Over fietssuffo’s en hinderlijke toeristengroepen – Vijf Barcelonese Blogminiaturen


Hollandse fietssuffo’s

Ik zag ze staan op verschillende plaatsen. "BCN Rent a Bike", zoiets. Of het een commerciële uitbater was dan wel de gemeente weet ik niet. Vijf jaar geleden zag ik ze nog niet. De berijders gebruiken vaak de brede voetpaden zodat ze niet op de drukke 4 of 6 baans Via’s en Diagonals hoeven te rijden. Januari is geen toeristenmaand.

Ik waag het niet in juli terug te komen. Menige Hollander zal op het idee komen om een fiets te huren. "Piet kijk eens, hier kun je fietsen te huren, dat gaan we doen! Weet je nog 15 jaar geleden op Kos met de AVRO, daar kon je ook fietsen huren!". Ik ben ze niet tegengekomen, maar vrees ze wel. Opperste lulligheid, fietsende Hollanders in Barcelona.


Gemiste dingen

Eigenlijk geeft het wel een lekker gevoel om bepaalde zaken bewust te missen.  Dat maakt het mogelijk nog eens terug te komen. De korte treinreis naar Sitges, de lange treinreis naar Girona. Een bezoek aan Camp Nou en de gezellige lower middle class winkels ten noorden van de Placa des Santts. De Graciawijk. Het winkelcentrum Glories of Illa.

Over enige tijd ook het nieuwe stadion van Espanyol "El Nuevo Sarria". Ook het bezoeken van een Gaudi gebouw heb ik uitgesteld. Het kost al snel 10 euro en ik heb het idee dat de buitenkant de meeste indruk maakt. Ook -op langere termijn- de restaurants Los Caracoles en Botafumeiro en voor de kortere termijn Mussol. Het maakt het vertrek minder leeg. Bij Menorca had ik het idee dat ik alles al wel gezien had daart. Je vliegt weg en denkt, ach leuk voor een week, maar verder.  


Groepen op de Ramblas


Als ik ergens een hekel aan heb dan is het aan toeristengroepen in een grote stad. Het kan  zijn dat het komt omdat ikzelf nooit een groepsmens geweest ben. Ik wentel me graag kort en regelmatig in groepen, maar wil dan graag zelf weer kunnen uitmaken op welk moment ik me er weer uit terugtrek. De ergernis wordt vooral bepaald door het volstrekt absurde idee dat de individuen in een groep hebben ten aanzien van de omgeving, cq. andere mensen die op een troittor lopen. Iets onder de Boqueria stuitten we op een groep Fransen. Ze waren met 15. Het trottoir was 2 meter breed. Ze waren in een stand-by positie. Twee of drie stonden met een been op de straat en de anderen vulden het trottoir geheel. Ik die situatie ga ik dan niet "s’il vous plait?" zeggen. Ik rijd rustig in de richting van de groep en stop met de buggy tegen de broekspijp van degene die het midden van het trottoir verspert. De groep deinst ietwat verschrikt uiteen en zo bezorg ik deze op zich niet vervelende groep een leermoment waar andere passanten later van profiteren. 
 


Restaurants 

Eigenlijk zaten we ideaal aan de Pau Claris 74. Tegenover was het Frans georiënteerde "Languedoc Roussilion" en schuin beneden was "El Asador de Aranda". Een keten die je in heel Spanje ziet. Er is een korte menukaart en de twee specialiteiten zijn allerlei vormen van zuiglam en entrecote. Beiden hebben twee vorkjes in de Michelingids.
Een straat verder rechts zat "Casa Calvet", een echte sterrenzaak in een mooi Gaudi gebouw. Om de hoek links zaten El Glop en Mussol. Kleine ketens die een goede naam hebben onder de Barcelonezen. Mussol kenmerkt zich door grillen op houtskool. El Glop is een "algemene zaak". Een grote zaal is achter de lange bar. Rond de bar is het een bonte verzameling kantoormensen, scharrelaars, uitgaanders en een enkel etoerist. De zaal vult zich na 21.00 uur langzaam. Voor 60 euro heb je een goed 3 gangendiner met fles wijn en koffie na (2 personen). 

Mijn toppers zijn nog steeds de "rijenrestaurants" Els Quinze Nits en La Fonda Escudellers van hetzelfde management. In beide restaurants is een Austum Ribera del Duero DDO 2007 te bestellen voor 11,95. Een koopje. 

