Gesprek met mijn vrouw – Over de reorganisatie (op mijn werk)


Gisteren sprak ik met mijn vrouw over de reorganisatie op het werk. Veel heb ik het er met haar niet over gehad; het is immers een relatief "milde reorganisatie". Er komen minder formatieplaatsen, maar door natuurlijk verloop en bestaande vacatures wordt er niemand ontslagen. Wat begint als een serieus gesprek blijkt na afloop toch een tragikomische stapeling van zinnen van een functionaris en een gewone burger/inwoner (echtgenote van) 

Ik: Zeg, uh, ik heb vandaag een brief gekregen. Ik moet opnieuw solliciteren. Mijn functie bestaat in de nieuwe organisatie niet meer, ik heb status 3, maar het is niet erg hoor, maak je geen zorgen. Ik red me wel.
Zij: Ja maar, hoe moet dat nu? Ze kunnen je toch niet ontslaan en wat moet je dan? Ze zijn toch tevreden over je en waarom houd jij je baan niet gewoon?

Ik:
Ja maar het geldt voor velen, die zijn status 2 of 3. Alleen als je status 1 hebt hoef je niets, dan is je functie onveranderd. Maar status 2 en 3 mensen hebben weer voorrang bij nieuwe functies, dat dan weer wel! Status 3 is wanneer je functie niet meer (in dezelfde vorm) terugkomt in de nieuwe organisatie. Maar ik krijg wel wat anders dat erop lijkt. Maak je geen zorgen.

Zij: Wat een gedoe. Maar waarom is die reorganisatie dan en wat kost dat allemaal niet voor een geld voor de gemeenschap? Trouwens, moeten we de tweede auto nu wel aanschaffen, die je wilde kopen voor het BSO vervoer van Rozanne?
Ik:  Uh, dat is i.v.m. met de omzetting van het Produktengroepenmodel naar het Directiemodel. Ook worden soortgelijke werkprocessen nu organisatorisch gebundeld. De kans bestaat dat ik alleen nog beleidsdingen ga doen.
Zij: En wie doet dan het gewone werk? Belachelijk trouwens. Iedereen bij de gemeente is nu zeker van de leg. Ging het dan zo slecht, daar heb ik nooit iets van je over gehoord ! Je geeft altijd nogal op van de organisatie.
Ik: Uh, nouw neen eigenlijk niet; de intrinsieke onderstroom en cultuur hadden een opgaande lijn, al jaren. Maar de perceptie in managementland is dat het directiemodel leidt tot strakkere concernbrede sturing en het ermee samenhangende afdelingen model tot minder leidinggevenden. Bovendien wilde de gemeenteraad een slanker en efficiënter ambtelijk apparaat. Maar men gaat ook werken met interactieve beleidsvorming enzo. Kwaliteitsverbetering dus. Al met allemaal toch in het belang van de belastingbetaler.

Zij:  Nou dan moeten ze dus eerst die leidinggevenden eruit doen als het er minder moeten worden.
Ik: Ach, sommigen trekken hun plan al en de rest moet wat anders gaan doen.



Zij
:  Maar niemand zit toch te wachten op zoiets?

Ik: Maar er zijn ook zeker wel mensen die hun kansen zien en willen pakken!
Zij: Hm, dat geloof ik niet. Als je je werk toch leuk vind dan wil je dat toch gewoon blijven doen en hoeveel van die mensen zijn dat dan? En straks doet iedereen wat anders en wie heeft dan nog verstand van wat? Bel ik over een kapotte  glijbaan op de speelplaats en dan krijg ik een boekhouder of badmeester!
Ik:  Uh, ik denk dat er 10 of 20 "kansenzoekers" zijn.
Zij: Nou en daar al dat gedoe voor? Als ze wat anders wilden hadden ze het al wel gedaan.

Zij:
Jij zit toch in de Ondernemingsraad?

Ik: Zat,  per 1 januari jl. ben ik er toch uit!
Zij: Ja, maar heb je dan niet tegengas gegeven?
Ik: Tot op zekere hoogte wel; we konden onze mening en enige bijsturing geven. Dat werd ook zeeeer gewaardeerd hoorden we meermaals. Maar sommige aspecten werden niet altijd op prijs gesteld, dus soms houd je je toch even in. Bovendien was het al een gelopen koers, gelet op het politieke primaat.  Weet je nog dat ik deze zomer in juli met wat anderen moest Chinezen? Met een man of 6 en de hoogste  baas met de zakken Chinees op tafel, om 18 u. Dat ging daarover.
Zij: Ben ik vergeten maar waarom gingen jullie niet gewoon naar een restaurant dan? Wat zei je, "primaten"? het is toch geen apenstam. 

Ik:
Trouwens, ik moet wel binnen een week solliciteren.

