Open brief aan Rene van der Gijp


Iets burnout achtigs kon ik me in eerste instantie niet bij je voorstellen. Wanneer je brein zo in elkaar zit dat elk schijnbaar onbelangrijk detail in je omgeving geestelijk en verbaal kan worden uitvergroot tot een verassend hilarisch geheel, dan heb je altijd een basis om terug te vallen, dunkt me.

En dan dat leven in Dordrecht. Alleen, in een soort van bungalow met een kamer met TV´s, met een kamer voor kranten en met ex-gezinsleden die weliswaar niet bij je wonen maar die eten komen brengen en op door jou te kiezen momenten voor gezelschap zorgen en dat alles in een setting van totale afwezigheid van verplichtingen, anders dan de tweewekelijkse optredens in het programma Voetbal International met o.a. Johan Derksen en wat optredens in het land. Bijna elke man zal stiekem soms iets van jaloezie voelen.

Ik heb je nog met SPARTA zien voetballen in 1980 op de Wageningense Berg en ik zie die mooie verhalen in de VI nog voor me, ik verslond ze net als de reportages over Fritz Korbach. Die foto aan het meer van Neuchatel (de tijd bij XAMAX) staat me nog steeds bij. De reportage in het Volkskrant Magazine vorig jaar bracht je bekendheid bij wat ander publiek en de reportage was een monoloog van levenswijsheden, die dat eigenlijk niet mogen zijn.

Waar ik nog wel een vraag over heb is je drive. Je bent schijnbaar en publieksspeler. Waardering en gelach van het publiek is je motor. Wat ik me erbij altijd wel afvraag is of er niet stiekem iets of iemand is, waar je het echt voor doet. Het respect van een van je kinderen, een ex-buurmeisje dat ja al 30 jaar probeert te behagen of de ingehouden glimlach van Johan Derksen? Of is het gewoon een ingesleten pose/houding die na zoveel jaren een deel van jezelf is geworden.

Veel van je gedrag en houding herken ik ook bij mezelf. Vooral ook dat laatste, die pose, die uiteindelijk een deel van jezelf gaat worden. Ik krijg daar veel kritiek op, die me heel soms heel even raakt. Maar ik weet ook dat iemands “zijn” altijd een optelsom is van opvoedings- en genengerelateerde denkpatronen, gedragingen en uitingen. Maar misschien heb je ook wel te leiden van het zelfde type van “eenzaamheid” als ik soms voel. Het onbegrepen zijn door “de gewone mensen”, die je snelle en aparte hersenkronkels niet kunnen volgen.

De tijdelijke afwezigheid bij VI is voor jou een waarschuwing, neem ik aan. Het is voor iemand als jij dus toch mogelijk in een dip te raken. Ik begreep dat je een jaar veel van jezelf hebt gevraagd en weinig lichaamsbeweging hebt gehad. Enkele weken voor je afwezigheid zag ik de beelden tijden het grimeren net voor de uitzending. Je had -met alle respect- een wat glimmende en witte plofkop met slechte tanden, waarbij ik een onbestemd gevoel kreeg.

VI is nog steeds leuk. Iwan van Duren doet het goed. Met zijn valse nichterige gezicht en stem past hij goed in het team en zijn geest heeft (vooral getuige zijn reportages in de VI) een zelfde lucide gedachtenhuishouding. Ook is hij -net als jij- niet te raken door het verbale geweld van Genee en Derksen.

Toch ontbreekt nu de urgentie om te kijken naar VI. Ik kijk nu wel en nog steeds met plezier, maar altijd enkele dagen later via programma gemist op op RTL7. Over twee weken ben je weer terug, hoorde ik? Mooi zo. Verbale uitspattingen over dat geblokte uitshirt van PSV (Boavista!) wil ik gewoon weer heel snel en live zien.

Rene, en dan voortaan vooral goed slapen, af en toe in de zon zitten met een boek of tijdschrift, goed eten met veel fruit en groenten en doe die wekelijkse omeletten maar eens laten staan, maar dat zal je arts en goede vriend Casper, de clubarts van Feijenoord je ook al wel gezegd hebben.

Advertenties

Over renescheffer

Twitteraar, blogger, Italie, Spanje, Vitesse, FC Wageningen, columnist, Vkblog. Zeister Magazine, Male model, PvdA, voetbal, reizen, ambtenaar, eten, politiek, Zeist.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized, voetbal en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

10 reacties op Open brief aan Rene van der Gijp

  1. laila zegt:

    Prachtig stuk.
    Wij missen hem ook.

  2. Bart zegt:

    Een prachtige bijdrage, ik sluit me graag bij Laila aan, René.
    Ik had het ook niet verwacht, een burnout, juist bij hem…zo zie je maar…

  3. renescheffer zegt:

    Bart,,
    Thanks…en een waarschuwing voor velen die ook schijnbaar licht in het leven staan.

  4. Theo Balvers zegt:

    Een psycho-analyse à la René verweven met eigen gedachten/herinneringen en voor mij als voetballiefhebber lezenswaardig.
    Van der Gijp toont behoefte aan applaus en lachers en het kritisch-cynische dat onherroepelijk leidt naar de afgrond..

  5. Ik ben niet mee met dit onderwerp, maar beterschap aan René!

  6. sprakeloosid zegt:

    Mijn oudste zoon kan niet wachten tot hij terug is, bij hilarische stukken, krijg ik van hem de youtubefilmpjes te zien, die lach maakt mij vrolijk.

  7. renescheffer zegt:

    Wanneer ik moet gokken dan denk ik dat hij er maandag 9 oktober weer is

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s