Kantoorinstitutie V. – Geschokt door zijn plotselinge overlijden


Mijn blogs en waarvoor ze nooit bedoeld zijn geweest.

De vaste lezers zullen mijn blogs uit maart en juli 2009 nog kennen over een markante collega van mij, de heer V. Het was spielerei, zoals een blog vaak spielerei is. Onverplicht en vergankelijk, maar wel leuk. Vooral geschikt voor onze kantooromgeving en hen die zich daarin kunnen herkennen
 
 
Het tragische noodlot is dat collega V. op 16 oktober jl. in zijn slaap is getroffen door een hartstilstand. Hij was slechts 48 jaar.
 
 In maart 2009 beschreef ik V. in het blog: 

https://renescheffer.wordpress.com/2009/03/31/mijn-vaste-bloglezer-heer-v-tevens-kantoorinstitutie/

In juli 2009 beschreef ik de romantische apotheose in het blog:
https://wordpress.com/post/renescheffer.wordpress.com/4047
 
V. was markant, excentriek, humorvol, afstandelijk, wat arrogant lijkend, uiterst intelligent maar ook vriendelijk en behulpzaam. Extra tragisch is het omdat hij op een hoogtepunt in zijn leven stond, het ging goed op het werk, net een nieuwe relatie en hij was vrolijk en ontspannen.  
 
 
De afgelopen week op kantoor
 
Die week was raar. In het weekend waren de directe collega’s geïnformeerd. Op maandagochtend de anderen, waarna een massaal bezocht samenzijn volgde. Ik had twee onrustige nachten met vreemde dromen achter de rug en het idee bestond om daarna weer wat te kunnen werken. Een waanidee want de meesten kwamen niet verder dan het openen van de mailbox en het halen van koffie. Soms moest er vergaderd worden, op de automatische piloot ging dat. Er wel zijn en dingen zeggen, maar met een zekere vlakheid. 
 
 
De blogs, waarvoor ze nooit bedoeld waren
 
Velen op kantoor kenden ze en men vond het passend om ze juist bij de uitvaartplechtigheid te laten lezen omdat ze zo treffend waren voor de persoon V. Daarbij schoot me mijn eigen beperktheid door mijn hoofd. Veel in mijn leven moet leuk zijn, spielerei en onverplicht graag. Vanuit die grondhouding schreef ik ook. Ik kon nu echter geen nee zeggen op het verzoek. Geef me een volle zaal en ik ben in mijn element. Bij een begrafenis spreek ik echter nooit. Het legde een last op me, die ik niet van me kon en wilde afwerpen. Ik was gespannen en concentreerde me, zodat mijn flegma en flodderigheid geen  hadden. De kunst was om de iets ingekorte blogs te lezen vanuit de  

tegenwoordige tijd en zonder toevoegingen. Ik heb er alleen het volgende aan toegevoegd:
 
Normaal schrijft men dit soort verhalen pas na iemands dood. Deze zijn bij zijn leven geschreven. Hij heeft er stiekem van kunnen genieten is mij door anderen verteld.”

 
De uitvaart op donderdag
 
 
Die was in Haarlem in een prachtige aula en omgeving. Er waren ongeveer 250 man waarvan de helft vanuit het gemeentehuis van Zeist. De mooie woorden van de burgemeester, de leidinggevende, mijn blogs, de vriend, de zus en vriendin MJ en de mooie voor mij onbekende droommuziek in de buurt van het spectrum Porcupine Three, Air en Turin Brakes met een uitstapje naar Diana Ross en gitaarspel van het neefje.
 

 
Beelden en rollen die samenvloeien
 
Als persoon was V. gegroeid, maar hij liet niet alle kanten van zichzelf aan iedereen zien. Zijn leven was in Zeist en daar heeft hij zich ontwikkeld. De familie zag hem op gezette tijden. Men was getroffen door de massale opkomst en kon dat waarderen. Ik herken het gegeven van rol/houdingsverschil in andere situaties. In familiekring neig ik er bijvoorbeeld naar terug te vallen in rollen van vroeger. De collega’s kregen door de verhalen weer een beeld van V. in relatie met zijn familieleden.
 
Er  was ook een vriend. V. sprak nooit over vrienden. Op vakantie geweest naar Syrie? “Met mensen die ik ken”, zei hij dan.
 
En dan vriendin MJ die prachtige en voor allen onbekende details kon vertellen over V. als vriend, geliefde. En de vader van MJ die me na afloop meldde al mijn blogs te lezen.

Zo liet zich gaandeweg die 60 minuten een mooi beeld construeren, waar nabestaanden mee verder konden. 

 
 
Afgelopen vrijdag 
 
Iedereen was nog onder de indruk. Veel nagepraat en beschouwd. Bij mezelf merkte ik donderdag al dat het me zo aangreep dat ik niet toekwam aan projectie op de eigen situatie. Dat heb ik doorgaans wel bij begrafenissen “Stel dat IK … en wat dan met mijn dochter en HAAR verdriet”. Maar door de heftigheid van het verlies, de achterblijvers, de omstandigheden, de zus, ouders, vriendin MJ etc. kwam het niet tot projectie. De vrijdag was moeilijker dan de dinsdag en woensdag, toen ik me kon focussen op het bewerken van de blogs.
 
