Zondagmiddag om half vier – over Rome (en Rozanne)


Altijd heb ik gedacht dat het doelloze gewandel iets sulligs en typisch Nederlands was. De onrust van moeders de vrouw die er even uit wil. Het al langer aanhoudende bezoek van (schoon) familie of vrienden en dan is het opeens al bijna half vier. “We moeten er even uit. Ja, laten we even een rondje maken“ . Het trage gewandel langs bekend gebied en na een 30 minuten “Het is toch wel fris, laten we maar omdraaien“.  
 
In dat soort situaties denk ik doorgaans

Als het niet echt hoeft” en dan zoek ik uitvluchten om op de hond te passen (die gaat mee) of het eten klaar te maken (dat is meestal al klaar). En voor familie en bekenden, die dit lezen: Het is niet persoonlijk bedoeld; dat gewandel komt in immers in alle kringen voor en bovendien loop ik uiteindelijk altijd mee. Ook typisch sullig Nederlands, besef ik terdege.

 
Afgelopen zondag waren we in Rome en van Romeinen had ik toch al niet een heel uitgebalanceerd beeld en al zeker van hun zondagmiddagbesteding. Rome is in mijn ogen een wat unheimische stad met grote lelijke buitenwijken met slecht onderhouden flats en desolaat openbaar gebied tussen de Tangentiale. En dan het oude centrum, dat is gewoon mooi. Dat is ook het terrein van de toerist en de Roemeinse horeca/dienstverleners. En verder had ik zo het idee dat pa op zondag in stadio Olympico zit, naar de radio luistert of zijn auto poetst en moeder tussen schetterende kinderen en kleinkinderen uren in de pastasaus roert.  
 
Nadat we in de ochtend vanuit ons appartement in Trastevere naar de markt bij de Porta Portese liepen zag ik al de drukte. Tienduizenden schuifelden langs de kilometers lange rij kramen. Het ging er gemoedelijk aan toe en uiteindelijk belanden we nog op een terras waar we in de zon twee dubbele espresso en een ijsje scoorden (voor 4,50 euro). Een leuke tijdbesteding, ook voor Romeinen.
 
We hadden Rozanne het Colloseum beloofd. We wilden er natuurlijk zelf graag naartoe en een zondagmiddag in januari is dan een uitgelezen moment, weinig toeristen in deze tijd. We hadden haar dus vooraf al lekker gemaakt met spannende verhalen over allerlei wilde dieren die hier heel vroeger een soort circus vormden het grootste  theater van de wereld.
 
Met bus 3 waren we er snel. We liepen verwachtingsvol rond de ruïne. Het was al vreemd druk bij de metro. Aan de andere zijde zagen we door de spijlen van het hek mensen, een lange rij mensen. De rij leek wel 80 meter lang. Natuurlijk zouden we daar niet in gaan staan. We kregen wat aanbiedingen van echte of valse rondleiders die de rijen konden omzeilen. Dat zou 50 euro kosten en was voor ons te duur en te riskant. Het was wel bijzonder om te zien dat niet de toeristen maar de naar verpozing zoekende Romeinen voor rijen zorgden. We dropen af.
 

Dochterlief Rozanne had het er moeilijk mee. “Ik wil naar binnen! Ik wil naar het Collosseum waar de wilde dieren waren!” brulde ze met dikke tranen uit. We beloofden haar de volgende dag terug te gaan en belanden bij de kerk van San Giovanni de Laterana (een heeeeel grote, zeiden we en dat was goed) en een lichte lunch.

 
Inmiddels waren we om half vier we bij het plein van de Torre Argentino aangekomen waar de intelligentsia zich verdrong voor de Fetrinelli-boekhandel. Snel met tram 8 naar Trastevere. Deze artistiekerige gezellige volkswijk waar we ons al toerist tussen de Romeinen waanden, was als een Openluchtmuseum, maar dan voor Romeinen. Keurige families en stellen schuifelden door de smalle straten. Veel mannen met zwarte of bruinleren jas met nepbontkraag. We waren rond half vijf in ons appartement, moe van het geschuifel door de wijk deden we een dutje. Vanavond zou de wijk weer van ons zijn dachten we en zijn al die de romeinse zondagwandelaars gewoon weer thuis.
 
Rozanne was de volgende dag het Collosseum niet vergeten. Ze wilde er echt naartoe. Het paste echter niet in onze route en het zou gaan regenen. Weet je wat zeiden we “We gaan eerst naar het mooie plein van Navona met fonteinen, naar de Spaanse Trapppen en ook naar een heeeeel groot theater waar de dieren vroeger binnen vochten als het regende, het Pantheon!” Ze nam er gelukkig genoegen mee. . . .
 

