Mijn droomdebuut bij Jonathan1


De context

Het was vorige week dinsdag op Gran Canaria. Ik genoot die week van het bed. Het was een goed bed, een boxspring en anders dan normaal zakte de temperatuur in de nacht onder de 20 graden. Het was prettig om naar bed te gaan en halverwege de nacht even wakker te worden en te constateren dat het een Canarische vakantie was. Ik was verkouden en licht koortsig en had paracetamol op in de vorm van Citrosan.

Voor de vakantie heb ik veel hardgelopen. Mijn trimloopjes van 3 tot 4 km wisselde ik af met enkele lange sprints op de atletiekbaan bij FIT. Een 200 meter liep ik in 38 seconden. Niet heel snel, maar toch. De 400 meter ging in 1.37. Ik overweeg me aan te melden als 50 plus lid. Qua voetbal kom ik enkele malen per jaar in een stadion. Meestal Vitesse en sporadisch Nec, Ajax of Utrecht. Wel bezoek ik minstens de helft van de thuiswedstrijden van de zaterdagderdeklasser Jonathan in Zeist.

De droom

Ik was ergens achter in de 30. Ik voetbalde wat voor de lol met recreanten op een bijveld van Jonathan in Zeist. Op enig moment werd er gefloten door een trainer op het hoofdveld. Of ik even wilde invallen. Hij had me zien ballen en dacht dat ik het aan zou kunnen. Er waren te weinig spelers. Er was redelijk wat publiek, 500 man. Mijn eerste actie was een steekbal met een korte voetbeweging en wat effect. Via de kluts kwam die bij de spits, doelpunt. De tweede actie was een hoge crosspass die ik op de rand van de 16 meter uit de lucht plukte en in een beweging voorzette. Weer doelpunt. Het was rust. Iedereen was tevreden. Ik speelde als een kruising tussen Rob Rensenbrink en Felix Gasselich op techniek. Koppen doe ik niet en een sliding heb ik nooit geprobeerd. Ik genoot van de aandacht. Na rust scoorde ik zelf. Een schuiver in de hoek van 15 meter. Tijdens de droom besefte ik dat ik mezelf als recreant in het eerste had gespeeld. Na de wedstrijd ging ik me voorstelen aan de spelers, waaronder een vrouw met bruine benen van 40, hetgeen dan weer heel raar is, maar wat wel past in het fenomeen droom. Al die tijd had ik wel een tamelijk extatisch gevoel. Op zich is dat al bijzonder dat je dat in een droom kunt hebben en later dat gevoel ook irl kan blijven vasthouden.

Betekenis

Een hang naar het verleden? De wens een betekenisvolle sportcarrière te hebben gehad? Maar ik ben nooit verder gekomen dan korte invalbeurten bij de eerste teams van de korfbalverenigingen RDZ en DKOD. In militaire dienst speelde ik me in het kazerneteam (voetbal) en was ik goed in veldlopen en de 6 kilometer ging in 21 minuten. Later de 10 kilometer in 37 minuten en de halve marathon in 1.25.

Eerder droomde ik van invalbeurten in het NL voetbalelftal waar ik als nummer 6 niet verder kwam als verbindingsspeler, in welke rol ik geen fouten maakte maar ook geen meerwaarde was. Is de droom een stimulans of een waarschuwing? En wat de betekenis van die voetballende vrouw met bruine benen was, weet ik niet.

De nasmaak

Het besef dat je 55 wordt komt over me. De reële kans op een voetbalcarrière is 0,0. Ik snap dat ik genoegen moet nemen met een plek aan de zijlijn, zoals dat bij Jonathan ook letterlijk gebeurt. Ik praat er met mannen tussen de 45 en de 75 en drink in de pauze een kop koffie en kijk naar spelers die pas in de jaren ‘80 zijn geboren. De vraag of dat erg is. Nee het is niet erg. Het kan zijn dat ik het lichamelijk verval moet accepteren. Ik doe dat ook, maar onderbewust misschien toch niet. Ik ben daarnaast iemand die publiek moet hebben, dat wel. Dat was in die droom ook zo. Maar ik zal het op andere plaatsen moeten zoeken. Op de sociale media heb ik publiek. Een deel ervan is kritisch publiek. Ze lezen alles, maar vinden het maar “zelfexposure” en verzuchten “waar haalt hij de tijd vandaan”.

Heeft het zin om gedachten, dromen en mijmeringen te onthouden en weer te geven? In het algemeen denk ik van wel. Wat is de toegevoegde waarde van dit, vraag ik me af? Miniem voor anderen, maar ik wilde het toch even voor mezelf vasthouden.

Advertenties

Over renescheffer

Twitteraar, blogger, Italie, Spanje, Vitesse, FC Wageningen, columnist, Vkblog. Zeister Magazine, Male model, PvdA, voetbal, reizen, ambtenaar, eten, politiek, Zeist.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Mijn droomdebuut bij Jonathan1

  1. Burro zegt:

    Ik herken me in deze beschouwing. Zelf, 57 jaar oud, heb ik dezelfde bespiegelingen. Vroeger liep ik sneller en soepeler. Op 34 jarige leeftijd was ik lid van twee atletiekverenigingen en trainde 4 of 5 keer per week.Momenteel is het worstelen om alleen al de hardloopschoenen aan te doen. Het kost me steeds meer moeite om mezelf ervan te overtuigen, dat het echt moet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s