Afscheid van groep 8


Het vertrek bij Rozanne’s eerste Kinderdagverblijf was al een klein huilmoment. Na twee jaar ging ze van “Kind en Co” naar “Kiekeboe”. Gezellig met de leidster en andere kinderen aan tafel. Ook bij “Kiekeboe” ging ze weg, toen ze vier werd. Feestmuts op, taart, liedje zingen, mooi aandenken en weg….naar de ‘grote school’ De Griffel in Zeist.

Rozanne is nu, 8 jaar later, toe aan haar nieuwe school. Ze heeft gezellige tijden gehad, veel vrienden, vriendinnen, veel plezier en aardige juffen en ook een meester, de populaire meester Marc in groep 7. Soms ging het ook minder. Drukke klassen, veel invalkrachten, minder discipline in de klas, vooral in groep 6. Rozanne was er toen nuchter onder, leek. Toch heeft ze toen wat achterstanden opgelopen bij rekenen.

Zeker het laatste half jaar in groep 8 was heel leuk met juf Annika. De meeste toetsen gedaan, relaxte juf, kamp, oefenen voor musical, kijken bij nieuwe school. Dat wordt de Havo/Vwo klas van het Herman Jordan Lyceum. Maandag de leuke musical “Take Off”. Grappig om Rozanne te zien optreden in haar bij de rol passende “bloemetjesjurk”. Maar ook al die andere kinderen, die steeds meer profiel krijgen als individu.

 

In de groepen 0 tot 2 zijn het allemaal grappige kleuters. In de groepen 3 tot 5 leuke leergierige, lieve en soms drukke kinderen. In de groepen 6 en deels 7 stuiterballen, druktemakers, studiebollen en stillen. Maar nu bij de musical van groep 8 zie je dat ze allemaal steeds meer een eigen profiel en persoonlijkheid krijgen, ze zijn gegroeid. Maandag al natte ogen.

Vandaag in de kerk en bij het afscheid ook. Rozanne is nuchter. Ik minder. Ik noemde mezelf gisteren een “sentimentele zeveraar”. Rozanne “Ik heb HAVO/VWO advies, maar weet toch echt niet wat dat betekent, zal wel weer iets viezigs zijn, jou kennende”  

Ik weet dat dit alles niet meer terugkomt. Bij Rozanne is er nog de door haar beleefde dynamiek van een gestaag oplopende lijn van nieuwe dingen en ervaringen en zo hoort het ook.

Nooit meer terug voor haar, naar De Griffel. Misschien ooit een Reünie, over 25 jaar. Voor haar. Maar daar ben ik natuurlijk niet bij. Gisteren nam ik met haar de volgende aanstaande huilmomenten voor mij door. Het slagen over 5 of 6 jaar. Op kamers, op enig moment erna. Het trouwen. Rozanne “misschien ben je er dan niet eens meer”. Kan zijn. Maar op dit moment blij dat Lucia en ik een bijdrage hebben kunnen leveren aan wat ze nu is en wat een belangrijke basis is voor haar toekomst.

Na de zomer is ze brugpieper, puber (hopelijk niet van de meest heftige soort). 

En zal ik de schoolpleinmoeders en -vaders gaan missen? De meeste heb ik op Facebook en zal ik op een of andere manier wel blijven zien, al is het maar op straat. 

En de kinderen? Ik hoop dat ze me nog kennen als ik ze op straat tegen kom. “Hoi Badrdien, Meike, Jort, Bart, Suleyman, Nour, Diem, Kylian etc. ” En als ze dan denken “o ja dat is de vader van Rozanne, dat grappige meisje van De Griffel” ben ik al tevreden.

Advertenties

Over renescheffer

Twitteraar, blogger, Italie, Spanje, Vitesse, FC Wageningen, columnist, Vkblog. Zeister Magazine, Male model, PvdA, voetbal, reizen, ambtenaar, eten, politiek, Zeist.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s