Dampende pappardelle di pesce – Italië in crisis


De radio iets te hard aan, rennende obers die de bestelling doorgeven, flessen Rosso di Montalcino op tafel en in de vitrine vers fruit en een grote schaal tiramisu. Het ruikt naar vis en zoetigheid en op de achtergrond klinkt Raffaela Carrera. Hele families zitten aan tafel inclusief de foute oom en een kwijlende oma. In de haven van Santa Margharita Ligure dobberen de witte boten en vechten de meeuwen om het visafval. De mensen flaneren en bekijken de uitgestalde verse vis. Dat het crisis is heeft men in de krant gelezen net als de onheilstijding dat er nu echt werk gemaakt gaat worden van belastinginning. “Dat hebben we meer gehoord” lachen ze.

De verse vis ligt er mooi bij. De rond/glimmende dorade van voor de crisis is dezelfde dorade als tijdens de crisis en zal dezelfde zijn als die na de crisis. Er zal altijd dorade zijn. De dorade is schuldloos aan alles, de ogen even rond en halfflets als altijd, alsof de vis altijd al geweten heeft dat dit haar lot is, crisis of niet.

Dit alles is het beeld dat zich op mijn netvlies zet wanneer er in Italië over een crisis wordt gesproken. Zolang er maar menukaarten zijn en er besteld kan worden, is het goed, denk ik dan. Italië is vaker in crisis geweest. Rond 1995 al was de lire in verval. De waarde zakte snel van 11 naar 8 cent per honderd lire. De prijs van een pastagerecht zakte daardoor van 6 naar 4 gulden. De Gnocchi con pesto voor 7500 itl in en achterafzaakje in Udine zie ik direct weer voor me. Berlusconi was in opkomst en dat deed de waarde van de lire niet direct goed. Het zorgde ervoor dat wij in Genua intrek konden nemen in het prestigieuze hotel Bristol ten tijde van de legendarische 3-2 overwinning van Ajax op Genoa. Op dat moment was de serie A hot. Dus … what crisis?

Het leuke van Italië is ook dat de meest fervente socialistische en communistische voormannen er vaak uitzien als dagelijkse habitue van de lokale trattoria, waarbij hun witte overhemd als een groot servet hun buik lijkt te bedekken. Ze lijden er schijnbaar evenmin onder dat hun buitenechtelijke escapades breed zijn uitgemeten in de pers. Hun socialist- of communist zijn zorgt niet voor enig zichtbaar schuldbesef zoals dat in Nederland aan de orde zou zijn. Wanneer dat allemaal zo blijft, hetgeen ik verwacht, is dat een goed teken.

Restaurantgeluid is voor mij `niets aan de handmuziek` in de overtreffende trap. Het belletje in de keuken en het gegil `per tavola cinque il papardelle di pesce` en de damp die van de borden afkomt geeft mij de geruststellende boodschap dat we nog steeds in die 4 of 5 decennia van de geschiedenis zitten (waar mijn leven binnen valt) met de meeste rust en welvaart ooit. En of de rente nu 3 of 7 % is en of de grote banken 2 miljard of 12 miljard winst halen (na belasting) en de Dorade 16 euro of 30.000 lire kost? En of die Italianen nu met 52 of met 60 jaar met de VUT mogen, ach…

Een echte crisis is er voor mij pas wanneer de toegang tot restaurants is geblokkeerd, de loterijverkopers geen loten meer hebben, de roze Gazzetta dello Sport wit is geworden en boosaardige zwervers aan je kleren trekken. Apocalyptische taferelen als in een Batman film. Ik hoop het niet mee te maken. En Berlusconi? Ik snap die man niet. Er zijn zoveel mooie vrouwen tussen de 35 en 70, ook in Italië. Dat gerommel met 17 jarige hoertjes….alleen al om die reden is het goed dat hij, zoals net bekend is gemaakt, weg is.

Advertenties

Over renescheffer

Twitteraar, blogger, Italie, Spanje, Vitesse, FC Wageningen, columnist, Vkblog. Zeister Magazine, Male model, PvdA, voetbal, reizen, ambtenaar, eten, politiek, Zeist.
Dit bericht werd geplaatst in Italie, Uncategorized en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

12 reacties op Dampende pappardelle di pesce – Italië in crisis

  1. Hij valt op vers vlees; dat is alles.En hij betaalt ervoor.Ik heb nooit begrepen wat daar mis aan is; de een wil lang, de ander kort de derde blond, de vierde zwart.
    Personelijk: tussen de 18 en 35; niet ouder; val niet op antiek.

    Wat ik tegen al die affaires had was de berichtgeving.Voor politiek hadden ze geen tijd meer in Italie; en nu is hun verwachting hetzelfde als van de grieken; europa betaalt wel….

    Zal dat effe tegenvallen…

    Voor de rest; het noorden is als west europa; het zuiden is corrupt en achtelijk.
    Er is nog niets veranderd.

