De braafheid voorbij?


In een eerder blog schreef ik over mijn preoccupatie voor braafheid.  Als een rode draad loopt het door mijn leven. Ik heb van oudsher de wens braaf gevonden te worden. Ik heb ook een melancholische hang  naar vroeger, die  mooie tijd in de jaren ’50 en begin ’60  met brave oppassende mensen.

Maar ik ben ook behept met vele onbraafheden en -heidjes, wellicht juist daardoor. Ook de onbraafheden uiten zich in een geëxalteerde vorm. Ze zijn er en ik cultiveer ze, in overdreven mate.

Ontsnappingsneurose
 
Dat is een echte kerneigenschap, schoolpleingedrag reeds. Vanaf mijn derde had ik de wens te ontsnappen en dat heeft zich voortgezet tot nu. Ik was vier jaar oud en pikte om 05.30 uur de step uit de schuur en ging over de drukke Dorpsstraat in Renkum steppen. Mijn pa, die bij Van Gelder Papier werkte, werd ervoor gewaarschuwd door de collega’s in de ploegendienst. Ook op de Lagere school was ik soms zomaar uren weg. Op het Christelijk Lyceum in Ede klom ik soms om 14.00 uur  uit het raam. In militaire dienst, liep ik met een stalen gezicht de poort uit op momenten dat het niet mocht.

Nu, op kantoor, kan ik niet op een normale vrij nemen. Het moet altijd iets stiekems hebben, zoals een lunch uit laten lopen en dan achteraf de verlofkaart invullen, dat wel. Ook moet ik bij een congres persé een uur eerder naar huis. Op vakantie wil ik altijd maar één ding, namelijk even wegglippen om broodjes en een krant halen in de ochtend. Pas als dat gebeurd is kan de dag beginnen. Pas op latere leeftijd, onlangs, herkende ik het patroon. Ik heb er echter nooit tegen willen vechten, waarom zou ik? 

Het is iets dat ik van mijn pa heb overgenomen. Hij ontsnapte ook graag een paar keer per dag voor boodschapjes in het dorp, ontsnapte uit het ziekenhuis en in de oorlog in Duitsland uit de arbeidseinsatz.

Bewust laten bungelen 

Ik ben niet iemand van de directe confrontatie. Geen geschreeuw en boze woorden. Ik lijk daardoor een makkelijk slachtoffer. Mensen die me echt een loer draaien (komt niet veel voor) laat ik bungelen. Door overdreven vriendelijk te blijven dan wel door hem of  haar iets te laten beamen (wetende dat ze dan liegen) confronteer ik hen met hun eigen rottigheid. Hen zal het treffen en niet mij. Meestal is hun overgebrachte ellende een uiting van eigen ongenoegen of frustratie en dan zal het mij niet raken. Door dit gedrag ben ik soms ook moeilijk te peilen voor sommige mensen.

Wat het zijn zal? Ik denk toch een vorm van sublimatie. Vanuit een gevoel van onzekerheid heb ik een houding gecreëerd die het niet meer nodig maakt de directe strijd aan te gaan. Dat gesublimeerde gedrag wordt naar verloop van tijd deel van je persoon en is dan ook "echt".  

Schakelen tussen fictie en werkelijkheid.

Ik speel daarmee. Net als met braafheid en slechtheid. Bij mijn naburige collega´s van de afdeling communicatie doe ik graag mee met de vrouwenpraat. Wanneer ze vrouwenspullen hebben gehaald bekijk ik ze en ik mag aan de stoffen zitten van de nieuwe kleding en weet dan altijd de stof te raden en weet ook goed in te schatten hoeveel kilo ze zijn kwijtgeraakt als ze aan mij hun dijen of  bovenarmen tonen.

Ondertussen voelen ze ook wel aan dat ik me ook vanuit mijn manzijn beelden vorm, denk ik. Maar ze blijven naïef en beginnen nog steeds te stralen als ik ze een compliment maak over hun kapsel of een speelse toespeling maak op hun bad hair day …."Dat je dat ziet, bijzonder voor een man!" kirren ze dan.

Ook rollenspelen en lucide dromen vind ik prachtig. Fictie omzetten in werkelijkheid en andersom en alles daartussen. Dat maakt het leven wat makkelijke en luchtiger en waarom zou je dat niet doen? Want wat  is het menselijk leven immers ook anders dan een periode van gemiddeld 73 jaar in iets, een cosmos of tijdperiode, waarvan we ook niet weten of er sprake is van fictie of werkelijkheid 
 

Meningen

Tot mijn 30 ste was ik een pleaser. Nu een beetje nog. Voor de VK bloggers ben ik meestal wel vriendelijk. De echte trollen laat ik links liggen (niet iedereen die ik links laat liggen is een troll). Vanaf 1988 leerde ik makkelijker nee zeggen. Toen gaf ik mijn meningen (in achterafzaaltjes van PvdA vergaderinge) ook tegen de heersende trend. Zoals over hypotheekrenteaftrek en het onterechte verschil in gevolgen van WAO en Bijstand (vaak op basis van een zelfde psychische "beeld") en over de statistisch terechte angst -in 1988!- van oude dametjes voor groepen allochtone hangjongeren. Ik zei het dan wel met een tamelijk braaf gezicht en daardoor miste het soms doel.