Advertenties

Over renescheffer

Twitteraar, blogger, Italie, Spanje, Vitesse, FC Wageningen, columnist, Vkblog. Zeister Magazine, Male model, PvdA, voetbal, reizen, ambtenaar, eten, politiek, Zeist.
Dit bericht werd geplaatst in rene-vkblog-2010-01 en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

18 reacties op Zondagmiddag om half vier – over Rome (en Rozanne)

  1. Rene Scheffer zegt:

    Ter accentuering van mijn eigen zieligheid meld ik hier dat ik nu naar bed ga.
    Met als troost een aanbeveling van mezelf.

  2. Wilma Dekkers zegt:

    Hoezo zieligheid? Kleinburgerlijke zieligheid, of wat?
    En je hebt zeker een probleem als je kinderen iets beloofd wat je niet na kunt komen. Wie weet blijft het een jáaaaren lange wens! 🙂
    Rome is mooi, tenminste, ik ken alleen toeristisch Rome. Zijn jullie ook in Vaticaanstad geweest?

  3. ceesincambodja zegt:

    Die Rozanne heeft een eigen willetje Rene.
    Mooi hé, Rome.
    Ceesgegroetje

  4. Bregje Buitenwijk zegt:

    van mij ook een aanbeveling als troost en die foto van je dochter is erg leuk:)

  5. zelfstandig_journalist zegt:

    Je moet Rozanne ook niet al op zo’n jonge leeftijd te snel wijs maken. Dat schept alleen maar verwachtingen bij haar :-).

  6. Catharina Anna Maria van Vliet zegt:

    Slenteren met de familie ……………………………… ik ben weg!

  7. paco painter zegt:

    Een koppige dochter. Dat gaat helemaal goedkomen

  8. Aad Verbaast zegt:

    Er moet iets te wensen overblijven..
    Volgende keer naar de wilde dieren!

  9. galadriel zegt:

    heb genoten van je milde zelfspot en ook van die goedmaakertjes naar je dochter,,,alsof ik mezelf hoorde praten ;))

  10. De Stripman zegt:

    Mooi verhaal ! Maar hoe loopt het af ? Volgende dag naar huis en het Colosseum alleen van de buitenkant gezien ? Volgend jaar terug…;o)

  11. R. Kruzdlo zegt:

    Doelloos wandelen. Ik en wij doen niets anders. Ik heb er toch heel veel over geschreven.
    Groet Robert

  12. Hanneke zegt:

    je hebt zeker niet verteld dat die wilde dieren tegen echte mensen moesten vechten:-))

  13. ramirezi zegt:

    Je had je als een echte gladiator naar binnen moeten knokken…

  14. Rene Scheffer zegt:

    Rene Scheffer. . . Niet zo ongeduldig zijn, dat heb je nu altijd rond 24.00 uur als er geen reacties zijn; ze komen toch wel van je vaste fans en zelfs als mijn steun en toeverlaat Theo/KB er niet is komt het toch nog wel goed, blijkt maar weer.
    ´
    Wilma…Zieligheid, misplaatste overdreven zieligheid, aandachttrekkerij. Ach met deze leeftijd van nog net geen 5 lukt het wel. Maar wat er voor in de plaats is gekomen moet ze ook wel leuk vinden en dat was het.
    Cees….Het eigen willetje is er maar ze is gelukkig ook flexibel en schakelt snel weer naar het volgende.
    Bregje…..Thanks, dat deed me goed op de vroege morgen net voor aankomst op kantoor.
    ZJ….Ze stelt de Paus op de zelfde plaats als Sinterklaas, dus het is nog onschuldig.
    CAM…Ben je weg? en je bent nog wel een echte wandelaarster.
    Paco…..Dat zeker en ik heb er ook alle vertrouweling. Tis geen doetje zoal ik vroeger een beetje.
    Aad……Precies, dat zit ook in ons achterhoofd.
    Gala….Ik was ook wel trots op de oplossing, die pedagogisch toch wel verantwoord is, vind ik .
    Stripman….neen wel zijn alweer terug. Over een paar jaar dan maar.
    RK….Ja maar in groepsverband en als je niet wil kan het heel vermoeiend zijn.
    Hanneke….neen dat is te heavy voor haar kinderziel.
    Rami….In een voetbalstadion weet ik nog weleens binnen te glippen; hier was de kans op succes nihil

  15. ijskastmoeder zegt:

    daar kom je toch weer handig mee weg, ik zou er voor tekenen 😉

  16. Rene Scheffer zegt:

    Ijskastmoeder.
    IK was best wel wat trots op de oplossing en ik heb na haar babytijd niet eens veel opvoedingsboeken gelezen. En als het moeilijker wordt kan ik altijd nog een consult bij je regelen,

  17. Catharina Anna Maria van Vliet zegt:

    Wandelen doe ik het liefst alleen. Als ik mijn camera bij me heb moeten ze op me wachten, als ik geen foto’s maak loop ik weer te hard voor de rest …………………..

  18. Syl zegt:

    Hoi Rene, wat een leuk verhaal over Rome, Rozanne is al een grote meid en weetwat ze wil, prachtig.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s