`Die tijd komt nooit meer terug`


Ja dat zal wel, was ik altijd geneigd te denken, dat is tyisch een uitspraak van vroegoude tantes. Immers, elke tijd heeft zijn eigen bekoring en in elke tijd zijn er weer leuke dingen. Zelfs een ongeëvenaard VK bloggerscabaret zoals dat er op 20 november jl. was, kan in een volgende versie in theorie nog worden overtroffen. Daarnaast geldt dat je met een beetje geestelijke lenigheid je vanuit blanco situaties altijd weer iets hilarisch of bijzonders, kunt creëren.

 

En wie had enkele jaren geleden gedacht dat Nederland na 1974 en 1978 weer in een WK finale zou komen te staan? Evenementen en gebeurtenissen duikelen over elkaar heen, hebben we net het FIFA gedoe gehad, zitten we nu met Wikileaks net nadat we zijn bekomen van de zomerepisode rond het #foutekabinet en de bruiloft van Wesley en Yolanthe.   

 

Toen ik vanmiddag met dochter Rozanne in de bioscoop zat, wist ik echter dat een ervaring als deze inderdaad niet meer terug komt. Dat heeft met de combinatie vader/dochter en de leeftijdmix te maken. Nu is ze 5 jaar en 9 maanden.  Ze snapt een film al beter dan een jaar geleden maar vaak wordt de spanning haar teveel. Rozanne zet zichzelf altijd zonder te vragen op mijn schoot en als ze eenmaal zit zegt ze “papa, mag ik op schoot?”.

 

Voor de film is ze baldadig.  Ik weet dat het tijdelijk zal zijn. Ze hangt iets later op haar rug tegen me aan en legt haar hoofd tussen mijn buik en nek in een ruimte die voor haar het meest comfortabel is. Ze houdt mijn hand vast en wanneer het te eng wordt draait ze haar hoofd even om. Mijn hand ligt op haar buik en ik voel haar ademen en voel haar hartslag. Dat gaat zo met een onderbreking van 10 minuten, anderhalf uur door en ondertussen drinkt ze haar pakje sap en eet ze vanuit thuis meegesmokkelde Pringles. Ik val in dat soort situaties altijd even in slaap, soms een minuut en soms tien minuten. We hadden van tevoren afgesproken dat ze me niet wakker zou maken, tenzij ze per ongeluk iets zou zeggen maar dat “zou dan een foutje zijn".

 

Deze keer sliep ik net even op het moment dat Rapunzel het voor de eerste keer was gelukt om het kasteel van haar boosaardige stiefmoeder te ontsnappen. We waren na de film allebei wat rozig en slaperig. Toch wilde ze nog wel even mee de stad in omdat het al bijna donker werd en de lichtjes zo mooi zijn.

 

Over een jaar of twee zal dat allemaal anders zijn. Ze gelooft dan niet meer in Sinterklaas en zal er een voorkeur voor hebben om met vriendinnen naar de film te gaan. Natuurlijk moet ik ze er naartoe rijden, maar ze het wel uit haar hoofd laten om bij mij op schoot te gaan zitten.  

 

Tijdens de film probeerde ik te bedenken hoe je momenten zoals vanmiddag dan toch kunt vasthouden. Maar dat is lastig. Werkelijkheid en gevoel kun je niet met een screensafe toets vastleggen.

 

Toen ze na de film en alweer thuis de vraag aan me stelde of een ZwartePiet nu bruin of zwart is moest ik denken aan mijn eigen jeugd. De ZwartePieten van mijn jeugd zijn pikzwart. De Piet die het meeste indruk maakte, was lang en tanig en staat ook op een oude foto. Alle andere latere pieten waren te dik of te bruin. Bij mijn pa en ma die me er destijds naartoe brachten en ongetwijfeld ook genoten van mijn Sinterklaas extase en onzekerheid, is die herinnering nu weg, door respectievelijk overlijden en geestelijke achteruitgang.

