Munchen 1988 – Door een list was ik was erbij


Na 20 jaar mag het wel gezegd worden.

Het was een dinsdag, dacht ik. Nederland had zojuist in Hamburg met 2-1 van Duitsland gewonnen. Ik ging na aflooop joggen en zag rookwolken bij het studentencomplex De Warande en ging er kijken, het was nog licht. Vreugdevuur bleek het en een uur later in bed lag ik te malen. Zou het kunnen? Ik werkte destijds meer in een team en het werk liet het toe. Een dag vrijnemen op vrijdag en zondagavond weer terug. Voor mijn vrouw was het ook geen probleem.

Op donderdagavond 17.45 uur vertrokken we met 4 eurocheques en 300 gulden. Rond 21.30 hadden we een Gasthof in Nentershausen voor 55 DM (nu 25 euro) en net op tijd voor een warme maaltijd. We zagen weinig Nederlanders onderweg, ook de volgende dag niet. Dat was anders toen we vrijdag om 15.00 uur in Munchen kwamen en de illusie hadden dat er een zwarte markt zou zijn. Niet dus.  

Unterhaching

Ik had in de krant gelezen dat het Nederlands elftal in Unterhaching zou logeren, 10 kilometer onder Munchen. We vonden daar al snel een Gasthof, zur Post. We liepen door het dorp en zagen lichtmasten. Ik wist dat de voetbalvereniging Unterhaching (Tweede Bundesliga) hier speelde. Op Studio Sport had ik al beelden gezien van de eerste trainingen van het Nederlands Elftal.Toen we er waren, zagen we een leeg veld. Dan maar zoeken naar het hotel. Iemand verwees ons naar hotel Huber aan de bosrand. We waren er binnen 10 minuten. Op de bewuste maandagavond in Hamburg zagen we beelden van het KNVB kantoortje in het hotel aldaar, waar de penningmeester druk bezig was allerlei verzoeken van supporters af te wikkelen. Dat triggerde me. Zou dat hier ook weer zo gaan?  

Hotel Huber – “Durch die mauer” 

Het was mooi weer, 24 graden en de zon scheen. Rondom het hotel stonden ongeveer 60 kinderen, handtekeningenjagers.

Daarnaast 10 nieuwsgierige volwassenen, de verhuiswagen van Passies uit  Veenendaal en een dubbel cordon politie om de ingang van het hotel te bewaken. De eerste ring van 12 man op 30 meter van het hotel de tweede ring 4 man ruim rond de ingang, waar ook nog een bewaker stond. De eerste ring kwamen we snel voorbij. Ik had de blik aangemeten dat ik hier als vanzelfsprekend moest zijn. Door de Duitse handtekeningenjagers liepen we door. Toen werd het lastiger. Hoe het hotel in te komen?   Ik verzon een list.

Als lezer van de Voetbal International wist ik enkele KNVB namen namen en ik spreek wat Duits. Met een stalen gezicht zei ik tegen de agenten van de tweede ring en de bewaker  voor de deur (een van mijn beste ingevingen in mijn leven):  

“Wir sind um 18.00 uhr verabredet mit fraulein Hoveling en mit herr Hut vom Hollandischem Fussballverband”. 

Daarbij hadden we voordeel van de interculturele lacune in het herkennen van gedrag en uiterlijk naar de sociale laag cq.  het soort mensen.  Laat ik het zo zeggen, we hadden een hoog “meneer en mevrouw de Bok gehalte”, dat dus niet herkend kon worden door de Duitsers. Het noemen van functionarissen van een bond, zou ook wel eens mee kunnen helpen, bij Duitsers, dacht ik. Toen stonden we na instemmend geknik opeens in de lobby van het hotel en zagen verbandmeesteres en koks lopen. Op onze vraag naar de penningmeester wees men naar een deur links van de ingang. We klopten en zagen daar tot onze verbijstering en verrassing genoemde heer Hut met twee medewerkers.

We vroegen direct of we nog kaarten konden kopen. “U hebt geluk, we zijn net bezig met de laatste noodkaarten en het opmaken van de kas” Hoeveel wilt u?".  "Doe maar twee", antwoorden we. “dat is dan 130 gulden” en vervolgens werd ons toegefluisterd “Mondje dicht anders staat straks de hele camping hier”. Inwendig blij maar met stalen gezicht liepen we het terrein af. In het Gasthof zaten wat Limburgers. Die gingen in de avond de stad in om zwarte kaartjes te scoren. "Gaan jullie ook?" Vroegen ze. "Nou nee, we zijn moe, we zien morgen wel."   

Zaterdag Nederland-Rusland 

De hele dag in de stad met veel Oranje en ook rood. Veel Duitsers liepen met de hamer en sikkelvlag. Het was mijn eerste keer in Munchen, dus de stad werd en passant ook bekeken. Uiteraard het Hofbrauhaus, de Marienplatz, de Viktualienmarkt en een bord met weisswurste und pommes. Om 13.30 uur naar het stadion. Onderweg merkte we dat de kaarten een straatwaarde van 400 tot 500 gulden hadden. We gingen er maar niet op in. We hadden een aardige plaats, namelijk ter hoogte van- en aan de zijde van waar Van Basten de fameuze 2-0 zou maken. We hadden vaag de indruk aanwezig te zijn bij een historische gebeurtenis. Maar de huis, tuin en keuken dingen zoals de urinoirs het in de rij staan en het opzoeken van de metro maakten dat het gevoel ook vrij basaal bleef  

