Mijn Alpenkoorts – waar komt die vandaan?


Ik heb het vanaf mijn 37ste, daarvoor onderdrukte ik het. Het was immers niet modern en ietwat oubollig. Ik smelt nu bij het zien van die blauwe meren, groene bergen witte uienkerktorends, hooilucht, stromende beekjes, brave dames in Dirndl die harp spelen en frisse berglucht. Ook dit jaar was het zover. Na twee weken verder niet onplezierige warmte, vis, strand en drukte in Italië kwamen we via de Brenner en Fernpass aan in Marktoberdorf, iets boven Fussen. Het was 11 graden en het regende. Ik zag de blauwe Forgensee en genoot. Ik wist dat er een goed bed en schoon Gasthof aan zat te komen om over het eten nog maar te zwijgen, maar daarover later meer.

De oorsprong ligt in mijn jeugd
Toen ik tien was gingen we voor het eerst met een Fiat 127 naar Oostenrijk. Vader, moeder, zus en ik in 1968. Ik was 10 en mijn zus 7. Bestemming was het dorpje Uttendorf in het Salzburgerland tussen Krimml en Zell am See. We huurden er een kamer voor 39 schilling (3 euro) in Pension Rodlsberger. Zus en ik op luchtbedden en pa en ma in het bed. In de ochtend harde broodjes met jam. We hoorden het ruisen van de bergbeek en roken de geur van hooi. Afwisselend lagen we aan het net geopende NaturFreibad, een uitgegraven meer met gras en badfaciliteiten of maakten we een tochtje naar de bergen van de Hohe Tauern, Krimml, Zell am See of Mittersill. In de avond was er het eten. Bij mij en mijn zus was dat Wurstl mit pommes frites. Het overnachtingsadres was veelal Gasthof zur Post in Grosshelfendorf, ten oosten van München bij Rosenheim. Grote kamers, grote eetzaal met soms feesten en stevige dirndls en een blauwwitte meiboom in het dorp. Na die jaren 60 waren er nog veel andere Alpenmomenten, die ik de revue laat passeren.

Alpenmomenten in de jaren ‘70.
Tot 1978 ging ik nog mee met ouders en zus. Het was niet meer allen Uttendorf, maar ook Bodensee, Zell am Ziller en vooral ook Karinthie, waar we in Krumpendorf een aardig pension hadden gevonden. Karinthie waar het weer en water warmer was maar de porties in de restaurants kleiner. Tussendoor ook nog een keer Crikvenica in het toen voor mij exotische Joegoslavië. Op het laatst ontdekten we Kaltern, ofwel Caldaro in Sud Tirol, zo mooi gelegen tussen de wijnranken en het mooie Lago di Caldaro. Dit prachtige landschap is tot op heden mijn droomlandschap.

Alpenmomenten in de jaren ‘80
Voor het eerst alleen met echtgenote. Het zijn de jaren dat ik mee wilde met de vaart der volkeren, niet te oubollig en graag een beetje trendsettend. In 1981 was het nog Faakersee en Worthersee en Weissensee maar daarna Vodice en Hvar in Joegoslavië. Vanaf 1984 was het vooral Turkije en Portugal. Mooie rondreizen in niet ontdekte gebieden en ik sprak ook wat woorden Portugees en Turks.

Alpenmomenten in de jaren ‘90
In die tijd vooral Italië en Spanje. Een veelheid aan stad- strand- en voetbalreizen, Ligurie, Genua, Turijn, Rome, Sevilla, Valencia, Barcelona, Madrid, Gardameer, Cervia. In Italië was de pleisterplaats Montecatini Therme. In de winter vooral Barcelona en of Lissabon. En de Alpen? Altijd wel een overnachting ergens in Duitsland en in 1996 was er voor het eerst die hevig opkomende Alpenkoorts, waar ik aan toegaf. Ik moest en zou naar de Alpen. Midden in de zomer tussen de april- en september vakantie, zomaar eind juli 5 dagen met de trein naar München. Biergarten, Dirndls en uitstapjes met de trein naar Garmisch en de Eibsee en de Starnbergersee. Ik was voldaan. In die tijd ontdekte ik ook de Heimatmusik van bijvoorbeeld de gezusters Hellwig. Ze maakte me rustig. In die tijd reed ik in een stoere zwarte Alfa 33. Ik vond niets leuker dan met open raam door Utrecht rijden met de Alpenklanken hard aan, een en al verwarring zaaiend bij al die moderne GroenLinksmensen op straat daar.