Binnendringen en voordeel halen

Ik kick erop om concerthallen en voetbalstadions binnen te dringen, gratis of voor half geld en vaak lukt dat. De volgende wedstrijden zag ik gratis: Graafschap-Utrecht in 1998. NEC-AZ in 1999, Ajax-Roda in 2006 en Vitesse-Utrecht in 2002. Ik stelde me gewoon met vragende ogen op bij de kassa’s en werd al snel meegetroond door iemand met een extra seizoenskaart. Voor maximaal de helft van de normale entreeprijs zag ik: Rolling Stones, David Bowie, RadioHead, Brian Wilson, The Mission, Portishead, Juventus, Sampdoria, Barcelona, Real Madrid, Sevilla, Olympique Marseille  e.a.  Soms komt het voor dat we met een groep gaan en ik kaartjes bestel voor de normale prijs. Mokkend aanschouw ik dan het zwarte markt gebeuren als ik er eenmaal ben

Het binnendringen van het spelershotel in Unterhaching van het Nederlands elftal in 1988 en het daar kopen van kaarten, de dag voor de EK finale tregen Rusland, zal een afzonderlijk blog vormen.

Tenslotte

Deze manier van doen heeft zich zo in mij vastgezet dat ik niet anders meer kan. Mijn brave voorkomen leidt er overigens wel toe dat men mij vrij makkelijk kaartjes verkoopt voor ver onder de prijs.

Ook boosheid is slechts zelden mijn deel vanwege mijn vermeende vriendelijkheid. 
 
Een brave slechterik of een slechte braverik. Een wolfje in brave schaapskleren, dat is wellicht een betere beschrijving.

Toch ben ik niet bijzonder. De meeste mensen kennen tegenstrijdigheden. De vileine Johan Derksen met zijn trouw aan vriendelijke melancholische Amerikaanse blues. De harde zakenman, die driemaal in de week zijn zieke moeder bezoekt. De superbitch, die in de vrije tijd ezels borstelt etc.  Het zal wel zo horen.

   

Advertenties

Over renescheffer

Twitteraar, blogger, Italie, Spanje, Vitesse, FC Wageningen, columnist, Vkblog. Zeister Magazine, Male model, PvdA, voetbal, reizen, ambtenaar, eten, politiek, Zeist.
Dit bericht werd geplaatst in rene-vkblog-2008-02. Bookmark de permalink .

28 reacties op De braafheid voorbij?

  1. rachel schrijft zegt:

    leuk leuk leuk. Heb jij kirrende communicatiecollega’s die jou hun dijen of bovenarmen tonen? hahahaha

  2. Rene Scheffer zegt:

    Rachel… Ja zo zijn commucatiebabes die bij de overheid werken, toch?

  3. cor zegt:

    fijn om te lezen; wij hebben wel het een en ander gemeen, behalve dat voetballen dan; maar de escape enzo; dat ken ik maar al te goed; ik heb ’t altijd gebruikt

  4. Zoë zegt:

    dat ontsnappen vind ik heel herkenbaar. Leuk om te lezen.

  5. Wilma zegt:

    Dus tóch niet alleen maar braaf! Ga zo door….:))

  6. Maria-Dolores zegt:

    valt nog reuze mee: in de ochtend even ontsnappen om een krant en broodjes te gaan halen :-).

  7. Eline zegt:

    Jij villeine man 🙂

  8. Peter Louter zegt:

    Heb twee theorieën.
    a. Je bent geheel vrijwillig braaf en bewijst die vrijwilligheid door af en toe te laten zien (aan je zelf) dat het ook anders kan.
    b. je kickt op spanning en verbergt het achter braafheid, een misleidend masker. Je zou een goede spion zijn.
    Ik gok op b.Reactie is geredigeerd

  9. Rene Scheffer zegt:

    Cor, Zoe…herkenbaar dus!Gelukkig maar, ben ik toch niet raar. trouwens…bloggen is ook een vorm van ontsnappen, soms.
    Wilma…ja maar veel erger word het niet hoor, althans op dit blog.
    Eline… uh, ja best wel soms, in alle braafheid.

