Wachtende mannen voor winkels


U kent het wel. Zaterdagmiddag rond 14.30 uur. De kooplustige vrouwen schieten de ene na de ander winkel in. Voor veel etalages hangen, zitten of lopen mannen. Het is de soort mannen waar vooral jongeren onder de 40 van zullen denken “Wat een sukkels, die zitten onder de plak, die moeten mee winkelen, terwijl ze geen zin hebben”. Ik dacht dat vroeger ook. Nu ben ik zelf zo’n man.

10 tot 15 jaar geleden jaar geleden, wilde ik zelf nog wel eens wat kopen. Een CD bijvoorbeeld. Ook waren er meer winkels waar nog mijn soort kleren verkocht werden. Soms schoot ik weleens een PC winkel in. Ik zie bij veel mannen van mijn leeftijd nu een tendens van consuminderen. Kleren, eten, gezondheid, rust en ruimte, harmonie en af en toe ontspanning zijn wezenlijk. De tijd en de drang van steeds weer nieuwe dingen kopen is voorbij.

passeig de graciaEen paar jaar geleden is het bij mij ontstaan. Eenmaal in de winkel is van je eigen regelvermogen niets meer over, bleek steeds meer. En regelvermogen is de voorwaarde voor levensgeluk, weten ook veel ARBO artsen te melden. Het tempo en de dynamiek in de winkel wordt bepaald door vrouwlief en bij het passen van de kleding is het ook geen feest. Een eerlijk en duidelijk advies wordt niet op prijs gesteld en een schaapachtig “Uh, ja dat staat wel” krijgt het bitse antwoord “Dat zeg je alleen maar om er vanaf te zijn”. Die dynamiek volgen kost energie. Verder zijn er maar in weinig zaken stoelen voor de mannen. Didi en Van Toor zijn goede uitzonderingen in Zeist.

Naar buiten dus en vooral buiten blijven. Na zoveel jaren heb ik de leuke plekjes wel weten te vinden. Soms is het behelpen en soms zit je ergens, waar het uren kunt volhouden.

Ja, wat doe je dan, al wachtend. Het is een mengeling van Twitterberichten bekijken, bekenden spotten, wegdromen, je gezicht laten bruinen in de zon en af en toe gebeurt het dat een aantrekkelijke dame voorbij komt. Ik let daar niet (meer) speciaal op, maar het blijkt toch een ingesleten reflex te zijn, waar ik me maar aan overgeef. De dynamiek en afwisseling van deze gebeurtenissen bepaal ik helemaal zelf en dat maakt het leuk. Ook leuk is dat mijn vrouw
mijn “buiten wachten” tot op zekere hoogte accepteert.

Ik zet wat goede en minder goede plekken voor u op rij, eerst in Zeist dan in Utrecht en tenslotte in Barcelona.

Zeistslotlaan
Wanneer je veel mensen wil zien moet je op de Slotlaan zijn, tegenover het Kruidvat of de Hema zijn, hangend tegen een van de bloklinden en met het zicht in de winkels en passanten. Aan die kant is er doorgaans ook zon. Het Emmaplein is me te druk. De mêlee van brommers, fietsers, auto’s en andere hangers maken me te onrustig. Op de markt is een leuk muurtje tussen vishandel Koelewijn en de Weeshuislaan. Je zit dan wel wat hoog. Op Belcour is het ook leuk want daar zie ik vaak bekenden als ik wat ongemakkelijk bij de winkelpui hang van H&M. Ik moet maar eens op het muurtje bij het fontein gaan zitten. De bankjes aan de Hogweg zijn geen optie. Te ver van de winkels en het gebeuren en daar wordt je eerder bekeken dan dat je anderen bekijkt.

Utrecht
In Utrecht hang ik graag tegen de reling langs de OudeGracht. Veel bankjes een muurtjes zijn er niet in die stad. Daarnaast is het zo dat ikzelf daar nog wel eens een winkel in wil, zoals een van de boekenwinkels. In de zomer zit ik weleens op een terras en ga dan iets eerder zitten dan vrouw en dochter of blijf juist wat langer.