Zij: op wat? Je zou eens leidinggevende moeten worden! Ook goed voor thuis, al dat vrijblijvende gedoe en spielerei. Raak je ook wat van dat tijdrovende bloggedoe af, daar heb je dan geen tijd meer voor.
Ik: Joh, ik ben al bijna 51, als dat er in gezeten zou hebben had ik veel eerder die stap moeten maken. Je wil me zeker meer op kantoor, puh! Weet je dat leidinggevenden bij ons 45 tot 60 uur in de week werken met veel stress? En ik zei toch…… het wirden er juist minder.
 
Ik: Morgen is er een banenmarkt; ik ga daar heen.
Zij: Echt? Belachelijk toch! Jij naar een banenmarkt? Ben je 18 jaar soms, zit je soms op een ROC? In wat voor een wereld leef je? 
Ik: Ja maar iedereen gaat; het wordt toch min of meer normaal gevonden.
Zij: Moet ik je nu nog serieus nemen; je functioneert goed, kreeg net je uitlooprang en dan dit, een banenmarkt, het moet niet veel gekker worden! Ik zie je elke morgen in een mooi pak naar het werk gaan. Nou, voor wat het waard is, denk ik dan maar. 

Zij:
Hmmm, ik vind het maar raar!

Ik: Pak de krant en neem een slok bier…..

Advertenties

Over renescheffer

Twitteraar, blogger, Italie, Spanje, Vitesse, FC Wageningen, columnist, Vkblog. Zeister Magazine, Male model, PvdA, voetbal, reizen, ambtenaar, eten, politiek, Zeist.
Dit bericht werd geplaatst in rene-vkblog-2009-01. Bookmark de permalink .

13 reacties op Gesprek met mijn vrouw – Over de reorganisatie (op mijn werk)

  1. K zegt:

    Haha! Gelukkig had mijn man status 1 vorig jaar. Wat een stressverhogend gebeuren.

  2. Blew zegt:

    Zeer herkenbaar! Mooi hoe je de mogelijke onmogelijkheden verwoordt. En een OR kan ook vaak niet meer dan vragen om een goed sociaal plan (waar alle medewerkers toch al recht op hebben). Dikke aanbeveling!

  3. Catharina Anna Maria van Vliet zegt:

    In 2006 kwam ik NA een reorganisatie op de afdeling communicatie van de gemeente terecht. Kwaad dat ze waren! Het was net of ik in een boze bijenkorf terecht gekomen was.

  4. pacopainter zegt:

    Geweldig! Vooral die laatste zin.En dan met name die laatste de laatste vier woorden

  5. Aad Verbaast zegt:

    Mooi neergezet. De mallemolen van reorganisaties.. En leidingevenden maar blijven denken dat een ander ‘boompje’ de boel beter zal doen draaien.. Niet dus, maar als ze daar achter komen, dan bedenken ze gewoon weer een ander boompje.

  6. lebonton zegt:

    hoe leg je iemand uit dat je werk in een vreemde planeet is veranderd?

  7. Theodorus zegt:

    Mijn sympathie voor je vrouw was al groot, maar is alleen maar gestegen.

  8. peter louter zegt:

    Bij het invoeren van de ene organisatiemode luidt al weer de bel voor de volgende, hou nog maar even vol, krant (voorlopig) en bier blijven!

  9. Jim Hasenaar zegt:

    Als dit het enige is waar je je druk over maakt, dan denk ik dat er mee te leven valt.
    Zo niet, kom dan even bij mij in Israel langs. Na bijna een keer getroffen te zijn door een raket, hoop je weer op problemen die je nu hebt.
    Je zult het wel redden.

  10. Mo zegt:

    De omzetting van het sectorenmodel naar het directiemodel heeft ertoe geleid dat onze afdeling is gegroeid van 12 naar 45 personen (niet fte’s), dat we sinds twee jaar geen enkel afdelingsoverleg meer hebben gehad, dat onze leidinggevende geestelijk en fysiek niet meer functineert, dat functioneringsgesprekken niet meer worden gehouden, dat je alleen nog een beoordelingsgesprek krijgt als daar behoefte aan is….veel succes! Ik hoor het wel.
    Mooi plaatje trouwens!Reactie is geredigeerd

  11. Rene Scheffer zegt:

    Allen bedankt voor de reacties, herkenning, humor en begrip, vooral ook voor de nuchtere blik van mijn vrouw. Voor Jim H…neen ik maak me er niet druk om en voor jou: sterkte! en Mo…jij bent een expert. Ik ben benieuwd. Doorgaans werkt een nieuwe organisatoie pas na 2 tot 3 jaar echt goed.

  12. rachel schrijft zegt:

    Genoten van je verhaal, we hebben het hier net achter de rug. Ik geloof van concernmodel naar directiemodel. Of hadden we al een directiemodel? Nou ja, het blijft een hoop gedoe om een harkje…. 😉

  13. Rene Scheffer zegt:

    Rachel,
    Thanx voor reactie. Die harkjes, ook al in het toch gemoedelijke Brabant? ….maar ik moet nog wel solliciteren binnen enkele dagen, ik vergeet het alleen steeds.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s