Barcelona in de winter – Grotestadskriebels


Nestwarmte, thuiskomen, herkenning. Dat gevoel heb ik vreemd genoeg met verschillende vooral Zuid Europese steden, waar ik regelmatig kwam, Lissabon, Rome, Madrid en Barcelona vooral. Grote steden zijn voor mij als en onuitputtelijke supermarkt van heerlijkheden. In elke stad heb ik een beeld van de algemene sfeer, maar ook  mijn eigen hoekjes.    

Het landen met het vliegtuig, de airportbus, een stukje lopen en dan naar het vertrouwde pension of hotel, het bekende gezicht achter de balie. De koffers uitpakken, een dutje en daarna de restaurants langs. De stad ruikt nog hetzelfde. De platanen zijn kaal. Het is winter en 18.00 uur en nog licht. Uitverkoop, Rebajas! De hoeren staan op dezelfde plaats, maar het zijn er weer minder. De gemeente doet aan upgrading van pleinen. Het gepeins, waar gaan we vanavond eten? In de zomer mijd ik de steden. Te druk, ijsjes etende grote toeristengezinnen die het trottoir versperren, 32 graden, ik moet er niet aan denken 

Barcelona dus  

Iedereen is er geweest of gaat er naartoe. Ik ook weer, eind januari. De eerste keer was in april 1993. Ik was onder de indruk geraakt door de beelden van de Olympische spelen, Mart Smeets die de Placa d’Espagna passeert. Het was eind maart. We hadden er 12 dagen voor uitgetrokken. Via tussenstops in Orleans, Lourdes en San Sebastian kwamen we in Barcelona aan. Na eerst een duur en slecht hotel kwamen bij toeval terecht in het heel prettige Hotel Toledano (zie foto) aan de Ramblas no. 138 (neem een 3 persoonskamer met zicht op de Ramblas). We zijn daar 2 maal geweest. Daarna werd het Hotel Comercio en in 2002 weer Toledano.

Barcelona is een transparante en open stad met wat wind en zeelucht, te groot en kosmopolitisch om een pure havenstad te zijn. De stratenstructuur (Eixample) is duidelijk en waar de strucuur wat rommeliger (Raval en Bairro Gotico) is, is dat ook duidelijk omkaderd.  Op een gegeven moment voelt de stad als een perfect passende jas. De geluiden van de reinigingsdienst, de geuren, de markten. De stem in de metro (let eens op de uitspraak van de halte paral.lel), maken de stad een stad en niet zozeer een monument of museum.     


Vanuit de hotelkamer – de eerste dag


Ik weet nog precies wat ik die eerste heerlijke uren na de landing steeds deed en zal doen. De koffers op de kamer, even uit het raam hangen, een klein dutje soms en dan de wijk verkennen. In Barcelona was dat een aantal malen Hotel Comercio aan het Escudellers 15.

De kamers zijn klein, maar in de winter warm en schoon, maar wel  erg tegelachtig. Het mooie is vooral de ligging. Op maar enkele meters het restaurant "Los Caracoles", waar tot voor enkele jaren de hoeren zich warmden aan het kipspit buiten en een paar meter verder "Fonda Escudellers". Verder de Escudellers in kom je in een wat sjofele wijk die 10 jaar geleden is opgeknapt en ga ik vanaf het Placa George Orwell, de Calle d Avinyo in waar aan de rechterzijde  het befaamde restaurant Pitarra ligt.

Na noodzakelijke de bevestiging dat de menukaarten nog steeds vertrouwen bieden, via de Calle Ample terug naar de onderkant van de Ramblas en weer omhoog, waar restaurant Bilbao aan de rechterzijde nog steeds als een rustig en ruim tijdloos baken figureert. De herbouw van het afgebrande Teatro Liceu vordert gestaag (nu af). Linksaf de Carrer de Sant Pau in en we zien dat het supergoedkope Pollo Rico op nr. 31 er nog steeds is. In de avond eten in Fonda Escedullers.

In bed en tijdens het ontbijt vervolgens nadenken, lang nadenken over wat te doen. Sitges, dierentuin, Girona, Parc Guell, acquarium, lopen naar Gracia, Corte Ingles, dierentuin, winkelcentrum aan de Diagonal, Boqueria? 

Het voetbalritme

Het kopen van de AS of  El Mundo brengt me altijd in het extatische ritme van de week. De vooruitzichten op de Europese wedstrijden en de nabespreking ervan bepalen de dinsdag tot donderdag. Daarna staat alles in het teken van de zondag, mogelijke opstellingen, mogelijke nieuwe aankopen, geruchten over de trainer en sussende woorden van de voorzitter, statistieken en dan op maandag de rappportcijfers. Alleen dit al zou het (naast het bezoeken van de wedstrijden) voor me mogelijk maken om lang in een stad als Barcelona te verblijven. Leven van wedstrijd naar wedstrijd en van dag naar dag, met daarnaast wat koffie drinken, museums en restaurants en bioscopen bezoeken.

Barcelona-Camp Nou

Ik heb er tussen 1993 en 2002 heel wat wedstrijden gezien en nooit met een officiële kaart gekocht. Gewoon met de metro naar Coll Blochtanc of Badal en een snelle chorizo met bier in een bar en dan op zoek naar een van de vele "onzichtbare" zwarthandelaren. Zij verkopen mooie zitplaatsen die 100-150 euro kosten voor 30 tot 60 euro. Doorgaans met seizoenskaarten voor hele goedkope plaatsen op de vijfde ring. Ze lopen met je mee door de poorten, knipogen naar de suppoost en wijzen je naar de superplek midden-midden eerste ring. Dan zijn ze snel weg. Het gebeurde in 2002 dat ik door de officiële kaarthouders werd weggestuurd. Mijn vrouw vond het een ramp, zag het als een afgang. Tien meter verder konden we rustig zitten en we hadden 150 euro verdiend.