De terugweg

Na afloop was het zaak snel de auto te vinden. Die stond in de parkeergarage van het Hauptbahnhof. Het duurde 30 minuten voordat we onze blauwe VW polo hadden gevonden. Ondertussen werd een klein Oranje vlaggetje dat we bij ons hadden door een Duitser doormidden gebroken en reden we rond 18.15 uur de stad uit richting autobahn Stuttgart, waar we (als onderdeel van een inmiddels Oranje stoet) werden uitgezwaaid door mensen die uit de ramen hingen. Eten langs een Gasthof ter hoogte van Ulm en slapen in een Gasthof net  voor Stuttgart. Er waren meer Oranje Nederlanders van het rustiger en 40 plus soort.  Via de LinksRheinische kwamen we rond 15.00 uur in Renkum aan om mijn ouders wat mee te geven van ons Oranje succes gevoel. Om 18.00 uur waren we thuis in Zeist en zagen we de beelden. In die tijd was er geen internet laat staan Youtube en waren we blij dat de zorgvuldig ingeschakelde videorecorder zijn werk had gedaan.
  

Dat we getuige waren geweest van een historische gebeurtenis werd ons steeds meer duidelijk.   

 

Advertenties

Over renescheffer

Twitteraar, blogger, Italie, Spanje, Vitesse, FC Wageningen, columnist, Vkblog. Zeister Magazine, Male model, PvdA, voetbal, reizen, ambtenaar, eten, politiek, Zeist.
Dit bericht werd geplaatst in rene-vkblog-2008-05. Bookmark de permalink .

12 reacties op Munchen 1988 – Door een list was ik was erbij

  1. rachel valt stil zegt:

    geweldig verhaal, meneer De Bok 🙂 1988, nooit eerder was ik zo geïnteresseerd in voetbal. Het was een mooie zomer.

  2. thera zegt:

    Moet mij aansluiten bij Rachel.
    Bij de halve finale heb ik staan dansen in de straten van Den Haag, terwijl onze huizen leeggeplunderd werden door dieven, die van de gelegenheid gebruik maakten. De volgende dag in polonaise met de beambten van het politiebureau en wat dagen daarna de finale en na dat maffe, maar o zo heerlijke balletje uit een onmogelijke hoek van Van Basten deden we het nog eens lichtjes over.
    Een paar maanden later zat ik in Parma, lollig in het Oranje te kijken naar Parma-AC Milan, maar ik viel niet op, iedereen zat in oranje kleding.
    Ja… dat waren nog eens tijden…
    Oja en met die list van jou heb ik nog eens een gratis (!) backstagepas geregeld voor een concert van Tina Turner in Italië. Wat Mojonamen noemen en klaar. ;-)Reactie is geredigeerd

  3. Klaverblad zegt:

    Graag gelezen.
    In oktober van 1988 was er een revanchewedstrijd tegen Duitsland. Mijn buurman kon aan twee kaartjes komen voor fl 400,- p.p. Het werd een tegenvallende 0-0. We hebben München e.o. bezocht. Het Olympische Dorp waar het Drama van 72 zich afspeelde.
    Je roept veel herinneringen op.

  4. Rene Scheffer zegt:

    Rachel en Thera….grappig dat twee "Brabantse" dames reageren op mijn verhaal!
    Rachel, 1988 een mooie zomer. Nou die van 1990 volgens mij ook (las je Trouw verhaal).
    Thera, deed ik ook, met Oranje shirt op tribune in It. van 1990 tot 1995. Nooit vervelende reacties.
    KB…weet het precies, saaie wedstrijd op sombere regenachtige avond omstreeks 20 okt. Zonde van de 400 gulden. Maar Munchen is heel aardig. Er in 1995 een 5 daagse stedentrip aan besteed, met de trein.

  5. amelie.pardouze zegt:

    Mooi verhaal René!! Dat je ineens bedacht dat je er bij wilde zijn en dat dit "zomaar" kon, spannend!

  6. hippo zegt:

    ‘k voel voor ’t eerst iets van een ek-prikkel; je roept de emoties van die tijd op en de herinneringen, die glashelder op mijn netvlies staan;
    leuk verslag rené
    gr. hippo

  7. Wilma zegt:

    Ja die voetbalzomer herinner ik me nog goed. Ook hier heerste de ORANJE GEKTE! Geweldige binnenkom smoes! Of dat nu nog zou lukken is maar de vraag!

  8. Rene Scheffer zegt:

    Amelie…1998, Marseille was ik ook, wellicht ooit nog eens een verslag.
    Hippo….blij dat ik daaraan kan bijdragen! Was ook een beetje de bedoeling.
    Wilma…ik kwam ook ooit gratis binnen bij De Graafschap-Utrecht, in 1996 ongeveer. Geen kaartverkoop aan de kassa en "ik kwam helemaal uit Zeist en zag er echt niet uit als een hooligan"…

  9. PACO PAINTER zegt:

    Geweldig! met plezier gelezen

  10. fredvanderwal zegt:

    Doorwrochte bijdrage zoals altijd goed geschre ven en onderhoudend!

  11. Jim Hasenaar zegt:

    Ik herinner het nog als de dag van gisteren. Een jaar voor ik immigreerde.
    Je hebt het prachtig weergegeven.

  12. Literatuuro vk blog 833 zegt:

    marseille ligt wel in frankrijk maar slechts 3 keer maastricht – groningen van parijs…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s