me in vakbond, huurdersvereniging, politieke partij en andere sociale netwerken.

Volwassen

Soldaat af en ik voelde me heel wat. Behoorlijk volwassen, eindelijk. Ik dacht toen aan het moment dat ik 16 was en toen dacht over hoe het zou zijn als ik 21 of 22 zou zijn. Maar wat is volwassen met 22. Mijn eerste baan in Zeist, adjunct commies a, 2400 gulden bruto per maand. Ik was toen volwassener dan nu. Of beter, ik probeerde meer de schijn op te houden volwassen te zijn en kleedde me volwassen.

Raar eigenlijk dat de eerste 22 jaar van mijn leven meer volwassenheid scheen te brengen dan de volgende 27 jaar. Ik zeg `scheen`want het was schijn, een lange regenjas een een skai aktentasje. 

Nu ben ik nog steeds verbaasd wanneer groenteboer, postbode of een voorbijganger "dag meneer" zeggen. "Dank u" zeg ik dan.  Op de vragende blik antwoord ik dan…."voor het feit dat u mij meneer noemt!".


Rare fratsen

Rare fratsen uithalen, het wordt wat zielig als je bijna 50 bent. Toch wil ik het nog steeds. Ontsnappen van het werk. Me ergens verstoppen. Rare grapjes tegen serveersters. Snoepjes pikken bij de toonbank, me laten betrappen bij de tweede terwijl ik er zeven op heb. Niets en niemand serieus nemen.

Nu even pas op de plaats, stiekem raar doen dan maar. Een jonge dochter wil een pa die normaal doet en mijn vrouw wil geen mevrouw De Bok zijn.
 
Na mijn 65 e kan het weer….dan hoop ik een rare oude man te kunnen zijn, in de tussentijd dan vooral maar bloggen over rare dingen.

.

Advertenties

Over renescheffer

Twitteraar, blogger, Italie, Spanje, Vitesse, FC Wageningen, columnist, Vkblog. Zeister Magazine, Male model, PvdA, voetbal, reizen, ambtenaar, eten, politiek, Zeist.
Dit bericht werd geplaatst in rene-vkblog-2007-11. Bookmark de permalink .

18 reacties op Soldaat eerste klas in Tongeren, België – over ouder worden, deel 3

  1. cor zegt:

    ah belgie; wat een land; jammer maar ik was nooit in dienst, wel ooit in Tongeren dacht ik….en raar doen met 50 welzeker en ook later; als dat eenmaal in je zit, gaat dat niet weg

  2. Klaverblad zegt:

    Aansprekend format voor herinneringen.
    Ik heb ballenmeisjes uit België (nu 40 jaar) gesproken die zich een soldaat-telexist herinneren die veel dronk, veel at, veel sliep en veel n….. ????

  3. Klaverblad zegt:

    …..adacht.
    (om misverstanden te voorkomen)

  4. Rene Scheffer zegt:

    Cor….
    Bedankt. Mijn vrouw had na lezing even hoop, maar je hebt gelijk.
    KB…
    Met dat nadenken viel het nogal mee en dat andere…..ech nie. Ik val niet op te jonge dames. Ik vond het al zo plat, niets voor jou, maar nu snap ik het.

  5. Zwollywood zegt:

    WEER SUPERCREATIEF.!

  6. ceesincambodja zegt:

    2400 gulden voor een adjunct-commies?
    Ik geloof dat ik een verkeerd beroep heb gekozen.
    Goed verhaal. Handgranaatwerpen op de Harskamp, zoiets vergeet je nooit.

  7. rachel schrijft zegt:

    dus je gaat je tot je 65e gedragen als een groot mens? Poeweee. Mijn broer lag btw in dezelfde tijd als jij in de Elias Beekman, krijg nu toch een ander beeld van die periode…

  8. Ramirezi zegt:

    .-.. . ..- -.- -… .-.. — –. -.-. —
    .-.. .-.. . –. .-

  9. Ramirezi zegt:

    Mmmm de woorden plakken wat aan elkaar…

  10. Rene Scheffer zegt:

    heer Liul en Zwollywood….
    Thanks!
    Cees in C….was echt bruto en in die tijd ongeveer zoals een beginend onderwijzer.
    Rachel…
    Elias Beekman, was ik ook 4 maanden. Ging veel om met net afgestudeerde kweekscholers.
    Rami….
    Hoe krijg je die letters nu zo raar, is een kunst, lijkt me

  11. Sandra zegt:

    Met plezier gelezen. En gewoon rare fratsen blijven uithalen! 😉

  12. Ramirezi zegt:

    Ben je nu telegrafist of niet ?

  13. Rene Scheffer zegt:

    Rami…
    hahaha
    Had het niet gezien, dacht aan wartaal.
    Maar het is nota bene 28 jaar geleden.
    -…—,,—
    Ik weet er niks meer van. Verschrikkelijk. Alle andere dingen weet ik me nog wel te herrinneren, vreemd. Hoewel, mezelf kennende, toch ook weer niet.

  14. Rene Scheffer zegt:

    SANDRA….
    Ok, ik ga door maar houd me af en toe in. Dat vertelde mijn coach mij ook. Je kunt op deze leeftijd je karakter niet meer echt veranderen, maar wel kun je delen van je karakter in sommige situaties (als mijn dochter erbij is) beter even niet laten zien.

  15. Antoine zegt:

    Met een vette grijns gelezen:) Ik was een van de laatste lichtingen die voor dienstplicht werd opgeroepen, maar toen ze het volume van mijn medisch dossier zagen, werd ik onmiddellijk en onvoorwaardelijk afgekeurd voor dienst. En dat terwijl ik in de laatste ronde zat tijdens de telegrafische testen 😉
    Ik mag dan wel tien jaar jonger zijn, maar ook ik verbaas me elke (zeldzame) keer als ze meneer tegen me zeggen. Daar heb ik in Brazilië overigens geen last van. Daar word je gewoon met je voornaam aangesproken, of met moço, cara, amigo, irmão (jongen/jongeman (2x), vriend, broer). klinkt wat informeler, niet?

  16. minidvr zegt:

    I was in Tongeran with the British Signals cohort from 1971 to 1975 – a long time ago, but some of the memories shared here by you, resonate in my mind as well. It was NATO or something hybrid called Quadri-National, Brits, Dutch, Belgian and German, working together and deploying communications between 2 ATAF aircraft and the JOC at Maastricht. We used to deploy to the top of Ebae Emael fort and work from there. Every Belgian office had a Crate of Beer in the corner, and all business was conducted over a beer.

    I’m not sure how we got away with it, but that tour remains in my mind even now, well over 40 years later.

    • renescheffer zegt:

      In my period, 1979, there was a lot of leisure, sport, beer an woman (Belgian soldiers) too. I enjoyed it a lot, but when i had the skills i have now, i would enjoy even more.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s