Barcelona
Daar kom ik net vandaan. Daar is de Passeig de Gracia favoriet. Mooie en dure winkels met well to do en goed uitziend volk, afgewisseld door toeristen, politieagenten en een enkele zwerver of zakkenroller. En vooral, de ruimte en de zon en de mooie bankjes van Gaudi.

primarkAl drie keer kon ik mee naar het 3 km noordelijker aan de kust gelegen winkelcentrum Diagonal Mar met onder andere de Primark. Goedkope kleding en geen stoelen. Ik zit dan buiten het moderne winkelcentrum op een bankje tegen wat haveloze flats. Ook dit jaar weer in februari. 14 graden, zon en uit de wind. Meestal wordt ik na anderhalf uur opgehaald, waarna en een vislunch in de zon wacht bij Moncho’s op het eetteras.

Een leven lang “Wachten”

Veel in het leven is “Wachten”. Wachten op het schoolplein, wachten tot de bedtijd, wachten tot het eettijd is, wachten tot de vergadering afgelopen is, wachten tot de voetbalwedstrijd begint, wachten tot de tijd dat ik mezelf drank gun. Wachten op het maandsalaris, wachten totdat mijn vrouw weer fysiek ontvankelijk is. Wachten op de zomer, wachten op de menukaart, wachten op de visschotel. Wachten op van alles.

Die wachttijd die “leven” heet, goed en vol prettige inspiratie doorkomen, lukt me gelukkig (ook op de zaterdagmiddag) heel goed en ik voel me daar gezegend bij. Wachten “op het einde” is voor mij daardoor duidelijk nog niet aan de orde.

visschotel

Advertenties

Over renescheffer

Twitteraar, blogger, Italie, Spanje, Vitesse, FC Wageningen, columnist, Vkblog. Zeister Magazine, Male model, PvdA, voetbal, reizen, ambtenaar, eten, politiek, Zeist.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

11 reacties op Wachtende mannen voor winkels

  1. Waarschijnlijk wonen we op verschillende planeten Rene. Dit verschijnsel is mij onbekend. Ook van dat schieten, ik b.v. loop gewoon (zonder geweer) en natuurlijk mèt manlief. In de jaren ’40 gingen mannen misschien niet mee maar these days, kom nou….(huh?)…..

  2. renescheffer zegt:

    Annet
    Vergis je niet. Ik ben een echte winkelman, een echte zaterdagmiddagman en winkelcentrumman. Ik loop liever langs winkels dan in de bossen. Maar in die winkelbiotoop ga ik natuurlijk niet 3 uur achter mijn vrouw aanlopen als ze de winkels ingaat, om reden zoals deze klip en klaar in het blog zijn vermeld. Maar wel wel een uur of anderhalf uur, de rest van de tijd sta ik buiten.

  3. Kun je geen boekje maken voor Hangouderen? Hebben die gelijk wat leuks om handen, zelfs thuis op de bank. Wel met foto’s natuurlijk! Van Hangplek/Ouderenbiotoop en wat daar te zien is, lijkt me leuk.

    • renescheffer zegt:

      Neen, nog niet. Ik ben nogal puberaal en daarom heb ik ondanks mijn leeftijd van 54, nog geen enkel gevoel bij ouderenonderwerpen. In Zeist zijn 3 ouderenbonden, die proberen mij als lid te krijgen. Maar ik wacht nog 16 jaar…

  4. Burro zegt:

    Ik ben bijna 58. En ik herken echt alles uit dit blog. Behalve Barcelona. Die stad staat nog op mijn lijstje.

  5. beste Rene,
    Ik wou even zeggen ,je hebt een leuke blok en je verhalen zijn ook interessant om te lezen.
    gr john

  6. rosan zegt:

    Beste Rene,

    Wij, Fleur en Rosan, zijn studenten aan de kunstacademie in Rotterdam.
    Jouw blog over de wachtende man heeft ons geïnspireerd voor ons project.
    Dit willen wij graag met jou delen en we zijn dan ook erg benieuwd naar jouw mening.
    Hier kun je ons project bekijken: http://dewachtendeman.blogspot.nl/
    We horen graag wat jij hiervan vindt!

    Met vriendelijke groet,
    Fleur en Rosan

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s