Mijn jaren ´60 – “Thuis en Ontspanning”


Ik groeide op in de stijgende welvaart van de jaren ´60. Het was een overzichtelijke tijd. Er was de altijd prettige en geruststellende geur van Old Spice en de muziek van James Last. Zaterdag was er zelf gebakken patat. Woensdag vaak spaghetti of ballen gehakt.
 
Op Zondag was er soep, aardappelen en groenten en rundvlees en pudding toe. Vaak was dat hangop met fruitsalade en mijn zus en ik vochten om de rode kers. Toen al en ook nu nog vind ik het raar dat juist op de Zondag die een feestdag zou moeten zijn er nooit patat of spaghetti op tafel kwam.   
 
Rond 1960 kwam er een TV, iets later een scooter en in 1969 een Fiat 127. We hadden de dingen nooit als eerste maar ook niet als laatste. Onderwijzeres en planner op de papierfabriek waren de beroepen van mijn ma en pa. Afgezien van enkele jaren (in die tijd waren er geen crèches) werkte mijn moeder als invalonderwijzeres, hetgeen hier en daar (vanwege de inkomstenimpuls) tot lichte jaloezie leidde bij anderen.
 
Als ongeveer 10 jarige maakte ik het bronzen huwelijksfeest mee van mijn ouders. Ik kan me ervan herinneren dat openlijk werd gesproken over geslachtsgemeenschap en dat ik onpasselijk werd van het idee dat al die brave ooms (in de voorkamer) en tantes (in de achterkamer) toch kennelijk op enig moment iets van sex met elkaar hadden.   
 
Grote ellende en angsten zijn mij bespaard gebleven op een enkele uitzondering na. Van het Varkensbaaincident en de navolgende atoomdreiging kreeg ik wel iets mee op school. Het was voor mij tamelijk beangstigend omdat ik de ultieme consequenties kon overzien. Ook was ik erg onder de indruk nadat ik mijn in 1965 overleden oma op een zondagmorgen zag liggen in de lijkkist. Ik moest vanaf mijn achtste jaar op zondagmorgen mee naar de NH Kerk. Ik verveelde me daar stierlijk en telde de laatste minuten van de preek.
 
Er waren ook logeerpartijen bij mijn opa en oma in Doorn. Mijn oma was nogal streng (ik moest pap met vellen eten, u zeggen tegen de gasten van het pension en bidden voor het eten en slapen). Ook had ze aparte denkbeelden. De maanlanding in 1967 vond ze verschrikkelijk net als Van Nelle, frisdrank en al te nauwe contacten met buren. Toch ging ik er wel graag naartoe. Ik kreeg er de “Goal” en zilveren guldens. Ik speelde vaak bij een vriendje uit Renkum die toevalligerwijs in Doorn kwam te wonen. Hij woonde met zijn familie naast Simon Vestdijk en zijn jongere vrouw. Daar speelde we dan weer in de tuin met de kleine Vestdijk jr.
 
 
Vriendjes
 
Ik had genoeg vriendjes (en ook veel neven en nichten) om mee te spelen op school, de club en thuis, maar was toch ook weer een loner. Ze moesten wel op tijd naar huis. Ik wilde altijd regie hebben over mijn eigen tijd en kon me ook goed alleen vermaken. Vanaf mijn zevende las ik al de krant. Ik was ook weer niet hard genoeg om “neen“ te zeggen als ik geen zin had. Dit is ook nu nog een constante in mijn leven. Wanneer ik geen regie heb over mijn eigen tijd, dan wel onmachtig ben om die regie af te dwingen, word ik narrig en opstandig.
 
 
Vrijheid
 
Ik had thuis tamelijk veel vrijheid. Mijn pa en ma waren niet altijd blij met mijn soms hyperachtige gedrag en kattenkwaad en ik werd wel eens vermanend toegesproken. Maar verder had ik de vrijheid een onderzoekend en ondeugend kind te zijn. Op woensdagmiddag gingen we soms naar de steenovens. Daar vonden we gebruikte condooms. We legden ze op een stok en triomfantelijk liepen we er mee door het dorp.
 