 

Daardoor bedenk ik me dat herinneringen en genietmomenten zoals anno nu door mij hier beschreven ook misschien wel volstrekt onfunctioneel zijn en slechts een prikkeling van mijn ego en gevoel, waar niemand verder iets mee opschiet. Voor mijn dochter is het wellicht later toch een vage maar prettige herinnering, die haar weer in staat stelt beter te genieten van momenten met haar eventuele kinderen.

 

En misschien ligt er dan wel een oud CD/DVD tje in haar ladenkast met een verzameling van blogs, waaronder deze.

 

 

 

 

 

  

Advertenties

Over renescheffer

Twitteraar, blogger, Italie, Spanje, Vitesse, FC Wageningen, columnist, Vkblog. Zeister Magazine, Male model, PvdA, voetbal, reizen, ambtenaar, eten, politiek, Zeist.
Dit bericht werd geplaatst in rene-vkblog-2010-12 en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

13 reacties op `Die tijd komt nooit meer terug`

  1. B.Lazerd zegt:

    Het mooie met kinderen is dat de herinneringen (althans zo werkt dat bij mij…) geen herinneringen zijn, maar dat je dat kind blijft zien inclusief de momenten uit het verleden die hij/zij (of de relatie die je met je kind hebt) met zich meedraagt.
    Mijn problematische puber (bijna 17 jaar) vertel ik nog wel eens "Je bent nog steeds mijn kleine baby".

  2. sprakeloos zegt:

    ach het is een bouwsteentje voor het volgende egostrelende vadermoment en de herinnering van dochter

  3. Rene Scheffer zegt:

    Blazerd
    Ja wat jij zegt herken ik zelfs nu al, Met bijna 6 is het al een heel dametje, maar ik reflecteer vaak aan haar baby- en peuterijd en dat vind ze meestal leuk.
    Sprakeloos
    Dat is het…

  4. Theo zegt:

    Ze zal later zeker je Verzamelde Werken koesteren
    en zich totaal andere zaken herinneren dan jij nu denkt….

  5. Zelfstandig journalist zegt:

    Ze wordt vast een heel verstandige jongedame.

  6. lebonton zegt:

    wachten rene, herinneringen laten zich zwaar voorspellen.

  7. beus zegt:

    Morgen kan inderdaad alles anders zijn. Gisteren niet.

  8. cor3306 zegt:

    mooi; ik viel toen ze jongen waren ook soms in slaap, zelf bij het voorlezen; ik las dan gewoon door….en mijn dochter zei dan; pappa dat staat er helemaal niet, want ze kende het verhaal van Haasje Jan en Haasje Hein uithaar hoofd

  9. Rene Scheffer zegt:

    Theo…
    Dat zeker, die verzamelde werken. maar andere dingen? Ben benieuwd.
    ZJ…
    Daar vertrouw ik wel op, maar ze is nogal goed met dansen en rappen. Kan later een risicovolle omgeving zijn.
    Lebonton…
    Dat is zo, maar daarom nemen we nu al haar herinneringen als peuter door, vind ze meestal leuk.
    Beus…
    Wijsheid als een koe.
    Cor….
    Thanks…Heerlijk is dat om zo in slaap te dommelen. Haasje Jan en Hein nooit van gehoord.

  10. paco painter zegt:

    Zulke momenten, ikspreek uit ervaring, zullen je bijblijven

  11. peterus zegt:

    Me dunkt dat zo een jeugd een heel goede basis om straks die verdomde wereld aan te kunnen.
    Doeltreffend beschreven.
    Als het goed is ,komt nog veel meer om van te genieten.

  12. Rene Scheffer zegt:

    Paco…
    Verwacht ik eigenlijk ook wel.
    Peterus
    Thanks!

  13. Catharina Anna Maria van Vliet zegt:

    Aaa wat steekt ze lief haar tong uit naar je telefoon 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s