Mijn verslaving: “Sauce Andalouse”


Van sommige dingen weet je precies wanneer je het eerst gegeten hebt. Mijn eerste pizza was in Hoensbroek in 1980, ik was toen toch al 22. Mijn eerste Bouillabaisse was in juni 1995 in Marseille. En in 1984 kreeg ik medio juni kreeg aan de kust ter hoogte van Sintra (Praca de Macas) Dobrada geserveerd, hetgeen pens bleek te zijn.

De eerste keer dat ik werd geconfronteerd met Sauce Andalouse was op een zaterdag rond 11.30 uur in 1990. Ik kwam in die tijd veel in Amsterdam. Zonder specifiek doel maar om de grote stadsdynamiek te proeven. Een van die dingen die daarbij hoorden was Vlaamse Friet van een zaak in de Voetboogsteeg. Ik las erover in het Parool, waar ook de sauce Andalouse werd genoemd. Iets later werd het een hype en nu zie je overal Vlaamse frietzaken. Ook in België koos ik altijd de Sauce Andalouse, in Antwerpen, in Mechelen, in Hoogstraten, Blankenberge, Tongeren.

Inmiddels heeft die Sauce Andalouse zich bij mij omgevormd tot een dwangmatige behoefte. Een behoefte die latent is en situationeel. Eigenlijk denk ik nooit aan Sauce Andalouse. Een uitzondering is bij een 1 of 2 jaarlijks bezoek aan België.

Daarnaast komt het 10 tot 20 keer per jaar voor dat ik voor mijn werk een bijeenkomst heb in Utrecht. Wanneer de vergadering tussen 11.00 en 15.00 u aanvangt dan neem ik bij een van de drie `Manneken` frietzaken een kleine zak met Sauce Andalouse. De vraag roept zich dan op of dit dan zomaar kan in de tijd van de baas. Maar dat kan, want op dat soort dagen sla ik doorgaans de halfuurlunch over. Het uitstappen nabij de Neude, het bestellen en eten van de friet en een kort bezoek aan De Slegte kost doorgaans slechts 15 tot 20 minuten extra.

De Sauce Andalouse dus. Het is een vorm van mayonaise maar dan bereid met tomatensaus, paprikapoeder en soms wat knoflook. DeVosLemmens heeft het zelfs in een potje, welke ik overigens nog nooit ergens gezien heb. Maar in een potje hoef ik het niet. Het triggert niet. Langs de weg, in de stad op een bankje in de buitenlucht, dat triggert wel. Zodra ik een per mail de uitnodiging krijg voor een vergadering in Utrecht krijg ik spontaan trek.

Vandaag was het weer eens zover. De vergadering begon om 15.00 uur en ik was rond 14.30 uur in de stad. Op kantoor had ik minder brood dan normaal op. Ik moest even wachten en de minuten leken uren. Maar toen had ik mijn zak, die keurig staat afgebeeld op de foto samen met mijn hand en een chamoixkleurige kantoorenveloppe. Ik zie nooit iemand anders die Sauce Andalouse bestellen. Dat geeft het ook nog een wat exotisch karakter en ik kan er ook mee koketteren als snob.

Volgende week moet ik ook weer voor mijn werk naar Den Haag. Dat gebeurt 2 tot 4 keer per jaar. Mijn dwangmatige en situationele behoefte in Den Haag zijn de hete gehaktballen van slager Dungelmann. Ik heb er nu al zin in.

Advertenties

Over renescheffer

Twitteraar, blogger, Italie, Spanje, Vitesse, FC Wageningen, columnist, Vkblog. Zeister Magazine, Male model, PvdA, voetbal, reizen, ambtenaar, eten, politiek, Zeist.
Dit bericht werd geplaatst in culinair, Uncategorized en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

19 reacties op Mijn verslaving: “Sauce Andalouse”

  1. Theo Balvers zegt:

    Leuk en smakelijk blog.
    Komen de feitelijkheden uit een dagboek?
    Vlaamse frieten: prima. Saus neem ik er zelden op. van mayonaise houd ik niet, wel van pindasaus.