Het was in die tijd en in mijn situatie normaal dat ik als 8 jarige al alleen naar het zwembad fietste, eerst naar Wageningen via "onderlangs" en een jaar later naar de Branding in Doorwerth. Op de Vrijdagse koopavond kon ik tot laat met anderen door het dorp struinen en in de herfstvakantie doolden we door de bossen om kastanjes en paddestoelen te zoeken.
 
 
TV
 
Vanaf mijn zevende las ik de krant en richtte ik me nogal op de TV, die me obsedeerde. Eerst Ricky en Slingertje en later Paulus de Boskabouter met de valse en ontzettend boosaardige heks Eucalypta (daar lag ik vaak wakker van). Nog later waren er Batman en Toppop. Omdat in Renkum met de antenne ook ARD en ZDF kon worden ontvangen raakte ik als 6 jarige al vertrouwd met programma‘s als de "Sportschau" en "Zum Blauen Bock.
  
Vakantie
 
Een hele mooie herinnering is een uitstapje toen ik 6 was, naar Harderwijk. Achteraf lijkt het een lucide droom. De buren hadden een speedboot en mijn ma ging erachter op waterskie’s. Ik keek vanuit de boot naar beneden en zag het toen nog kraakheldere water van het Veluwemeer met verschillende lagen groene waterplanten tot ver in de diepte en scholen vissen ertussen. Dat we op de heenweg langs de Californiasoepfabriek kwamen maakte het feest compleet.
 
In de leeftijd tussen 7 en 11 trok ik ook veel op met mijn bijna 4 jaar jongere zus J., vooral in vakanties. We gingen meestal naar Scheveningen of Katwijk. Ik liep dan soms een uur met haar langs de Boulevard en we ontwikkelden een eigen kindertaaltje. Pas na 1970 gingen we met de auto naar Karinthie en de Yoegoslavische kust.
 
Of ik altijd wel echt happy was, is wat ik me nu afvraag. De zorgeloosheid en vrijheid van mijn jeugd weet ik nu wel heel positief te duiden, maar toen was dat bewustzijn er nog niet en onderging ik de dingen op een achteraf bezien (licht positieve) neutrale manier.
 
 
 
Eerder verschenen: 
 
Deel 1 – School  http://www.vkblog.nl/bericht/294095/Mijn_jaren_%B460
Deel 2 – Sport    http://www.vkblog.nl/bericht/294414/Mijn_jaren_%9160_-_deel_2
Er volgt nog een laatste deel 4 –  “muziek en kattenkwaad“
 
 

Advertenties

Over renescheffer

Twitteraar, blogger, Italie, Spanje, Vitesse, FC Wageningen, columnist, Vkblog. Zeister Magazine, Male model, PvdA, voetbal, reizen, ambtenaar, eten, politiek, Zeist.
Dit bericht werd geplaatst in rene-vkblog-2010-01 en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

19 reacties op Mijn jaren ´60 – “Thuis en Ontspanning”

  1. RobertK zegt:

    Heerlijk blog!
    En allemaal zo herkenbaar terwijl mij eigen ervaringen anders zijn.
    Ik heb niet veel jeugdherinneringen meer, begrijp ik niet goed.
    Misschien moet je gewoon langer nadenken voordat het boven komt drijven.
    Ik kijk uit naar het volgende blog!

  2. ceesincambodja zegt:

    Eén rode kers! Wij waren thuis met zijn negenen…
    Dit is weer smullen, Rene. Graag gelezen.
    Ceesgegroetje

  3. fred van der wal zegt:

    goed verhaal
    aanbeveling

  4. Theo/Klaverblad zegt:

    Graag gelezen.

  5. Aad Verbaast zegt:

    Geboeid geezen. Ik zit me eigenlijk af te vragen waarom.
    Misschien omdat het me weer aan mijn eigen jeugd doet denken (zelfde periode ongeveer) en dan ga je op zoek naar herkenning. Het o-jagevoel. En dat is een goed gvoel :-))

  6. paco painter zegt:

    Zeer genoten van veel herkenbaars

  7. galadriel zegt:

    Dan zijn we elkaar mogelijk een keer gepasseerd tijdens onze jeugd….ik woonde in dat Kustdorp waarvan de Witte Kerk op je foto staat!

