Meneer, wilt u al vast wat drinken?


Wat heb ik een hekel aan die vraag. Als ik dorst had of zin in wijn had ik thuis al wel de fles gepakt. Je komt met je gezelschap een restaurant binnen. Ik scan de omgeving. Zijn we opgemerkt door de bediening, komen ze ons zo een kaart brengen? En dan staat er na 15 seconden een ober. “Kan ik u vast wat te drinken inschenken?” Of in het Spaans “algumas de beber, senhoras?” Zeker in Spanje krimp ik bij die vraag ineen van ellende. We nemen daar vaak een driegangen menu, inclusief wijn. En dan die vraag. Je wordt dan gewoon gedwongen NEEN te zeggen. NEEN, nu niet, zo wel. En heb ik daar zin in?  NEEN.

Vroeger probeerde ik het een ober in half Spaans en half Engels nog wel uit te leggen “We gaan zo voor een menu kiezen inclusief wijn, dus u mag zo al wel de wijn brengen, die bij het menu hoort”. Daar ben ik mee opgehouden. De obers kijken me vragend aan en mijn vrouw wordt onrustig.



Ook in Nederland, zonder de “inclusief wijn” menu’s, heb ik een hekel aan de vraag. De vraag moet zijn “Zal ik u de wijnkaart brengen? Of wilt u gelijk al wat bestellen?” Kijk dan kun je de vraag altijd positief beantwoorden. Ik heb immers geen zin om uit mijn comfortzone (ben geen SMer) te komen en gedwongen te worden een ober tegen te spreken. In mijn geval zou ik dan op de goede vraag zeggen “Ja, doe eerst de wijnkaart maar” en als ik heel erg dorst heb zou ik zeggen “Doe eerst maar een biertje en dan bekijken we zo de wijnkaart”.

Ook in Spanje ging het deze week weer mis. Sowieso ga ik niet meer in op de drinkvraag. Altijd vraag eerst om “la lista” of “o menu”. Ik koos drie keer voor een driegangenmenu, inclusief een kwart liter wijn voor 16€. Mijn vrouw meent a la carte te moeten bestellen. En dan de drank. Ik wijs naar mezelf. “Io o menu, con quarto de vino blanco” en dan wijzend naar mijn vrouw “medio litro de blanco”. Kan het simpeler? Ik de karaf kwart liter en Lucia de karaf met de halve liter. Later verdelen we het dan wel. Vragende blikken bij de obers, steeds. “Zal ik u dan maar, uh samen een halve liter” of “uw vrouw dan ook maar een kwart liter? Neen, dat is te weinig. Luister nu gewoon naar wat ik zeg. Lucia wilde dat ik op het laatst afstapte van die menu’s. Maar dat vertikte ik.

Mijn vrouw vindt me in een restaurant in het begin altijd nogal gestrest. Ja vind je het gek…..

Advertenties

Over renescheffer

Twitteraar, blogger, Italie, Spanje, Vitesse, FC Wageningen, columnist, Vkblog. Zeister Magazine, Male model, PvdA, voetbal, reizen, ambtenaar, eten, politiek, Zeist.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s