  2. Grutte Pier zegt:

    Lijkt me een beetje de rode variant van de Joppie-saus, al is die meer kerrie-achtig. Lijkt me ieg zeer smakelijk.

    Dungelmann, ja dat waren nog eens tijden toen ik in DH woonde. En een Kwekkeboom-kroket haal je ook (alleen) bij Kwekkeboom…. Dwangmatig? Welnee, kwestie van Goede Smaak… 😉

    • renescheffer zegt:

      Alleen…Joppie klinkt zooo ontzettend ordinair. Hoe lekker het ook kan zijn, ik zal het nooit bestellen. Heb er te nare associaties mee (PVV, Chersionisos, Dries Roelvink etc).

      • Dat ordinaire hoort ook bij een zak friet! Vandaar dat Joppie een treffende naamkeuze is.

        Wij zeggen bij het eten van friet altijd: “effe een vette bek halen!”

        En inderdaad: een vette bek die uren in stand blijft is vaak het gevolg!

  3. sprakeloosid zegt:

    Dank voor de tip, ik kan er nog wel wat verslavingen bij gebruiken.

  4. renescheffer zegt:

    Probeer het maar eens. In de buurt van Arnhem zal ergens ook wel Vlaamsche friet zijn.

  5. Catharina zegt:

    Deze saus ken ik nog niet, dat intrigeert 🙂

    Zeker heb dit soort herinneringen. De eerste keer dat ik zelf Sushi maakte…… uit een een pakje toen nog, maar met verse zalm……

    Mijn eerste patat herinnering is een bezoek aan België waar wij kinders Van Vliet voor het eerst de patat niet op kregen, dat maakte indruk!

  6. Wat superleuk en heerlijk geschreven en wat herkenbaar! Nee, die sauce Andalouse nooit geproefd en ben ook niet zo van de frieten, die doe ik maar 1 of 2 keer per jaar, maar van sommige gerechten of ingredienten kan ik me precies herinneren wanneer en waar ik ze voor het eerst geconsumeerd heb! Bijvoorbeeld mijn eerste vis ooit, sardientjes in Kroatie tijdens mijn eerste buitenlandse vakantie met 6 jaar oud, ik proef ze nog. Je hebt er een volger bij.

  7. ton e zegt:

    waarom mis ik de patatwagens die in de jaren ’50 door de stad (utrecht) reden. Ongelooflijk lekkere patat voor 25 cent

    • renescheffer zegt:

      Leuk dat je van zover mijn blogs nog leest!
      25 cent, dat is de prijs die ik ook nog ken van ongeveer 1965 en een ijsje van 5 cent.
      In die vergelijking lijkt 25 cent nog duur, maar ik woonde dan ook in een dorp, Renkum.

  8. op de race-fiets, zomer 1984, ja op datum kan ik het niet, laat staan op een uur, van de franse grens naar Jaca in Noord Spanje, waar de waard op een bocadilla, een half stokbrood twee blikjes ansjovis drapeert.

    Een enkele keer bouw ik het wel eens na, maar dan blijk ik toch de zon te missen, of de dorst, of de vermoeidheid, of de honger

  9. Fleur zegt:

    -Een van die dingen die daarbij hoorden was Vlaamse Friet van een zaak in de Voetboogsteeg-

    Kan het proeven dáár nog/
    Want ik wil daar liever naar toe,dan naar Neude!

  10. Fleur zegt:

    Weet je waar je lekkere patat kan eten,in Haarlem achter de Groote Markt/Museumhal.
    Er staat wel een oetlul in die zaak,waar ik last van had.
    Maar jij ondervindt daar geen hinder van.

  11. Fleur zegt:

    Is dat zo Jan Brugman,én vergeet niet om te memoreren aan die bijzonder bittere nasmaak.

  12. Fleur zegt:

    In Loenen heb ik een warm geitenkaasje met noten en andere ingrediënten verorberd als voorgerecht, om te zoenen……………….. zo heerlijkkkkk!!!
    De rest van de 3gangen maaltijd was ook een groot suc6.
    Dat was nodig omdat ik op die dag afscheid moest nemen van iemand.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s