Vijf jaar geleden leken de twee zaken erg op elkaar. Nu lijkt Els Quinze Nitz een upgrading te hebben ondergaan. Er zijn iets kleinere porties, het is iets meer verzorgd en verfijnd. De meeste toeristen komen hier aan het Plaza Reial. Het lijkt erop dat La Fonda is blijven hangen in de jaren ’90. Grotere porties, wat meer "oude gerechten" en wat warmer, tafels dichter op elkaar. Beide restaurants hebben geen menukaart op het internet. Speciaal voor de liefhebber heb ik in La Fonda deze unieke foto gemaakt!       

Het ochtendloopje

Waar ik ook ben, ik heb het nodig. Mijn vrouw snapt het inmiddels. Ik ben nogal snel in de kleren en uit de douche. Zeg maar in 10 minuten en de laatste jaren 15 minuten inclusief de warme melk voor Rozanne. Zoals een ander met een extatisch gevoel in een achtbaan stapt zo stap ik in de vreemde stadswereld.

De broodjes, de krant (El Periodico de Catalunya – Spaanse versie, sorry heer R. Lull) en elke dag een ander blok, waar ik koffiezaken en restaurants scan voor een eventueel bezoek. De uitlaatgassen en fijnstof neem ik graag tot me en ik werp welhaast onbewust een blik op de fysionomie van de Catalaanse dames. Bij thuiskomst vul ik de wachtminuten na het ontbijt (vrouw en dochter kleden aan) met de verse krant. Dat is vakantie en niets anders.
 

N.b.

Dit is de laatste in de Barcelona-serie. Eerder verschenen:    
http://www.volkskrantblog.nl/bericht/239176 (Gevoel vooraf)
http://www.volkskrantblog.nl/blog/6628 (Geschreven vanuit de belevingswereld van mijn dochter)

Advertenties

Over renescheffer

Twitteraar, blogger, Italie, Spanje, Vitesse, FC Wageningen, columnist, Vkblog. Zeister Magazine, Male model, PvdA, voetbal, reizen, ambtenaar, eten, politiek, Zeist.
Dit bericht werd geplaatst in rene-vkblog-2009-02. Bookmark de permalink .

8 reacties op Over fietssuffo’s en hinderlijke toeristengroepen – Vijf Barcelonese Blogminiaturen

  1. rachel schrijft zegt:

    Van de Ramblas herinner ik me voornamelijk de levende standbeelden.Met plezier gelezen.

  2. ceesincambodja zegt:

    Je moet er geweest zijn, om erover te kunnen meepraten -zal ik maar zeggen.
    Mooie tour.

  3. Aad Verbaast zegt:

    Weer leuk om te lezen. Wel een brede glimlach toen ik las:
    "Ook het bezoeken van een Gaudi gebouw heb ik uitgesteld. Het kost al snel 10 euro.. "
    Dit met: "In beide restaurants is een Austum Ribera del Duero DDO 2007 te bestellen voor 11,95. Een koopje."
    Life is full of compromises, ook voor de Nederlander met een Bourgondische inslag.

  4. Mo zegt:

    Ik zat eigenlijk op een uiteenzetting over de lekkerste tapas te wachten.

  5. lebonton zegt:

    de ramblas en de levende standbeelden, dat blijft inderdaad erg hangen.
    en een leuke horeca-gelegenheid tegenover de opera.
    en de kerk, door gaudi ontworpen.
    kruip-sluip naar boven, prachtige ervaring.

  6. Rene Scheffer zegt:

    Rachel….levende standbeelden, puh. Pas maar op dat je de toorn niet oproept van de heer R. Llull, die houdt niet van toeristen.
    Cees…Thanks; tis aan te vliegen Pnom Phen , met tussenstop.
    Aad V…ik hou het graag goedkoop, maar kies altijd wel voor kwaliteit, op de kaart was de Duero ongeveer de duurste.
    Mo…ik vond die viskaart ook al heel wat; ik had toen als vooraf een combinatie tapasbord met tortilla, intvisringen, boquerones, paprika, wat olijven en broodje met chorizo.
    Lebonton… je bedoelt cafe L’Opera; je past daar wel. Local hangout voor wat oudere intellectuelen.

  7. pacopainter zegt:

    En dan te bedneken dat Gaudi berooid ondr een bus is gelopen.
    Weer geboeid en met plezier gelezen

  8. Antoine zegt:

    JE kan altijd nog een bijbaantje als gids aangeboden krijgen 😉 Met veel interesse en plezier gelezen 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s