 
Ik was wat opstandig toen ik gisteren om 17.30 uur naar huis ging. Alle lampen waren uit, behalve die op de voormalige kamer van V. waar zijn foto stond en het al bijna volle condoleanceboek. Normaal doe ik dan op die kamer de lampen uit. Van de weeromstuit besloot ik die lamp nu een keer niet uit te doen.
 
 
 

Advertenties

Over renescheffer

Twitteraar, blogger, Italie, Spanje, Vitesse, FC Wageningen, columnist, Vkblog. Zeister Magazine, Male model, PvdA, voetbal, reizen, ambtenaar, eten, politiek, Zeist.
Dit bericht werd geplaatst in rene-vkblog-2009-10 en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

22 reacties op Kantoorinstitutie V. – Geschokt door zijn plotselinge overlijden

  1. thera zegt:

    Je hebt me ontroerd. En V ook. Goed dat de lamp nog brandt. 48 Jaar, @&^(@^%, veel te jong!!!!!

  2. Frans Muthert zegt:

    René, een prima blog. Het feit dat men je vroeg om de blogs voor te lezen, bewijst dat ze helemaal o.k waren. Dat moet jou uiteindelijk ook een goed gevoel geven.
    (Alleen die vette regels, daar heb ik altijd al moeite mee.)

  3. Aad Verbaast zegt:

    Bijzondere ervaring René, bijzonder afscheid.

  4. Dirk zegt:

    Dankjewel René, zo kon ik er toch een beetje bij zijn.
    Het laat me nog niet los, dat V. er niet meer is. – DG

  5. cor3306 zegt:

    Het is zoals Thera zegt het doet me wat,meer dan ik hier wil zeggen en het (voor)lezen van iets wat je speels voor het blog schreef moet voor jou niet gemakkelijk zijn geweest maar is ook onvergetelijk ik heb dat tenminste zo beleefd

  6. Rene Scheffer zegt:

    Thera. . .Thanks, ik ben bang dat de lamp om 20 u door het bewakingsbedrijf is uitgedaan….Ik kan het ze natuurlijk niet kwalijknemen.
    Frans M . . .Waren dubbele gevoelend, eervol maar ook zwaar. Die vette regels, mijn vrouw vindt die ook niets, zal er een over denken
    Aad V . . .Thanks.
    Dirk . . .Blij dat het ook op deze manier wat kan toevoegen. Lijkt me ook vreemd om van vakantie terug te komen en dan met zijn gemis te worden geconfronteerd.
    Cor….Dat is zo. De impact van alles (en niet alleen dat blog) is tamelijk hefitg.

  7. Sandra zegt:

    Bij leven geschreven en bij sterven voorgedragen. Misschien had je invalshoek nu precies die lichtheid waar je zo’n behoefte aan kunt hebben bij het afscheid van een dierbare.

  8. fred van der wal zegt:

    AANBEVELING

  9. Mo zegt:

    Wat een prachtig blog. Je zult hem gaan missen, die collega met zijn eigenaardigheden.

  10. paco painter zegt:

    Zeer bijzonder en waardig afscheid, Rene.

  11. Margreeth zegt:

    Ik heb V. waarschijnlijk wel eens gezien, maar ‘m nooit ontmoet. Maar uit jouw blog, de beduusde reacties vanuit het gemeentehuis en de berichten van zijn overlijden die me van vele kanten werden gestuurd, begrijp ik dat ik iets gemist heb aan V. Ik hoop dat jullie zijn gemis een plaats kunnen geven.

  12. Theo zegt:

    Bij terugkeer van vakantie lees ik dit bericht op de door jou zo warm en ironisch beschreven collega. Ik ga ze hierna nog eens herlezen. Ter ere van zijn nagedachtenis. Sterkte René met dit collegiale, en meer dan dat, verlies.

  13. peterus zegt:

    Mooi gebaar om het licht aan te laten.
    condeleancegroet

  14. galadriel zegt:

    mooi blog rene en wanneer het er over je geschreven wordt bij leven dan ben je zeer de moeite waard.
    sterkte!

  15. Miss history zegt:

    Knuffel!

  16. Rene Scheffer zegt:

    Sandra… Af en toe een gedoseerde glimlach was daar inderdaad wel gepast.
    Mo…Jazeker, de aankomende week ook weer
    Margreeth…Hij zat vaak schuin achter je op de tribune van de raadzaal
    Fred vdW, Paco, Theo, Peterus, Galadriel, Miss History …Thanks

  17. FV zegt:

    Rene,
    bedankt voor het mooie beeld van de dag en de beelden van V. zelf. Ik ben erg geschrokken toen ik het in Den Haag hoorde.
    Sterkte!

  18. Rene Scheffer zegt:

    FV…
    Thanks! Je blijken van medeleven waren afgelopen ook al via A.T overgebracht.

  19. ceesincambodja zegt:

    René, een warm-menselijk blog.
    Gecondoleerd met je collega.
    Groet,
    Cees

  20. Daan Westerink zegt:

    Heftig en confronterend. Sterkte. (de eerste link, naar het blog in maart werkt niet trouwens.) Daan

  21. Rene Scheffer zegt:

    Daan,
    Thanks en die link heb ik direct gerepareerd.

  22. renescheffer zegt:

    Zag dat de twee links niet meer werkten. Dit nu hersteld. Tis lang geleden, maar af en toe schiet hij toch door mijn hoofd, V.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s