Het is overdag heel aardig om vanaf het stadion via de Calle de Sants de 4 km naar beneden te lopen. Een straat met veel schoenenzaken, goedkope koffiezaken, kappers en 1 euro winkels. Lower middle class, maar dat is in Barcelona wat beschaafder als in Nederland. Dan verder naar beneden via de Placa Espagna en verder.  


Het verlangen


Ik ben er al even weer niet geweest, sinds 2002. Af en toe droom ik weg en zie ik de beelden weer voor me. Maar ja met een baby ga je niet snel naar Barcelona. 

Wij ontvluchten zoveel mogelijk (altijd eigenlijk) onze verjaardagen. Alleen de verjaardag van Rozanne wordt nog gevierd.  Mijn vrouw suggereerde al in oktober "Barcelona". Ik heb het  binnen een uur geboekt. Het wordt een driekamerappartement voor 5 nachten via http://www.Bookings.com en een vlucht vanaf Dortmund met Easy jet. Voor 3 personen iets meer dan 500 euro in totaal. Nu boeken zou tot 1300 euro hebben geleid.

Tenslotte

Mijn favoriete restaurant is al heel lang "Fonda Escudellers". Niet dat het supergoed is, neen het is "gewoon" goed, maar ook goedkoop en redelijk verzorgd. De prijs kwaliteitverhouding is uniek en zorgt voor lange rijen bij de ingang. In 1993 ontdekte ik het. Het was het net geopend en stond het in geen enkele gids. Dat gebeurde pas vanaf 1997.  Het was zelfs hip en er zaten plaatselijke TV 3 sterren. Nu is de verhouding tourist-Barcelonees 35-65 % en na 22.00 u 10-90 %.  Het zusje is "Els quinze nits" aan het Paca Reial. Beiden gaan in de avond om 20.30 uur open. Over de rijen: ga om 20.15 uur in de rij staan en nooit tussen 20.35 en 21.45 (dan is er geen doorloop).  

Nog een tip. Loop omhoog via de Passeig de Gracia, geniet van enkele Gaudi details links en rechts, steek de Diagonal over en ga rechtsaf de Carrer de Corsega in. Een simpele straat met wat wat winkels en restaurants, waaronder Martinez (als het er nog is…..en anders is er wel een ander). Een straat verder aan de Calle de Perril is het befaamde Bilbao. Een heerlijke lunch van drie gangen inclusief wijn voor onder de 11 euro!

Begin februari volgt uiteraard een echt verslag. Is alles na 7 jaar nog hetzelfde, nieuwe (eet) ondekkingen? Is Barcelona uiberhaupt te doen met een peuter van bijna 4?

Tenlottte nog enkele websites:

Hotel Toledano: http://www.hoteltoledano.com/

Hotel Comercio: http://www.hotel-comercio.com/site/index.php

La Fonda Escudellers: http://www.virtualtourist.com/travel/Europe/Spain/Catalunya/Barcelona-274654/Restaurants-Barcelona-La_Fonda-BR-1.html

Hoe te boeken? http://www.booking.com/  Advies: zoek vooral op apprtementen

Advertenties

Over renescheffer

Twitteraar, blogger, Italie, Spanje, Vitesse, FC Wageningen, columnist, Vkblog. Zeister Magazine, Male model, PvdA, voetbal, reizen, ambtenaar, eten, politiek, Zeist.
Dit bericht werd geplaatst in rene-vkblog-2009-01. Bookmark de permalink .

10 reacties op Barcelona in de winter – Grotestadskriebels

  1. Theodorus zegt:

    @ René, heerlijk blog, ik stuur dit door naar mijn zoon die er over 10 dagen heengaat, Hotel oasis op Pla DePalau.

  2. vuurjuffer zegt:

    je nam me even mee
    alvast een supertijd gewenst!

  3. Rene Scheffer zegt:

    Th. …Thanks. Zo te zien goed hotel in goede cq. laatste tijd hippe wijk El Born, vlak bij de markt aldaar.

  4. Aad Verbaast zegt:

    Ik ben er een paar keer kort geweest, maar zo goed als jij de stad kent, daar kan ik niet aan tippen. Reden om er weer een keer naar toe te gaan :-))

  5. Wilma zegt:

    Ik wil erheen met mijn vriendin, dus ik print je uit!

  6. pacopainter zegt:

    herkenbaar! Word ik warm van

  7. Sjoukje zegt:

    Informatief blog vooor niet Barcelonagangers. Het is zowaar een kleine stadsgids.
    Na Leeuwarden mijn tweede thuis, ben benieuwd naar je volgende blogs over BCN.
    Alles is te doen met een peuter van vier Rene :)Het is alleen een kwestie van inleveren.

  8. ceesincambodja zegt:

    Lijkt me genieten geblazen.
    Mijn kinderen zijn er geweest. Met school. Ik nog nooit.

  9. Jim Hasenaar zegt:

    Nestwarmte, thuiskomen, herkenning. Is voor mij een heel eigen thuis. Een sublieme behaaglijkheid. Beslist niet een stad. Wel iets in de natuur. Een houten huis tussen bomen en een ouderwetse kachel met een fluitketel erop.
    Eeen mooi verhaal, aanbevolen, maar ik ga liever het bos (dee natuur) in.

  10. Rene Scheffer zegt:

    Alleen bedankt voor de reacties. Dit was een vrij algemeen blog met wat tips. Vooral ook een lekkermakertje voor mezelf.
    Na terugkomst zoem ik in op een of meer bijzondere aspecten van de stad.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s