De kapper – over kwetsbaarheid, lulligheid en dameskapsalons.


Geknipt worden

Ik word altijd wat melig van een bezoek aan een kapper. Elke drie of vier maanden ga ik er desondanks naartoe. Een kapper maakt me kwetsbaar. Die schaar die langs je hoofd gaat, alsof je ontmand wordt. Ik was tiener van de jaren ’70. waar lang haar de norm was. Knippen valt me nog steeds zwaar.

Het heeft ook iets lulligs, bij een kapper geweest te zijn. Het hoofd dat zich in volle omvang laat zien en dan de grote oren die extra de aandacht trekken.  Ik ken in mijn omgeving twee tamelijk hooggeplaatsen die om deze reden elke twee weken naar de kapper gaan omdat ze niet de lichte hoon van de omgeving dan wel de fixatie op hun uiterlijk wensen.

Maar dan, eenmaal op straat stiekem in etalageruiten kijken en de wind langs je oren voelen, dat heeft ook weer iets en dan die gel, die net iets anders ruikt dan die van thuis.. 

Kappers

Het prachtige kappersboek heb ik heel lang geleden gelezen "De man die zijn haar kort liet knippen" van Johan Daisne. De geweldige maar tragische kappersfilm "Le mari de la coiffeuse" met Jean Rochefort en Ana Galiena, heb ik drie keer gezien. Niet lang geleden ook nog een film van twee knippende broers "The man who wasnt there" van Joel Coen met Billy Bob Thornton. Ook al een ode aan de brave en ook beklemmende treurnis van menig kappersbestaan. 

Mijn eerste herinnering is de kapper van 90 cent, 45 jaar geleden toen ik vier jaar was. Ik loog dat het een gulden was en kocht voor 10 cent snoep. Een paar jaar later was de kapper de plek waar stiekem "De Lach " kon worden gelezen. Interieurs zie ik voor me. Groen, rood en geel. Moderne kapsalons en kappersscholen. Verliefd op een kapster ben ik nooit geweest, al was de donkerharige kapster op de Steijnlaan in Zeist wel een mooi exemplaar. Kappers heb ik ook gehad. Een Egyptenaar in Zeist, de destijds beruchte bloempottenkapper in Renkum 40 jaar geleden en verder regelmatig in het buitenland. Ik kick op koopjes en op vakantie pik ik dan graag een goedkope knipbeurt mee.

De meest aparte situaties waren in Turkije. Voor een gulden op de openbare weg. Met en vlam werden neus en oorharen weggeschroeid. In Barcelona, Istanbuls, Antalya, Sivas, Lissabon, Braganca, Faro en Sevilla bezocht ik kappers. Vaak oudere heren die verveeld in hun lichtgroene pak op klanten stonden te wachten.
  

De dameskapsalon

Tussen mijn 25 ste en 45 ste bezocht ik dameskapsalons waar ook heren werden geknipt. Ik houd van de geur van de kapsalon. Het rustige en tamelijk discrete gekwebbel over niets. De jonge kapsters die de verhalen van dames van 60 plus moeten aanhoren en dat duidelijk zien als een verplichting behorend bij hun beroeps-professionaliteit. Al lezend in de krant en af en toekijkend keek ik tegen de kale nekken en grote oren van vrouwen die mooi willen zijn, dit tussen de geur van de verf en het lichte geluid van de droogapparatuur.

Het eindeloos keuren en kijken. Ik schudde inwendig mijn hoofd. Tis nooit wat en wordt nooit wat. Hoe aandoenlijk dat deze dames via een kleurenpermanent nog proberen er uit te zien als hun 25 jaar oudere tantes.


Vanavond, ervoor en erna 

De laatste jaren ga ik naar een bijklussende kapster in de straat. Dat bevalt me goed. Ze knipt snel en perfect. Ze kwebbelt onderhoudend en de tijd is zo om. De huiselijke geluiden irriteren me niet, integendeel. Het is niet ver. Ik doe mijn schoenen aan en loop door de straat en de veters hoeft ik niet te strikken.

Vanavond was het weer zover. Er moest voor 4 maanden af. Eigenlijk zat mijn haar wel goed, zoals op de linkerfoto te zien is, mede door een gel die ik bij de Hema kocht. Het is nu korter en prompt straalt mijn hoofd enige blote lulligheid van me af. Gelukkig doet ze ongevraagd ook altijd de oorharen en de wenkbrauwen

Het haarwassen onder de douche is nu veel sneller gebeurd, dat wel. Ook gebruik ik daardoor minder shampoo. Mijn hoofd gebruik ik echter ook altijd als verdeelreservoir van shampoo voor de rest van mijn lichaam. Dat is dan weer minder.    

    .

Advertenties

Over renescheffer

Twitteraar, blogger, Italie, Spanje, Vitesse, FC Wageningen, columnist, Vkblog. Zeister Magazine, Male model, PvdA, voetbal, reizen, ambtenaar, eten, politiek, Zeist.
Dit bericht werd geplaatst in rene-vkblog-2008-02. Bookmark de permalink .

