De buurtvissers in Brugakker


“Aanbod geweigerd”

Van anderen hoorde ik onlangs van dit plekje in Brugakker. Ietwat beschroomd en ook duf fiets ik er naartoe op dinsdagavond. Om 19.04 uur ben ik immers in de tuin in slaap gevallen met de ipad op schoot. Om 19.11 uur word ik wakker door het commentaar bij de 0-1 van Ajax. Om 19.25 uur stap ik op de fiets. Ja daar staan ze. Drie mannen en een vrouw en enkele kinderen. Ik hoor van ze dat PAOK net twee keer heeft gescoord. Ik kijk 10 minuten. Ik hoor van de vangst van een grote zeelt en men wijst me de snoek van 55 cm aan die er elke dag ligt.

Ik ben dol op kijken naar vissen/vissers. Ik deed dat tijdens de vakantie in bij de Bochrasee in het Zillertal in Tirol. Ik loop regelmatig bij het Slot en kijk Vis TV. Op dit moment kijk ik You Tube filmpjes over het met een Matchhengel en dobber vissen op karper en zeelt. Als ik meer rust in mijn hoofd en agenda krijg, ga ik het ook echt weer doen na 30 jaar, vissen.

De volgende dag kom ik terug. Nu tijdens mijn hardlooprondje in mijn gele fluoriserende shirt. Uit balorigheid biedt ik mezelf aan bij het gezelschap. “Kunnen jullie me misschien gebruiken als dobber of als waker”. Een wat al te rare vraag die het voorstellingsvermogen van het gezelschap kennelijk te boven gaat. De ene na de andere hondenuitlater komt voorbij. Iedereen kent elkaar en zegt wat.

Wat is dat? Die lange mevrouw met die twee hoge wat dunne honden komt langs. Die ken ik van “ons” Brugakkerpad langs de natuursloot. “Mevrouw, wat doet u hier? U hoort toch op ons pad!” De anderen quasi verontwaardigd “Hoe kom je erbij ze woont hier, kijk daarachter”. Ok dan weet ik dat ook weer.

Men kletst volop. De man van een collega van mij is er ook. Hij mag even op de hengel van een ander passen. Zijn andere plekke niet beter geschikt om te vissen? Ik denk van wel. Maar dit ligt zo heerlijk centraal. Gedachten over jachtinstinct schieten al verderlopend door mijn hoofd. Ik ben zelf een passieve visser. Ik heb het liefst stilstaand, rustig water. Ben geen actieve jager op roofvis. Heeft dit dan ook te maken met het feit dat ik op het gebied van onder andere vrouwen ook geen actiever jager ben? Ik denk het. Het moet me aan komen waaien en anders maar niet.

Ik vind het mooi, zo’n plek in een heerlijk gemiddelde woonbuurt als Brugakker. Het is een sociaal gebeuren. Het vissen is een prachtig alibi om eruit te zijn, met anderen, met vreemden te praten, vreemden die dat al snel niet meer zijn. Bevorderen van sociale cohesie, het tegengaan van eenzaamheid, stimuleren van (iets) sportieve activiteit. Zomaar drie beleidsdoelen van de gemeente en hier is het al, vanzelf en gratis en voor niets. Volgende week weer een keer kijken…..en ja, ik kreeg toestemming om de foto te plaatsen.

Over renescheffer

Twitteraar, blogger, Italie, Spanje, Vitesse, FC Wageningen, columnist, Vkblog. Zeister Magazine, Male model, PvdA, voetbal, reizen, ambtenaar, eten, politiek, Zeist.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s