Toch maar niet…..


Toch maar niet…..

De afgelopen week was een drukke. Normaal kom ik na het werk rond 17.30 uur thuis, vaak nadat ik nog wat bij de AH of Deen heb gehaald. Koken, eten, keuken opruimen. Om 19.00 uur op de bank, waar ik soms in slaap val. Om 20.00 uur aan de eettafel met kranten, TV aan en Ipad en om 22.00 uur weer terug in de kamer op de groene bank.

Afgelopen week was alles anders. Maandag om 19.45 uur naar café Bommel voor het voetbalcafé. Het ene na het andere biertje krijg ik aangeboden. Maar ik stop bij twee. Dinsdag is er een soort van halve heimiddag op kantoor. Met daarna een naborrel in Victoria, twee glazen wijn. Vrijdag een brainstormsessie, fotomoment en borrel na van het Zeister Magazine, aan de Vijverhof in Den Dolder. Iedereen was er, nuttig en gezellig. Het is al rond 18.45 uur. Ik ga naar huis. Ik heb twee biertjes op. Zo nog even naar de AH Den Dolder. Daarom voor de zekerheid eerst daar even naar het toilet. Weinig aandrang.

Eenmaal op de Dolderseweg voel ik het. Ik moet eigenlijk nog een keer, nu echt Maar hoe en waar? Zou er in de AH Den Dolder een toiletvoorziening zijn voor klanten? Hm, ik denk het niet. Ik kan het vragen en na veel gedoe laat men mij echt we toe op het personeelstoilet. Ik houd van boodschappen doen, graag in alle rust en zonder aandrang. Ik hoor een trein aankomen. Mijn Peugeot 107 staat met de neus tegen een kleine groenstrook langs de Paduaweg en een lang hek. Als ik nu….niemand ziet of hoort me, of toch wellicht wel. Overdag zou ik zoiets niet doen. Maar in de avond, het is donker….en maar 20 seconden.

Maar in een flits denk ik aan mijn reputatie. Het is koud. Ik ben zonder jas. Mijn winterjas ben ik al de hele dag kwijt. Dat ziet er dan toch wat opvallend en afwijkend uit. Een oudere man zonder jas in het donker, in de kou in de groenstrook.

Ik zie het krantenartikel in het ADUN al voor me:

“Commotie in Den Dolder. Aan de Paduaweg voor de AH is een 61 jarige inwoner van Zeist opgepakt. Toen de buurtcoach van Altrecht de man aansprak bij het wildplassen waren er gelijk 10 omstanders die zich ermee bemoeiden. De Zeister wildplasser werd agressief benaderd. De politie was snel ter plaatse. De omstanders geven bij de politie aan dat ze van dit soort gedrag in het dorp niet gediend zijn en optreden verwachten. De politie herkent de man, zien de omstanders. Een van hen meldt aan de journalist dat het kennelijk zou gaan om een bij de politie bekende medewerker van de gemeente Zeist. De man sputtert nog iets tegen en laat zich meevoeren. Een van de omstanders verklaart aan de krant “Wat een clown en dan ook nog tegen de politie roepen dat hij zelf die Algemene Plaatselijke Verordening heeft opgesteld met dat wildplasartikel”. De gemeente Zeist wil in dit stadium nog geen commentaar geven”.

Wil ik dat? Neen, dat zou alles anders maken. Op de afscheidsreceptie ooit op kantoor en ook hier ben ik dan opeens niet meer “die leuke stukjesschrijver”, die “aardige en bekwame ambtenaar” of dat “60 plus male model”. Neen, dan ben ik de man in dat krantenartikel, de wildplasser en fluistert men….”erg he, het zou je overkomen, wat een afgang”. Gelukkig maakte ik in een flits de goede keuze. Ik kwam goed thuis, direct naar het toilet. Vrouw en dochter groet ik een minuut later.

Over renescheffer

Twitteraar, blogger, Italie, Spanje, Vitesse, FC Wageningen, columnist, Vkblog. Zeister Magazine, Male model, PvdA, voetbal, reizen, ambtenaar, eten, politiek, Zeist.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .