Een leeg vel – hersendwarrels voor de Kerst


Een lege pagina ligt voor me. Mijn vorige blog is bijna vier dagen geleden. Het WORDvel moet gevuld,  Mijn hoofd zit vol en leeg tegelijk.

Drukke dagen
op het werk. Een specifiek onderwerp dient zich nog niet aan. Daarom enkele overdenkingen over de nakende Kerst. Neen, dat klinkt te zwaar, het zijn meer hersendwarrels over de o
vergangsdagen tussen werk en Kerst. Dan die maar opgeschreven.

De dagen voor de Kerst

Op donderdagavond is er opeens het gevoel van loslaten. Loslaten van de stapels werk en taken, loslaten van het ritme, de flow, de collega’s. Elf dagen komen eraan van een beetje uitslapen en niet op de fiets de kou in hoeven. Een ambivalent gevoel roept het op, want het is ook een tijd dat bepaalde leuke dingen not done zijn. Lunchen tussen de middag met anderen, overwerken, continue bloggen. De dagen tussen de feestdagen zijn lome en donkere dagen. Kaarsen, weinig licht en moeite moeten doen om de courant fatsoenlijk te kunnen lezen. Voetbal gaat tot op zekere hoogte gewoon door, dat wel.  Donderdag, wat hyper nog na een avondvergadering. Verrast door een leuk bedankblog van Thera. Een ietwat onrustige nacht, maar op vrijdag kan ik een half uur langer blijven liggen. 


Hechting aan het alledaagse, gewone dagen


Ik ben dol op gewone dagen. Gewone dagen met werken, vergaderen, lunch, werken, continue en ongemerkt geinen. Naar de AH, bonussen scoren. Rozanne aan zien komen met de auto na de creche. De dag van Lucia aanhoren. Eten koken, eten, met Rozanne spelen, mijn ma bellen, tanden met Rozanne poetsen en liedjes zingen.

Dan om 19.30 uur rust, sporadisch een dutje, zappen, de krant. Een vergadering soms. Na 21.00 of 22.00 uur de laptop op schoot, soms voetbal op tv. Vrouwlief die zich van haar Ikea bankje verheft en een blikje bier brengt. Dichtvallende ogen na een Sambuca. Het bed in om 24.00 uur. 10 minuten zappen in bed. Het vooruitzicht op 07.00 uur, waneer Rozanne roept "papa waar ben je nou".  Daar geniet ik vast van.   

Ik houd ook niet meer van verjaardagen, die ontvlucht ik, zelfs komend jaar wanneer ik 50 word. Het gedoe met mensen en hapjes en drukte. De stress vooraf vooraf en de zooi achteraf. Ik geniet van zo af en toe bezoek dat niet te lastig is en zich kort van tevoren aankondigt. Op het werk vind ik mijn verjaardag wel leuk. Dan koop ik 50 saucijzenbroodjes, krijg kussen en handen en na 45 minuten volle aandacht zit ik weer lekker te werken.

Ik heb wel graag telefoontjes op mijn verjaardag en kadoo’s. Maar laat zich dat dan verspreiden over de hele zomer. Rustiger en gezelliger.


De verschrikkelijke Kerstgekte                                                           


Vandaag tussen de middag even brood halen. Het parkeerterrein is vol, zoals de laatste twee weken al. Het Kalkoengebraad ligt opgestapeld . Het is niet aan te slepen. Ik verlang soms naar de jaren ’70 en ’80. Toen kon je tot 24 december 16.00 uur werken. Om 16.30 uur naar de AH. Kerstborrels op 22 of 23 december. Nu zijn de kerstborrels tussen 14 en 20 december en de AH  kerstboodschappen worden herhaaldelijk gedaan tussen 12 en 21 december. Stel je voor dat je te laat bent….

Tussen 21 en 25 december lijkt heel Nederland onbereikbaar, van de leg, in noodtoestand.


Afscheid van alle collega’s


Vrijdag,
in de ochtend nog veel taken te doen. Brieven beantwoorden, bellen en mailen, overleg. De middag kan ik benutten om te stressen aan een werkvoorraad, waarmee ik tot ver in 2008 zoet ben. Niet verstandig dus.  Met collega V. ging ik van 15.00 tot 15.45 uur alle collega’s in het gemeentehuis goedendag zeggen. Er zijn twee hoofdgebouwen. 150 man in het ene en 150 man in het andere, "de overkant". Kom op zei ik tegen hem.

Alle kamers langs. Dat was leuk. Deur open en "Een groet van de overkant, Goedemiddag namens ons en de Concernstaf goede feestdagen en een prettige jaarwisseling".  Het is leuk, minimale inspanning en maximaal affect. Blijheid, verassing, wantrouwen, stoïcijnsheid en extase waren ons deel. Soms een kort gesprek. Niemand doet het, maar "het past wel bij jullie" wordt ook gezegd. Nog een klein gebakje, een "lekkertje" van een vertrekkende inhuurkracht. Om 16.35 uur weg en met vrouw en kind uit eten.

Vrijdagavond

Een avond al andere vrijdagavonden. Toch is het anders. Alles is nu losgelaten. De collega’s, de stapels, de reorganisatie, brieven, de mail, het ritme. Mezelf overgegeven aan
de loomheid, de trage dynamiek, het vele eten, het zitten, het slapen. De maandagmorgen zal anders zijn en dat maakt het hele weekend anders. En niet te vergeten, elke dag Rozanne!

Hoe zou dit VKblog werken met de feestdagen? Ik heb nog geen vol jaar meegedraaid. Ik zal af en toe lezen, een paar dagen zelfs helemaal niet en misschien toch iets schijven, maar niet te veel, denk ik.  

Advertenties

Over renescheffer

Twitteraar, blogger, Italie, Spanje, Vitesse, FC Wageningen, columnist, Vkblog. Zeister Magazine, Male model, PvdA, voetbal, reizen, ambtenaar, eten, politiek, Zeist.
Dit bericht werd geplaatst in rene-vkblog-2007-12. Bookmark de permalink .

13 reacties op Een leeg vel – hersendwarrels voor de Kerst

  1. rachel schrijft zegt:

    Na een avond gepeins over Maria, ga ik denk ik op blogreces. Schrijf hier ook pas een paar maandjes rond, dus ik weet niet of dit usage is. Veel plezier met elke dag Rozanne!

  2. Zwollywood zegt:

    Maak maar elke dag Rozanne! Ik ben ook al begonnen met het relaxwerk! Met Kerst wordt er gewoon doorgeblogd!Reactie is geredigeerd

  3. Rene Scheffer zegt:

    Rachel….ik las het over Maria, nu snap ik het.
    Zwolly….Klinkt dwingend, maar ok, zal kijken of het lukt.

  4. Thera zegt:

    En jij dacht dat er nu een rustige tijd was aangebroken? Vergeet het maar, hup stofzuigen, was opvouwen, en misschien kun je ook een keertje koken? Hoe zijn bij jullie thuis de rollen eigenlijk verdeeld? ;-))

  5. ceesincambodja zegt:

    Toch nog een heel blog bij elkaar geschreven, Rene. Jouw kerstbeslommeringen klinken mij bekend in de oren.
    Wij wilden hier ook kalkoen klaarmaken (op zijn Nederlands) maar er zijn er alleen uit de diepvries -iets groter dan een kip. Dus wordt het weer speenvarken. (Sorry, Marianne…)
    Fijne kerstdagen, Rene.

  6. Adriano Antoime zegt:

    Klinkt lekker bezig en gestresst 😛 Maar leest toch lekker. Ook hier moet je in de twee weken voor Kerst niet voor je lol de stad in gaan. OVervolle winkelstraten, stamvolle winkels, urenlange wachtrijen voor de kassa´s en inpakbalies. En natuurlijk is 26 december geen dag om de stad in te gaan. (Hier kennen ze geen Tweede Kerstdag!) Een enkeling zal na kerst werken en in januari de zomervakantie opnemen, tot en met carnaval 😉

  7. kees smit zegt:

    Geen dag zonder een zinnetje. Dus ook met kerst bloggen, René!

  8. Maria-Dolores zegt:

    wat een hilarisch idee, alle collega’s prettige feestdagen gaan wensen en als een soort zwarte pieten in alle kamers binnendringen

  9. Zwollywood zegt:

    Ach nee……nooit dwingend….niets moet….vooral niet moeten. Het is tijd om lekker te relaxen in alle eenvoud.
    Een dergelijke rondgang door alle kamers van collega’s heb ik 15 jaar geleden ook gedaan. Zoiets ongedwongens is vaak een goede zet en levert ontwapenende contacten. Naarmate de werkelijke verhoudingen ook goed zijn zal er minder over jullie worden geroddeld.Reactie is geredigeerd

  10. Zwollywood zegt:

    Ik heb een sneeuwlog met een foto van de arena. Vandaag gemaakt. Kijk maar.

  11. Rene Scheffer zegt:

    Thera…heel simpel. Ik koken en boodschappen, boven en beneden de natte cellen en boven stofzuigen en dweilen en beneden meestal. Mijn vrouw adminstratie/bankzaken, wassen, strijken en stoffen. Rozanne: ongeveer 50-50.
    Cees in C…hetzelfde toegewenst. Speenvarken. moet kunnen.
    Antoine…ik dacht dat alleen Nederland gek was, daar ook al dus.
    Kees Smit…kwee nog nie; misschien een korte dan.
    MD…ja dat is het, als een soort zwarte Pieten. Het lijkt sociaal maar het is ook jezelf een zekere houding aanmeten, dat je dat kan maken. Ja dus.
    Zwolly…sneeuwblog gezien, mooi. Dat er over je geroddeld wordt vind ik eigenlijk nie zo erg.

  12. MOODSWINGER zegt:

    Het mooie zit hem is het gewone, wat vaak zelfs bijzonder is omdat het zo gewoon is…

  13. Joop zegt:

    Schellach dankt haar naam aan een voormalige parochie. De naam Schellach wordt in 1268 voor het eerst genoemd.
    De kerk werd tijdens het beleg van Middelbug (in 1572-1574) verwoest. In 1758 zijn de fundamenten van de kerk uitgegraven. Ook het Huis te Schellach werd toen afgebroken. Momenteel is er niets meer van de nederzetting over; alleen een verhoging in het land – op de hoek van de Schellachseweg en de Goldsteinseweg – herinnert hieraan. Waar nu de Kaasboerderij Schellach staat bevond zich tot de laatste helft van de 18de eeuw de buitenplaats Het huis te Schellach.Dit is een gedeelte van mijn trainings rondje, bedankt voor je bezoek aan mijn Blog, groetjesReactie is geredigeerd

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s