Alpenmomenten in de jaren 2000 tot nu
Nieuw situatie nieuw leven en mijn huidige echtgenote bleek niet zoveel met de Alpen en Duitsland en Oostenrijk te hebben. De vakanties gingen vooral naar Italië, een enkele keer Kroatië of Spanje en ik de winter heel vaak een weekje in een appartement in Barcelona. Toch is het me gelukt om al die jaren in elke vakantie minimaal 2 overnachtingen te regelen in Duitsland. Het Zwarte Woud, Dinkelsbuhl en omgeving, boven München, ten Oosten van Neurenberg. Ook is het me tot twee keer toe gelukt mijn vrouw te verleiden tot (in combinatie met Italië) een weekje in een rustig, schoon en goedkoop benedenappartement/bungalow in de heuvels boven Portschach/Karinthie, waar we regelmatig bij mooi weer in het schone Parkstrandbad in het gras lagen. Maar mijn vrouw mist dan de levendigheid, veelheid aan terrasjes en drukte van Italië.

Al vanaf 1997 ligt bij ons op het toilet het boekje “Oberbayerische Seeen”. Ik heb het boek al wel 20 keer van voor naar achteren uitgeplozen. Wat moet het heerlijk zijn om zomer een week in een Gasthof met balkon (of een ferienwohnung) aan de Chiemsee, de Ammersee, Wagingersee of welke andere See dan ook te verblijven. Sommerfrische mag bij mij zelfs saai en koud zijn.

Als ik het helemaal niet meer kan houden kijk ik naar het filmpje dat ik in juli zelf maakte in het Gasthof in Marktoberdorf. “Musik mit Dirndl”. We hadden net de brathendl mit kartoffelsalat op toen de muziek langs kwam. een dirndl keek toe.

En hoe komt het nu dat iemand zo’n sterk Alpengevoel heeft. Is het opvoeding of aangeboren, nature of nurture?. Mijn eigen analyse is dat het past bij enkele andere “aangeboren” eigenschappen, zoals hang naar harmonie en burgerlijk comfort die dan ook nog eens extra zijn gevoed door prettige Alpenvakanties in mijn jeugdjaren. Voor een diepere analyse houd ik me aanbevolen.

Advertenties

Over renescheffer

Twitteraar, blogger, Italie, Spanje, Vitesse, FC Wageningen, columnist, Vkblog. Zeister Magazine, Male model, PvdA, voetbal, reizen, ambtenaar, eten, politiek, Zeist.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op Mijn Alpenkoorts – waar komt die vandaan?

  1. Johan zegt:

    Niets voor mij. Heb hoogtevrees.

  2. Jan zegt:

    Je bent de de niet onbelangrijke filmcultuuur uit de Alpen te noemen……😉

  3. Jan Brugman zegt:

    Maar verder herkenbaar ook, wij hebben ook heel Oostenrijk gezien, behalve het “platte” oosten. Hoogtepunt: de hausplatte, te eten nabij Hochfilzen.

  4. renescheffer zegt:

    Bedankt voor de reacties en die Hausplatte heb ik inderdaad in meer Gasthofe gezien. O ja de filmcultuur. Ik heb op mijn 19e op de HEAO aan de Velperweg tijdens een filmavond “Pikant gevrij in de Alpenwei” gezien.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s