  10. Klaverblad zegt:

    Ik ben een liefhebber van je blogs, maar dit is er één die ik stiekem aan mijn vrouw heb laten lezen en dat gebeurt zelden.
    Haar reactie: zou jij met hem om kunnen gaan?
    Ik zei dat onze ontmoeting heel plezierig was, maar wellicht speelde je met binnenpret een glansrol.Reactie is geredigeerd

  11. Rene Scheffer zegt:

    Klaver… enige scepsis dus bij je vrouw. Mensen vinden het soms lastig om me te plaatsen cq. te peilen. Dit blog geeft een verklaring, maar kan ook een bevestiging zijn. Zoals zo vaak vergroot ik de dingen hier wat uit, zowel de braafheid als de onbraafheid. En dat "rolspel" is soms voor anderen inderdaad een probleem.
    Maar als het mooi weer is zoeken we weer een keer een (buiten) terras op. Ik ben niet supererg, een beetje maar en nog doorzichtig ook.

  12. Zwollywood zegt:

    O jee …psychologie van de bovenste plank.
    Op een later moment mijn reflectie! Sure!

  13. easywriter zegt:

    jah, herkenbaar! dat voortdurend braaf zijn en die halfhartige onbraafheidjes… hoe zat dat ook weer met ‘groots & meeslepend’?

  14. Thera zegt:

    Hm… ik ben naarstig op zoek naar iets spitsvondigs, maar… ja.. en nee.. er schiet me niets te binnen.
    ‘Want wat is het menselijk leven immers ook anders dan een periode van gemiddeld 73 jaar in iets, een cosmos of tijdperiode, waarvan we ook niet weten of er sprake is van fictie of werkelijkheid’
    Dit vind ik een hele mooie gedachte.

  15. Beus zegt:

    Critici zeggen dat je naar schriftelijk exhibitionisme neigt, op zoek bent naar bevestiging en dat is ook zo.
    Het lezen van dit blog was me weer een genoegen.

  16. Morgaine zegt:

    Ja, een genoegen om te lezen, en het escapisme, ookal is het maar voor heel even, die gestolen momenten.. herkenbaar..

  17. Klaverblad zegt:

    Is goed!
    De lente komt heus wel!
    Mar IK ga niet braaf zitten doen, als je dat maar incalculeert.

  18. droomvrouwtje zegt:

    En ik dacht nog wel dat je zo netjes was 😉
    Zo zie je maar weer… vergissen is menselijk
    xxxdroomvrouwtje

  19. Helena zegt:

    Ik herken wel wat!
    Wat apart, die braafheid maar tegelijkertijd ook dat ontsnappen. Goed om nee te zeggen tegen de heersende trend!!

  20. Zwollywood zegt:

    OK ik heb nog eens met een vergrootglas gelezen, maar kan niets bijzonders ontdekken….behalve dat ik niet helemaal de betekenis van het binnendringen van een stadion in al z’n omvang kan doorgronden. Het imaginaire karakter ervan kan ik me voorstellen….de magie van een kolkende massa …het collectief scanderen van leuzen, het zingen van de bijna tot de wedstrijd verheven psalmen…komt daar nog eens uitleg over Rene….het mag ook opgetekend worden aan de hand van het bezoek aan grote popconcerten.
    Ik vind het prachtig.

  21. lidy zegt:

    Mijn compliment voor zoveel zelfkennis.

  22. Annelies zegt:

    Niets menselijks is je vreemd, gelukkig maar !

  23. Starry Night zegt:

    Okay, akkoord, toch de wolf in schaapskleren dus en niet het schaapje in wolfskleren!! Mooi tweeluikje.

  24. Rene Scheffer zegt:

    Peter L…b. komt nog het meest in de buurt.
    Easy….ja het is allemaal nogal "klein", maar zo hou ik het bewust ook.
    Thera….ja die zin rolde er zo maar uit, na herlezing vond ik hem ook wel aardig.
    Beuas..thanks, ja schr. exhibitionisme, dat is zo.
    Morgaine… thanks, ja gestolen uurtjes, net als de dutjes op mijn papadag als Rozanne ook slaapt.

  25. Rene Scheffer zegt:

    KB….daar ben ik tegen bestand, geloof .
    Droomvrouwtje…ik ben soms nog veel erger als ik nu heb opgeschreven. Maar door mijjn werk beperkt ik me nog een beetje.
    Helana…bij mijn blogs hoop ik altijd op herkenning.
    Zwolly….gelukkig, het is niet erg. Geen pillen en geen therapie. Thanks!
    Lidy en Annelies ….thanks.
    Starry…. ja inderdaad dat eerste. En het is vanzelf een tweeluik geworden.
    Allen…..het was me een genoegen, maar ik hoop me de volgende keer weer te kunnen beperken tot een iets korter blogje.Reactie is geredigeerd

  26. Beus zegt:

    Mijn woorden zijn je eigen woorden die vermeld staan aan de rechterzijde van dit blog, maar dat had je vast al begrepen.

  27. marsjan zegt:

    Escape-herkenning…. Echt heerlijk om te lezen. Dankdank. Groet Marjan.

  28. Rene Scheffer zegt:

    Beus….moest effe dienken, maar nu snap ik het pas, je hebt gelijk.
    Marsjan….thanks, dat maakt schrijven nu ook leuk, dit soort reacties.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s