17 reacties op De kapper – over kwetsbaarheid, lulligheid en dameskapsalons.

  1. elsje dijkstra zegt:

    Ik ben ook net bij de kapper geweest. Trapje af, oversteken, meteen aan de beurt, zonder afspraak. En hij heeft getoverd. Geknipt en met meer haar de deur uit. Lijkt het.
    Nee, geen foto.

  2. Zwollywood zegt:

    Moest er nu echt al weer haar af. Je had het juist op goede lengte..Nu komt je neus veel pregnanter naar voren..maar ook dat is leuk.
    Bij mij zij het haar 14 dagen na het knippen pas weer echt goed. Ik zal je maar niet vertellen bij hoeveel verschillende kappers ik in mijn leven ben geweest. Best wel een aardig item om foto’s van te maken.

  3. Beus zegt:

    Laat maar weer groeien.
    Ik vind het niets.
    Prachtige beschrijving van je kappersbezoeken en herinneringen.
    Vroeger (jaren 50-60) waren herenkappers altijd homosexueel en hingen zichzelf vaak op in de kapperszaak (mijn beleveing van die tijd)
    Tegenwoordig word je door mooie meiden geknipt, maar ik haat dat verplicht praten bij die knipbeurten.

  4. Rene Scheffer zegt:

    Elsje…..haar erbij, grappig, is een blog waard!
    Zwolly…ja het zat goed, maar het is dun en wordt wat onhandelbaarder. Maak maar een dameskapperfotoblog!
    Beus…komt ook door de foto, die van na de knipbeurt is minder qua belichting en mijn hoofd staat er gewoon slecht op, ook door de gevoelde lulligheid wellicht.

  5. elsje dijkstra zegt:

    Voor 75 euro is veel mogelijk Rene …

  6. Ramirezi zegt:

    Dit bestaat niet, op die tweede foto zijn je oren groter gefotoshopt… 😀

  7. Wilma zegt:

    Ik zie het ook Ramirezi, hahaha.
    Ik lach je niet uit hoor, Rene 🙂
    Aan de kapper heb ik een hekel! Ik kom er zo min mogenlijk.

  8. Klaverblad zegt:

    Graag ook nog een serie fotootjes van je haarontwikkeling (boven de gordel) sinds 1970.
    Werkelijk vermakelijk blog.
    Hoe gewone dingen amusant worden.

  9. Thera zegt:

    Kappers? Daar heb ik helemaal niets mee. Kost veel teveel tijd, is veel te duur en met die wilde bos van mij kunnen ze toch niets aanvangen. Toen ik lang geleden in Den Haag woonde, liet ik mijn haar wel eens opsteken voor een sjiek etentje, door een hofkapper, ;-)), die wilde er geen centimeter van afknippen. Uitermate betrouwbaar dus en voor de rest heb ik niets te melden. Oja, dat de mannelijke kappers in Italië hetzelfde toontje hebben als hier, volgens mij leren ze dat op de kappersschool.
    Mijn laatste kappersbezoek… eh.. zes jaar geleden? Nee zeven!
    PS. Laat maar gauw weer groeien René! ;-)Reactie is geredigeerd

  10. Rene Scheffer zegt:

    Elsje….ow is het 75 euro al, tegenwoordig?
    Rami en Wilma….mijn vrouw zei het net ook na lezing van dit blog….ze hebben gelijk, te grote oren en lullig gezicht.
    Klaver….daarvan weinig oude foto’ s. Hoewel, ik heb een foto van 1980, ik in de Faakersee in Oostenrijk en gladde borst nog met 22 en nu behaard.
    Thera….ow ik dacht juist jij wel iets met kappers zou hebben 🙂 en mijn hoofd…het is echt wel goed geknipt maar ik kreeg mijn hoofd er gewoon niet zo goed meer op als een uur ervoor.

  11. Frans Muthert zegt:

    Nee, dan toch maar die foto uit je infobalk.
    Leuk. Alles is een onderwerp.

  12. Annelies zegt:

    Veel te kort, het langere staat je beter !
    Leuk stukje René – zelf ga ik nooit naar de kapper, ben "self-supporting", dus kan zo naar een onbewoond eiland 😉

  13. Gala zegt:

    ha! vermakelijk blog, wat een eerlijke naaktheid! Een held. vind ik je 😉

  14. zintuigen zegt:

    Hele leuke kletspraatjes!:-))

  15. Ragfijn zegt:

    Een kort op de kruin geschoren praatje. Uw knippert is een boffert…!

  16. marsjan zegt:

    Ik vind het heel lief staan hoor! De foto is ook schattig… ;-))

  17. Knispel zegt:

    Le mari de la coiffeuse! Nooit eerder sprak ik iemand die hem ook gezien had (al heb ik "der Mann der Friseuse" gezien omdat ik toen in Duitsland woonde). Een tragische film inderdaad. Verder vind ik je ook een held. Ik heb lang haar om dezelfde reden als Thera: dan hoef je niet meer 🙂
    Heel amusant stuk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s