  2. de stripman zegt:

    Ach, die crisis… De economie is een spel waar we zelf de regels voor bepalen. Dat moet niet teveel invloed krijgen op het echte leven…

  3. renescheffer zegt:

    PvdK
    Ach zelf ben ik nogal gepreoccupeerd door eten en vandaar dit blog. Vrouwen er aan het eind maar even bij gehaald vanwege de actualiteit
    Stripman
    Precies…en zeker (goed) blijven eten.

  4. Ach, de italianen hebben bijna alle voedsel ideetjes van de chinezen nage-aapt.
    Maar goed ook; zelf hebben ze niet zo’n fantasie.
    zelfs het italiaanse leger had in 1940 niet eens een fatsoenlijke tank…

  5. Marleen zegt:

    Hoe achterlijk dat de mensen zich geen zorgen maken. Als Italie failliet gaat, sleurt ze Europa en Nederland mee. Hoe egoistisch om niet aan je kinderen te denken en alleen maar te hopen dat de crisis je gedurende jou leven niet zal treffen.

    @de stripman, we bepalen de regels van de markt dus niet meer. Het is de markt die Berlusconi weggestuurd heeft, niet de Italianen. De markt hangt af van speculatie en meer of minder optimisme onder de speculanten.

  6. renescheffer zegt:

    Marleen
    Niet al te serieus nemen! Is meer een vorm van zelfspot geprojecteerd op het over de top oppurtunisme in Italie…. Tutti va bene..

    • Marleen zegt:

      T’s dat we hier (in Italie) al twee dagen aan de buis gekluisterd zijn. Monti moet nog beginnen en dat kan nog best lang gaan duren met al die dwarsliggende politici. Er staat veel op het spel en ik kan daarom die luchtigheid niet goed hebben.

      • renescheffer zegt:

        Dan denk ik dat mijn beeld van Italiaanse betrokkenheid (i.ha. bedoel ik en niet van een van het Noorden neergestreken burger) toch anders is. Mijn beeld is dat 90 % meer geinteresseerd is in stripquizshows en ander fout amusement en 10 % in wezenlijke zaken. Het feit dat Berlusconi 15 jaar aan de macht is kunnen blijven zegt veel over de meerderheid van het Itl. volk. Maar voeg er er dan gelijk aan toe: intrinsiek is het Nl volk niet echt beter. Ook hier slaat vulgairisering en opportunisme toe en al eerder is gebleken dat hautain superioriteitsgevoel op niets is gebaseerd.

  7. mooi verhaal, prachtig opgeschreven! De schuldloze dorade doet me denken aan de schuldige bomen van Armando. Het deed me ook denken aan een tv-programma bij de VARA onlangs, met een mooi verhaal waarbij ons werd uitgelegd hoe we vroeger een failliet land met z’n waardeloze geld er weer boven op hielpen, door er met zijn allen vier jaar achtereen op vakantie te gaan, wel een beetje ingewikkeld…, maar zolang er dorade is: heel goed te doen

  8. Het hautaine superioriteisgevoel is het meest ontwikkeld door bakelende en consorten.
    hoogtepunt en mijlpaal was het negeren van de enquette.
    Dieptepunt was het idee dat de sociaal zwaksten verantwoordelijk zijn voor de economische neergang.

    Ook het halstarrig vasthouden aan het mislukte idee van de euro en van europa is een resultaat ervan.

  9. Natuurlijk zal de italiaanse economie in elkaar klappen.Nou en?
    Als wij op tijd uit de euro zijn, heeft het nauwelijks effect op ons.
    En eerlijk gezegd: het interesseert me geen moer, als de grieken of italianen failliet gaan door hun corruptie, wanprestatie en/of crimineel gedrag.
    Is hun eigen keus.
    Maar ik wil daar echies niet voor betalen!
    En daar is maar een manier met resultaat: accuut uit de euro.

    Het idee van europa was leuk voor een jongensroman; maar in feite was het niet meer dan een geilheid voor macht.
    Kijk eens naar brussel; iedere keer verhuizen tussen brussel en strassbourg.
    het schoolvoorbeeld van achtelijkheid!
    Dan een parlement van 750, waarin volledig analfabeten…
    Dan een europese commissie van 30.000 man , 33 euro per man per uur…
    Parlentariers en ambtenaren die niets doen en onkosten krijgen zonder ze te maken, dagelijks frauderen met aanwezigheidstoeslagen, vrijdags al naar huis gaan omdat Ryan zaterdags niet voldoende vliegt, terwijl ze eerste klas vergoed krijgen…

    Europa: vrij vervoer van goederen, wat samenwerking, en meer niet.In brussel niet meer dan 10 personen per land.Onkosten onder dezelfde regels als in NL voor bedrijven.
    Rest: opdoeken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s