Haarlem – Wageningen  31 maart 1975


Die dag, de plaats, dat moment. Ik weet het nog precies, het was op de terugreis na een bezoek aan mijn zieke opa. Het doelpunt luidde de degradatie van Wageningen in. Voor Johan Derksen was dit zijn enige doelpunt ooit.

 
Ik las erover in een oude VI. Het ging om zijn enige doelpunt in zijn profcarrière en wel in een wedstrijd met Haarlem tegen Wageningen. De toenmalige keeper van FC Wageningen Bert van Geffen, vertelt dat hij de toenmalige doelpuntenmaker niet meer wist. Ook de voetballer Derksen riep bij hem geen herinneringen op. Nu moet ik toegegeven dat ik ook niet meer weet wie de winnende treffer voor Haarlem scoorde.
 
Als supporter van Wageningen kende ik Derksen echter wel degelijk. Een stevige langharige besnorde (net als nu) rechtervleugelverdediger van Cambuur, Veendam en Haarlem, die een lichte drang naar voren had. In al die ploegen heb ik hem op de Berg zien spelen. 
 
  
Die dag, 31 maart 1975,  moet Tweede Paasdag zijn geweest, want de Paaszaterdag ervooor had Wageningen thuis gespeeld en met 2-0 gewonnen van Haarlem. Ik meen me te herinneren dat de doelpunten werden gescoord door Bob Ponsen en Arno Wellerdieck. De staantribune was in aanbouw en het publiek stond op de zanderige helling, zoals te zien is op de foto.   
 
Dat was overigens ook de enige profwedstrijd die mijn zus ooit heeft bezocht samen met haar nicht Marja. Niet samen met mij, want ze was toen een puber van 13 en dan ga je niet met je broer mee. De wedstrijd op Paaszaterdag vond plaats in een in verbouwing zijnd stadion. Er werd gebouwd aan een nieuwe staantribune. De betonnen treden waren al aangelegd, met het dak moest men nog beginnen.  
 
  

Ik was 16 en zat in de vierde klas van de HAVO  Ik was sportief, liep hard, korfbalde en had een bereconditie. Mijn opa in Doorn was ernstig ziek en zou snel naar het ziekenhuis gaan. Mijn ouders en zus gingen met de groene Fiat 128 vanuit Renkum naar Doorn. Ik had daar geen zin in. Op die leeftijd ging ik qua bezoeken/winkelen al meer mijn eigen gang. Wanneer ik met de fiets zou gaan, had ik het zelf in de hand hoelang ik zou blijven. Achteraf blijkt dat gedrag al tekenend te zijn geweest voor mijn huidige welhaast dwangmatige gedrag bij allerlei vormen van familie- en ander bezoek (ik wil altijd weg kunnen).
 
Ik voelde wel aan dat het belangrijk was dat ik mijn opa nog zou zien. Ik zou wel even op en neer gaan met mijn racefiets, 33 km v.v. Het was heel mooi weer, dat weet ik ook nog. De afstand legde ik heen in vijf kwartier af en terug met de wind mee in ruim een uur.
 
De terugweg viel samen met de wedstrijd Haarlem-Wagenningen. Ik had een kleine rode zakradio bij me met een koptelefoontje. Wageningen kwam op voorsprong. Verassend en bij winst zou de kans om niet te degraderen weer redelijk groot zijn.
 
Op het laatst ging het mis. Ter hoogte van Hotel Campman in Renkum op 400 meter van huis viel het derde Haarlem doelpunt. Ik verstijfde en baalde. Derksen beleefde op dat moment zijn enige euforische scoringsmoment, al zal hij op dat moment die importantie niet zo hebben beleefd, aannemende dat hij verwacht zal hebben nog vaker te scoren (Derksen voetbalde daarna nog enige tijd bij MVV). Na deze wedstrijd verloor Wageningen alles, behalve de laatste tegen Utrecht, en kwam het het 2 punten tekort. 
 
Het bezoek aan mijn opa was destijds kort. Later was ik ook in het ziekenhuis en enkele weken later aan zijn sterfbed. Ik was een puber en in mijn hoofd destijds met veel andere dingen bezig. Ik gedroeg me toen vriendelijk en met enige aandacht voor mijn opa, maar ik had weinig woorden en was in die tijd wat stil en verlegen. Jammer eigenlijk, al snap ik dat die dingen nu eenmaal zo gaan.
 
Dit alles schoot na zoveel jaar weer in mijn hoofd, enkele dagen geleden na het lezen van die VI.
 
  

Zouden er nu veel mensen die nog precies weten wat ze deden en waar ze waren op het moment dat in 1975 Johan Derksen die 3-2 scoorde tegen FC Wageningen, vraag ik me dan af.

Nu zoveel jaar later speelt Wageningen in juni 2015 de “competitie van de Failliete clubs” en treedt het in het Jan Gijsenstadion aan tegen Haarlem. Wat zou er met Wageningen zijn gebeurd als Derksen in 1975 dat vermaledijde doelpunt in Haarlem niet had gescoord? Ik sluit niet uit een langer verblijf in de Eredivisie en de daaropvolgende gang der dingen ertoe had kunnen hebben geleid dat Wageningen nu nog steeds in het betaald voetbal aanwezig kon zijn in plaats van ploegen als Top Oss of Achilles 29.
  • Deze column stamt uit 2010 maar is in een nieuw jasje gestoken vanwege de aanstaande ontmoeting met Haarlem.
 
 
 
Advertenties

Over renescheffer

Twitteraar, blogger, Italie, Spanje, Vitesse, FC Wageningen, columnist, Vkblog. Zeister Magazine, Male model, PvdA, voetbal, reizen, ambtenaar, eten, politiek, Zeist.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s