  8. martien zegt:

    Mooi en herkenbaar ook!
    De kerk ziet er streng uit.:-)

  9. R.Kruzdlo zegt:

    Prachtig verhaal.
    kan niet inloggen mijn blog is gehackt.
    Iemand verandert steeds mijn zinnen
    Groet Robert

  10. thera zegt:

    Grappig, wat een andere jeugd dan nu, met internet en elkaar opgehitsende pedosexuelen. Ik fietste ook als achtjarige naar het zwembad, door een stukje bos. Geen probleem. Hier in de omgeving wordt minstens elk half jaar ( misschie zelfs wel elk kwartaal) een poging gedaan een kind te ontvoeren en/ of aan te randen. Helaas was dit laatst een "geslaagde" poging.
    Brr, veel teveel kerk in jouw jeugd. 😉

  11. Blew zegt:

    Ik ben ongeveer even oud. De sfeer van toen is goed herkenbaar. Mooi blog!

  12. Theo/Klaverblad zegt:

    Na deze tijd- en karakterschets begrijp ik je Uruzgan standpunt weer beter.

  13. Geertskern zegt:

    Veel mensen lijken wel een parallel leven te leiden. Ik vraag me af of jullie ook een rode Vespa hadden? En een vraagje: vergis ik me of is de foto van de steenfabriek die tussen Wageningen en de Grebbeberg.
    Leuk, herkenbaar en prima sfeer!

  14. Rene Scheffer zegt:

    Robert K. – Dank u en sterkte in de strijd tegen uw hacker
    Cees, Fred, Paco en Theo – Dank u
    Gala. -.Dat zou kunnen, Katwijk. Ik was daar met 8 en 9 jaar. Jij een peuter i presume.
    Martien – De kerk kende zgn. bonders en verlichten. Wij hoorden bij de laatsten.
    Thera- Toch waren er toen ook al wat men noemde kinderlokkers. Met een paar jongens van 10 hebben we eens met stokken achter een werknemer van een DHZ zaak aangezeten.
    Blew- gelukkig maar, anders was ik raar.
    Theo – nu ben ik een keer duidelijk en niet genuanceerd…! Mijn verhaal cq opvoeding zou juist uitkomen op nuance.
    Geertskern- de bromfietsrages zijn volstrek aan me voorbij gegaan. Steenfabriek is gegoogled en staat in Westervoort.

  15. Theo zegt:

    Ben je gericht op doorpakken of laat je zaken maar liggen als het te veel energie kost?Ik was ook weer niet hard genoeg om “neen“ te zeggen als ik geen zin had. Dit is ook nu nog een constante in mijn leven.
    Of moet ik niet lezen wat er staat?.

  16. Rene Scheffer zegt:

    Theo er staat echt wat er staat.
    Ik kom er niet altijd goed uit mijn eigen verhalen, ook mijn weaknesses verhul ik niet al kan aan de meeste ook een positieve draai wordne gegeven. Deze wat minder.
    Ik heb vanuit mijn kern de neiging zaken te laten liggen cq op zijn beloop te laten. In bepaalde situaties (zoals werk) trigger ik mezelf om dat niet teveel de overhand te laten krijgen.
    Niet " neen zeggen" heeft meer met emotionele blokkades te maken dan met energie.

  17. thera zegt:

    Ja René, maar het was toen nog niet zo erg als nu. Via Internet geven ze elkaar tips, heb ik begrepen en dat maakt het misschien allemaal aanvaarbaarder in hun ogen. Hielden ze het eerst bij alleen fantaseren, dan komt de realiteit nu dichterbij. Kortom, de grenzen lijken verlegd. Althans, dat vrees ik uit de diverse mediaberichten.

  18. cor verhoef zegt:

    Het is al eerder genoemd, die herkenbaarheid. De overzichtlijkheid, zorgeloosheid. Ik ben van ’64, en het lijkt wel alsof je mijn jeugd beschrijft. Genietbaar blog.
    groet
    cor

  19. Luciver zegt:

    Ik kwam eigenlijk om te zieken, maar ik vond het aangenaam lezen. ’s kijken of ik elders mijn duister ei kwijt kan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s