Mijn moeder – de fotoalbums


Gisteren is ze verhuisd van een verzorgingtehuis (Rijnhof) naar verpleeghuis Oranje Nassau Oord, beiden van de Zinzia groep in Renkum. Een kleine kamer (dat wel) kreeg ze en veel spullen moesten weg. De fotoalbums heb ik meegenomen. Ik zag haar op een foto staan, als onderwijzeres met haar klas in 1955. Het was het jaar voordat ze trouwde en 2 jaar voordat ik ben verwekt. Op de foto is te zien dat ze een frisse jonge en niet onknappe vrouw is met ook nog eens een kek kapsel, zeker voor die tijd. Het is dan ook niet verwonderlijk (of juist wel) dat mijn ietwat verlegen (en als een soort Buddy Holly uitziende) vader haar in die tijd eens aansprak op straat toen ze van school naar haar kostadres liep.

In 1930 is mijn moeder geboren in Doorn. Haar ouders hadden een mooi huis en hielden een pension (zie tweede foto) aan de Amersfoortseweg, met vaak welgestelde gasten. Mijn ma had geen makkelijke jeugd. Een broertje was bij of snel na de geboorte overleden en een andere broer was licht verstandelijk beperkt. Haar ma was erg bezig met haar broer en met de pensiongasten. Haar pa was een eenvoudige, vriendelijk man, tuinman/plantsoenwerker. Toen was er ook nog de oorlog, waar Duitse soldaten verplicht in huis werden geïnterneerd. Dat heeft mijn moeder overigens geen nare herinneringen opgeleverd. Daarna MULO en Kweekschool.

Ik kom nu weer de dagboeken en foto’s van begin jaren ‘50 tegen. Reizen naar Oostenrijk, Zwitserland en Duitsland met haar vriendinnen zoals Laura, Lies en Gerda. Ik probeer het me voor te stellen, geen auto, alleen een trein en bus, geen internet, geen mobiele telefoon. Op haar 21 ste ging ze al het huis uit om in Putten te starten als stagiair/onderwijzeres. Daarna vertrok ze naar de Wilhelminaschool in Renkum.  

Tussen 1958 en 1988 was er sprake van eerst de geboorte van mij en  mijn zus, een periode van relatieve harmonie en welvaart. Het eerste koophuis, de eerste auto, de eerste TV in 1964, de eerste buitenlandse vakanties. Een eigenlijk ook wel probleemloze opvoeding van mij en mijn zus. Een stabiele omgeving. Verder ook geen rare dingen, Mijn moeder is altijd stabiel en gematigd geweest. Geen dramaqueen, geen depressies of geëxalteerdheid.  

Nadat mijn vader in 1988 plotseling overleed, pakte ma snel de draad weer op. Ze werd actief in de Kerkenraad en maakte reizen. Toen ze 75 was en nog steeds in goede doen, kreeg ze opeens een kleinkind, de hier ook op dit blog bekende Rozanne (mijn dochter, uiteraard gebaard door mijn vrouw). Iets later kreeg ze een heupoperatie en de laatste drie jaar werd het steeds minder met het geheugen en gevoel voor ruimte en tijd. Ook het lopen gaat al twee jaar niet meer en ze zit altijd in een rolstoel.

Ze is 3 jaar in de Rijnhof geweest, midden in het centrum van Renkum, daar had ze het goed. Maar onderhuids miste ze wat. De tuin en het groen en bovendien wist ze maar al te goed dat het van oudsher een RK achtergrond had en dat vond ze ergens maar zozo. Vandaag was ik er met mijn zus om spullen te halen. Een oude breekbare vrouw, mevrouw van B. zat te huilen. Ze hoorde dat mijn ma was vertrokken en miste haar nu al erg. Ik vertelde het aan mijn moeder. Mevrouw van B kende ze wel, haar eerste vriendin in de Rijnhof. Ik zei nog “Je bent drie jaar in de Rijnhof geweest” Rijnhof?  “Ben ik daar geweest, daar weet ik niets van” .  

Ik trof mij ma in een zaal en we gingen wandelen door de tuinen. Ze wist dat dit Oranje Nassau Oord was, waar ze vroeger les gaf aan de verpleegsters. Om onverklaarbare redenen dacht ze steeds dat ze in Spakenburg was (misschien het opgestoken haar van een van de verpleegster in combinatie met de werkkleding?). Ondertussen liepen we langs allerlei soort hortensia’s. Ma, zei ik. “Eigenlijk is het hier nog veel beter dan waar je vandaan komt, meer groen, meer ruimte, meer mensen en meer verpleegsters en wij komen gewoon elke week”.  Ik meende het ook nog, want soms zeg ik weleens “zomaar dingen”, als ik denk dat ik mijn ma er tevreden mee houd of krijg.  En mijn moeder knikte.

Eenmaal weer thuis trof me die foto van 57 jaar geleden. Ik kijk naar mezelf en zit midden in die periode van jeugdig optimisme en eindig verval. Ik belde mijn vrouw en zei “laat me niet te lang in een verzorgingstehuis, doe mij maar snel naar een verpleeghuis, daar redt ik het ook wel” . Ze wilde er nog lang niet over nadenken. Ik wel, dan hebben we dat maar vast gehad.

Ondertussen was ik al tot de conclusie gekomen dat het goed is af en toe in die oude fotoalbums te kijken. Dan krijg ik mijn moeder weer op het netvlies als persoon en moeder en dat is beter dan alleen “verpleeghuisbewoonster”

Advertenties

Over renescheffer

Twitteraar, blogger, Italie, Spanje, Vitesse, FC Wageningen, columnist, Vkblog. Zeister Magazine, Male model, PvdA, voetbal, reizen, ambtenaar, eten, politiek, Zeist.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

11 reacties op Mijn moeder – de fotoalbums

  1. Grutte Pier zegt:

    Mooi en integer geschreven. Herkenbaar in sommige zaken, wat wel eens leven wordt genoemd.

  2. reinejragolo zegt:

    Je hebt geboft met zo’n moeder.

  3. Marja zegt:

    Prachtig geschreven en mooie foto’s. Groeten van je nicht Marja

  4. willem scheffer zegt:

    Heel mooi geschreven Rene, ik ga snel in Renkum met mijn moeder bij haar op bezoek

  5. Burro zegt:

    Heel mooi en oprecht. Heel herkenbaar. We maken het uiteindelijk allemaal mee.

  6. renescheffer zegt:

    Dank voor de mooie reacties!

  7. Johan zegt:

    Het leven in één blog samengevat. Knap!

  8. Aldo De Spirt zegt:

    Beste René, ik hoop dat je moeder vindt en daar is, waarin ze geloofde. Ze zal je blog lezen en zeggen, “dank je, jongen”.

  9. Ditta Kelderman zegt:

    Mooi er neer gezet. Top

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s